บทที่ 624 เหนือมนุษย์

บทที่ 624 เหนือมนุษย์

จริง ๆ นะ หากไม่ใช่ว่าเห็นกับตา ใครก็ไม่มีทางที่จะเชื่อว่า มีเหตุการณ์แบบนี้เกิดขึ้นจริง ๆ

คนปกติ จะมีพลังงานที่จะสามารถดึงบานประตูรถยนต์ออกได้ที่ไหนกัน และเป็นรถที่กำลังขับด้วยความเร็วอย่างบ้าระห่ำ

แล้วคนอย่างนี้ จะต้องมีคู่ต่อสู้ที่แข็งแกร่งขนาดไหน ถึงจะสามารถจัดการเขาได้

บนโลกนี้ ไม่มีใครทำได้หรอก

หูฮุ่ยหมินยิ่งคิดไม่ถึงเลยว่า คนที่เมื่อก่อนเคยอ่อนแอ ๆ คนนั้น และในแต่ละวัน คิดหาแต่วิธีหาเงินเพื่อซื้อข้าวกิน ในช่วงสมัยมัธยมปลายนั้น วันนี้ จะกลายเป็นได้ถึงขนาดนี้เลยเหรอ

ถึงแม้ว่าเขาจะเป็นคุณชายก็เถอะ

แต่ว่า ฝีมือเขานั้น ดั่งกับเทพ

ในเวลานี้ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงเฉินจุนเหวินเลย

เขานั่งข้าง ๆ หูฮุ่ยหมิน เหตุการณ์เมื่อสักครู่เขาได้เห็นหมดแล้ว

โดยเฉพาะสายตาของหูฮุ่ยหมินที่มองเฉินเกอในตอนนี้นั้น ไม่รู้ว่าจะพูดอย่างไรดี

ราวกับว่า เด็กหญิงตัวเล็ก ๆ คนหนึ่ง ที่ยังไม่เคยมีความรักมาก่อน ในแต่ละวัน เธอนั้นใฝ่ฝันอยากจะเจอกับชายที่เป็นดั่งวีรบุรุษ และวัยรุ่นหญิงแรกแย้มทุกคนนั้น ต่างก็มีความคิดแบบนี้ อยากจะเจอกับชายในอุดมคติของตัวเอง

และตอนนี้ เฉินจุนเหวินก็รับรู้ได้ จากสายตาของเธอที่มองยังเฉินเกอ ว่าในที่สุดเธอก็เจอกับชายในอดุมคติแล้ว

เมื่อก่อนเฉินจุนเหวินคิดว่า ชายในอุดมคติของหูฮุ่ยหมินคือตัวเอง

โดยแก่นแท้แล้ว ตัวเองก็ได้รับรางวัลชนะเลิศจากเทควันโด้

ก็ใช่

ความรู้สึกที่ไม่สามารถพูดออกมาได้ ตอนนี้ในใจของเฉินจุนเหวินนั้น กำลังแผดเผา

อีกอย่างในเวลานี้ เฉินเกอสามารถยกหวางเหมิงที่มีสภาพเละเหมือนโจ๊กขึ้นได้ด้วยมือข้างเดียว

และปัญหาอันตรายนี้ก็ได้ถูกจัดการละแก้ไขแล้ว โดยที่ไม่มีใครได้รับบาดเจ็บแม้แต่น้อย

เพียงแค่ว่า เป็นเพราะที่เกิดเหตุนั้น อยู่ใกล้กับโรงเรียนอนุบาล ผู้ปกครองที่มารับเด็กก็มีจำนวนมาก

และตอนนี้ก็ถึงเวลาเลิกเรียนแล้ว

จึงทำให้คนที่อยู่ ณ ที่เกิดเหตุนั้น มีจำนวนมากไปด้วย

เจ้าหน้าที่ตำรวจจึงจำเป็นต้องใช้แล็คซีนกั้นเขตเอาไว้

“เกิดอะไรขึ้นหรอ”

“พ่อครับ เรื่องอะไรหรอครับ”

เด็กผู้ชายตัวเล็ก ๆ เขย่าแขนของพ่อตัวเอง พร้อมมกับได้ถามขึ้น

และก็มีผู้ปกครองบางรายได้ถามขึ้นเช่นกัน

“แล้วจะเป็นเรื่องอะไรได้ล่ะ ก็คือโจรบ้ากามอย่างหวางเหมิงผู้ที่องอาจทำเรื่องผิดกฎหมายมากกว่าสิบคดีในจินหลิง ตอนนี้ติดกับแล้ว โดยถูกชายหนุ่มคนหนึ่งจับเอาไว้ได้”

“โอ้ว พวกคุณเห็นไหมว่าหนุ่มคนนั้น จับโจรได้ยังไง เหมือนกับยอดมนุษย์ยังไงยังงั้น”

ผู้ปกครองชาย พูดขึ้นด้วยอาการตื่นเต้นจนตัวสั่น เพราะอยากจะบอกกับทุกคนในโลกว่า เหตุการณ์ที่เขาได้เห็นเมื่อสักครู่ เป็นเหตุการณ์ที่น่าระทึกขวัญมาก และก็ไม่เชื่อว่าจะเกิดขึ้นบนโลกนี้

ส่วนผู้ปกครองหญิง ในเวลานี้แม้กระทั่งลูก ๆ ก็ไม่ห่วงแล้ว รีบวิ่งเข้ามาถ่ายคลิปวีดีโอเฉินเกอเพียงอย่างเดียว

“ยอดมนุษย์”

“ยอดมนุษย์”

เด็ก ๆ ต่างก็ตะโกนร้องเรียกเฉินเกอ

“ทำได้ดีมาก”

และก็มีผู้ปกครองบางคน ที่กล่าวชมเขาที่สามารถจับโจรชั่วได้

ผู้คนเหล่านั้น ต่างก็ยกย่องเฉินเกอ

หวางเหมิงถูกเฉินเกอโยนลงกับพื้น ส่วนไป๋เสี่ยวเฟยจึงรีบเข้าไปจับเขาไว้ในทันที

“ผีหลอก วันนี้ฉันโดนผีหลอกแล้ว”

อาการตกใจของหวางเหมิงเหมือนจะยังไม่ดีขึ้น ในขณะที่ถูกจับขึ้นรถคุมคังไป ก็มองยังเฉินเกอแล้วก็พูดไม่หยุด

“พี่เฉิน สุดยอดเลย พี่ไม่รู้หรอกว่า เมื่อครู่ที่ตามพี่มานั้น ใจของผมเต้นแทบจะกระเด็นออกมา”

ไป๋เสี่ยวเฟยมองเฉินเกออย่างชื่นชม

เมื่อเฉินจุนเหวินเห็นว่าหูฮุ่ยหมินอยากจะเข้าไปพูดอะไรกับเฉินเกอ เธอก็ดูมีอาการและสีหน้าที่เขินอายทันที

จากนั้น เลยพูดขึ้นด้วยอาการหึงว่า

“โอเค ในเมื่อโจรก็จับได้แล้ว พวกเราก็ควรเก็บกำลังกลับได้แล้ว หูฮุ่ยหมิน เธอกลับขึ้นรถไปก่อน”

เฉินจุนเหวินได้สูดลมหายใจเข้าลึก ๆ แล้วพูดขึ้น

แต่ว่า หูฮุ่ยหมินดูเหมือนจะไม่ได้ยิน

จากนั้น เธอก็ได้เดินเข้าไปหาเฉินเกอ

“เฉินเกอ นาย นายไม่ได้รับบาดเจ็บตรงไหนใช่ไหม เมื่อครู่นี้ มันอันตรายมากเลยนะ”

หูฮุ่ยหมินพูด