บทที่ 797 ด้านล่างหอสยบมังกร

บทที่ 797 ด้านล่างหอสยบมังกร

เพราะมีเครื่องรางบุปผาชั้นยอดนี้อยู่ เฉินเกอจะฆ่าเฉินเตี๋ยนชางนั้นเป็นไปไม่ได้เลย เพราะว่าเครื่องรางบุปผาชั้นยอดนี้ ในโลกใบนี้ ไม่มีพลังชนิดไหนสามารถจะทำลายมันได้

แต่ว่า หากไม่ใช่เครื่องรางบุปผาชั้นยอดนี้ขับเคลื่อนค่ายกลเม่ยหลง เฉินเตี๋ยนชางก็ไม่สามารถเขย่าเฉินเกอได้เลย

เฉินเตี๋ยนชางจะไม่มีทางยอมให้มารร้ายที่เก่งกาจแบบนี้มีชีวิตอยู่ ไม่มีทาง!!!

บุปผาผีชั้นยอดเวลานี้ได้ส่องแสงอย่างอลังการ

ในเวลาเดียวกัน ด้านล่างหอสยบมังกร ฟ้าถล่มดินทลายแล้ว

เสียงร้องโหยหวนของมังกรที่แปลกประหลาดหลายชนิด มันร้องเพราะถูกทำร้าย

ท้องฟ้าเปลี่ยนสีไปทันที

เมฆดำปกคลุม ไปหลายพันลี้

ค่ายกลเม่ยหลง เป็นค่ายกลสมัยโบราณ มีพลังอำนาจของสมัยโบราณ

หากใช้มัน มันก็จะทำให้ฟ้าถล่มดินทลาย

เสี้ยวชางเซิง หลินจิ่วที่อยู่ด้านล่างเขา จับตามองการเปลี่ยนแปลงโดยรอบๆ

“ผู้อาวุโสเสี้ยว นั่นมันคืออะไร?”

หลินจิ่วกล่าวด้วยความตกใจ

เสี้ยวชางเซิงส่ายหัว

ในใจรู้สึกขมขื่นเล็กน้อย

เพราะตอนนี้มาถึงขึ้นนี้แล้ว การต่อสู้ของทั้งสอง ไม่ใช่คนอย่างเสี้ยวชางเซิงจะสามารถดูรู้เรื่องแล้ว

“เฉินเกอ ฉันจะไม่มีวันทนแก!”

ภายใต้น้ำเสียงที่เย็นชา

โวง มังกรสีดำตัวใหญ่เก้าตัว มาพร้อมกับพลังที่บ้าคลั่ง ทะยานจากพื้นขึ้นไป

มังกรชั่วร้ายเก้าตัว ได้กระแทกมาทางเฉินเกอพร้อมกัน

“เพื่อจะฆ่าฉัน แกยินดีที่จะเสียของมีค่าขนาดนี้เชียวเหรอ!”

หัวเราะเจื่อนๆแล้วส่ายหัว

แต่ เพียงแค่อาศัยสิ่งสัปปะรังเคนี้ ก็จะสามารถทำร้ายเฉินเกอได้เหรอ?

“โวง!”

เฉินเกอส่ายหัว มังกรใหญ่ทั้งเก้าตัวล้อมรอบหอสยบมังกรไว้ ได้เริ่มโจมตีบนเกราะคุ้มกายของเฉินเกอแล้ว

ขณะนั้น มันเหมือนลูกแก้วแสงสองลูกที่กระแทกเข้าด้วยกัน

แสงที่แข็งแกร่ง แฝงด้วยพลังอันรุนแรงกวาดไปทุกทิศทาง ทันใดนั้นทั้งสองก็ระเบิดพร้อมกัน

ลมพายุที่รุนแรง ได้พัดไปหาคนที่อยู่ด้านล่างหอ

“ห๊า!”

คนบางคนไม่มีพลังวิชาอะไรเลย ขณะนั้นก็ถูกลมพัดไปด้วย ไปกระแทกกับกำแพงหินที่อยู่ด้านข้างอย่างรุนแรง

ยังดีที่มีคนระดับสูงอยู่ด้วย ลูกน้องที่พามา บางคนที่มีพลังวิชาสูง ก็ได้ช่วยเหลืออย่างสุดชีวิต

สรุปเพียงช่วงเวลาสั้นๆ ด้านล่างหอสยบมังกร วุ่นวายกันทั่วหน้า

ควันโขมงเป็นกองๆ

“ฮ่าๆๆๆ.........”

และมองดูเฉินเกอที่เป็นถูกค่ายกลเม่ยหลงบดขยี้เป็นผุยผง เฉินเตี๋ยนชางเงยหน้าขึ้นฟ้าหัวเราะเสียงดัง

เพียงแต่ ตามด้วยเสียงหัวเราะของเฉินเตี๋ยนชาง ควันโขมงที่กระจายโดยรอบ เวลานี้ก็ค่อยๆตกตะกอนลงมาแล้ว

และเสียงหัวเราะของเฉินเตี๋ยนชาง ทันใดนั้นก็ได้หยุดลงอย่างกะทันหัน

เพราะเขามองเห็น หลังจากที่ฝุ่นตกตะกอนแล้ว ชายหนุ่มคนนั้นทำให้เขาเกิดความหวาดกลัวไม่น้อย สองมือกำลังล้วงกระเป๋ากางเดินออกมาจากกองดินปืน

“ห๊า? จะเป็นไปได้ยังไง?”

เฉินเตี๋ยนชางไม่อยากจะเชื่อจริงๆ เขาไม่เพียงที่จะใช้บุปผาผีชั้นยอด เรียกค่ายกลเม่ยหลง ตัวเองยังต้องเผชิญกับอันตรายจากการสูญเสียพลัง บุปผาผีชั้นยอดก็แตกละเอียดแล้ว ค่ายกลเม่ยหลงก็ได้ถูกใช้ไปแล้ว แต่เฉินเกอกลับไม่เป็นอะไรเลย

“คุณผู้ชายไม่เป็นไร?”

และด้านล่างหอสยบมังกร ในที่สุดก็มีคนตั้งสติได้อย่างเสี้ยวชางเซิงก็ได้มองเห็นเฉินเกอที่อยู่ด้านบน หลังจากเสียงระเบิดที่ดังขึ้นแล้วนั้น เขายังสามารถยืนอยู่หอบนภูเขาอีกครั้ง

“เป็นไปไม่ได้ ทำไมแกจึงไม่เป็นอะไรเลย?”

เสียงพูดของเฉินเตี๋ยนชางเริ่มสั่นแล้ว

เป็นไปได้ยังไง แม้กระทั่งค่ายกลเม่ยหลงก็ไม่สามารถทำอะไรเขาได้?

มองดูด้านหน้า เห็นมุมปากของเฉินเกอแฝงด้วยรอยยิ้ม อดไม่ได้ที่จะถามอย่างตกใจ

“ฉันไม่เป็นอะไรอยู่แล้ว ค่ายกลเม่ยหลงอะไรของแก ในสายตาฉัน มันก็เป็นเพียงของเล่นที่ใหญ่ชิ้นหนึ่งเท่านั้น.......”

สองมือล้วงอยู่ในกระเป๋า เฉินเกอกล่าวอย่างเรียบเฉย

“แก........พรึบ!”

และเฉินเตี๋ยนชางที่ได้ยินเรื่องนี้ ชี้ไปที่เฉินเกอ จู่ๆก็รู้สึกตัวเองเลือดพุ่ง เลือดเต็มปาก พุ่งออกมาทันที

ค่ายกลขนาดใหญ่ที่สืบทอดมาแต่โบราณ ในสายตาเฉินเกอ เปรียบเสมือนของเล่นชิ้นใหญ่