บทที่ 684 เธอรู้หรือเปล่าว่าเขาคือใคร

บทที่ 684 เธอรู้หรือเปล่าว่าเขาคือใคร

ถ้าเกิดไม่ได้ยินกับหูตัวเอง ต่อให้มีคนมาตีก็คงไม่มีใครเชื่อ ถึงแม้ว่าตอนนี้จะได้ยินเช่นนี้ ซูโร่ซีก็ยังคิดว่าเฉินเกอนั้นขี้โม้โอ้อวด เช็คนี้เป็นเช็คพิเศษจากธนาคารจริงๆ

ไม่รู้ว่าเขาไปทำมาจากที่ไหน แต่ถ้าเธอเขียนพันล้าน หรือห้าพันล้านเขาก็จะให้งั้นหรอ？

สำหรับจำนวนเงินที่จะให้เขียนด้านบน สำหรับซูโร่ซีเองก็ไม่รู้จะเขียนยังไง

เฉินเถียหลินเองก็ถึงกับตะลึง

“ถึงสองนาทีแล้ว คุณคิดดีหรือยัง ถ้าคุณคิดดีแล้วก็เขียนตัวเลขที่คุณชอบบนนั้นได้เลย”เฉินเกอยิ้มจางๆ

“ก็ได้ นี่คุณเป็นคนพูดเองนะ ฉันจะเขียนเท่าไหร่ก็ได้ใช่ไหม？”ซูโร่ซีถามด้วยความโกรธ

“แน่นอนครับ อยากเขียนเท่าไหร่ก็ได้！”

“ได้ คุณว่าคุณมีเงินใช่ไหม งั้นฉันก็จะเขียนสักห้าพันล้านละกัน！”

ในใจของซูโร่ซีคิดว่าเขาพูดเรื่องไร้สาระอะไรกัน สงสัยคงจะดูละครเยอะเกินไป ถึงได้ให้เช็คคนอื่นแล้วให้เขาเขียนตัวเลขอะไรก็ได้ แต่นั่นก็เป็นเพียงเนื้อหาที่อยู่ในละครเท่านั้น ที่ถึงนักแสดงในนั้นจะเขียนมันก็เป็นเพียงความรับผิดชอบของตัวละครนั้นเท่านั้น ที่จะเขียนกี่ร้อยล้านพันล้านก็ได้ แต่เขาเนี่ย เป็นนักแสดงหรือยังไง？ถึงได้กล้ามาโอ้อวดเอ็ดตะโรแบบนี้

“ฉันเขียนจริงๆแล้วนะ เช็คใบนี้มีกฎหมายคุ้มครองอยู่ หลังจากที่ฉันเขียนเสร็จเงินห้าพันล้านก็จะกลายเป็นของฉันทันที ตอนนี้ถ้าคุณจะกลับใจก็ยังทันอยู่นะคะ！”ซูโร่ซีกล่าวเตือนเป็นครั้งสุดท้าย

“ประธานซู คุณอย่าจริงจังเกินไปเลย！”หลี่สุ่ยเสียที่ตกใจไม่แพ้กัน ก็รีบพูดขึ้นมา

“คุณเขียนก็พอแล้ว ผมโทรไปบอกธนาคารเรียบร้อยแล้ว คุณแค่เขียนแล้วก็สามารถนำเช็คไปขึ้นเงินที่ธนาคารได้เลย！”

เฉินเกอส่ายหน้ายิ้มอย่างเอือมระอา ในใจก็คิดว่าแค่เงินห้าพันล้านอย่างนั้นหรอ？

“คุณพูดเองนะ！”ซูโร่ซีกัดริมฝีปากสีแดงของตัวเอง จากนั้นก็เขียนตัวเลขห้าพันล้านลงไปจริงๆ ก่อนจะโทรไปยังธนาคารตามเบอร์โทรที่อยู่บนเช็ค

“สวัสดีค่ะ ใช่คุณซูโร่ซีหรือเปล่าคะ โปรดบอกจำนวนเงินพร้อมกับหมายเลขบัญชีของคุณในการรับเงินด้วยค่ะ！”

เสียงหวานๆของสาวสวยดังแทรกเข้ามาในสาย

ซูโร่ซีกลืนน้ำลายพร้อมกับบอกจำนวนเงิน

“ได้ค่ะ กรุณารอสักครู่นะคะ！”แล้วพนักงานก็เริ่มไปจัดการทันที

เห็นได้ชัดเลยว่าลูกค้าอย่างเฉินเกอนั้นไม่จำเป็นเลยที่จะต้องไปถึงธนาคารเลย เพียงแค่เขาออกคำสั่งมันก็ถือเป็นหลักฐานที่ยิ่งใหญ่ที่สุดแล้ว แล้วในเวลาอันรวดเร็วโทรศัพท์ของซูโร่ซีก็ได้รับข้อความการรับเงินเข้าเป็นจำนวนเงินห้าพันล้าน！

ติ้ง！

ซูโร่ซีกลืนน้ำลายลงคอ พลางมองไปยังเฉินเกอด้วยความไม่อยากจะเชื่อ

“คุณ……ทำไมคุณถึงมีเงินเยอะขนาดนี้ได้ ถ้าเกิดว่าเมื่อกี้นี้ฉันเขียนไม่ใช่เงินห้าพันล้าน แต่เป็นเงินห้าหมื่นล้านหล่ะ？”

ซูโร่ซีพูดด้วยความตกใจ

“ห้าหมื่นล้านก็ห้าหมื่นล้าน ก็แค่เลขศูนย์เยอะกว่าห้าพันล้านมาตัวเดียวเอง ทำไมครับ？”เฉินเกอถามกลับ

เขานั้นไม่เข้าใจเลยจริงๆว่าทำไมทุกคนถึงได้ให้ความสำคัญกับเงินมากขนาดนั้น จนเฉินเกออดนึกถึงชีวิตที่แสนขมขื่นในวัยเด็กไม่ได้แล้วเขาก็รู้สึกว่าชีวิตแบบนั้นถึงจะเป็นชีวิตที่มีสีสันอันแท้จริง！พอนึกถึงมันก็อดที่จะคิดถึงชีวิตแบบนั้นไม่ได้！

“แค่……เลขศูนย์เพิ่มมาหนึ่งตัว！？”

ซูโร่ซีถูกคำพูดของเฉินเกอทำให้ตกใจอีกครั้ง จะไม่มีใครทำลายเจ้าคนๆนี้ได้เลยหรอ เขานี่สุด ……

“โอเคแล้วนะครับ เรื่องที่หนึ่งผมช่วยคุณเรียบร้อยแล้ว ตอนนี้พวกเราก็ออกเดินทางกันเถอะ！”เฉินเกอพูด

“เดินทาง？ไปไหน？”ซูโร่ซีสงสัย

“แม่ของคุณกำลังป่วยหนักไม่ใช่หรือไงครับ ผมก็จะไปรักษาอาการป่วยของแม่คุณให้หาย จากนั้นผมก็ขอใช้ร่างคุณสักสามวันหลังจากสามวันงานของคุณก็จะถือว่าสำเร็จ ถ้าคุณคิดว่าเงินมันน้อยไป ผมสามารถให้คุณได้อีก ด้วยการมอบเช็คเงินกับคุณแล้วคุณก็ไปเขียนตัวเลขเอง！”

พูดจบเฉินเกอก็เอามือล้วงกระเป๋าแล้วเดินออกจากห้องไป

“พี่ชาย！”เมื่อเดินมาถึงข้างกายของเฉินเถียหลิน เฉินเถียหลินก็รีบพยักหน้าด้วยความเคารพทันที