บทที่ 842 แผ่นดินหลิงคง

บทที่ 842 แผ่นดินหลิงคง

หลังจากที่จัดการทั้งสี่คนสำเร็จ เฉินเกอก็เก็บหินเทพของทั้งสี่คนไว้ในกระเป๋า

เพียงแค่ชั่วครู่เดียวเฉินเกอก็ได้รวบรวมหินเทพได้ถึงห้าก้อนแล้ว

จากนั้นเฉินเกอก็มองมายังหลินจื่อหลัน

“คุณไม่เป็นอะไรใช่ไหม？”

หลินจื่อหลันส่ายหัวเล็กน้อย

“ไม่เป็นอะไร ขอบคุณที่พวกคุณยื่นมือเข้าช่วยเหลือ กระผมชื่อหลินจื่อหลัน！”หลินจื่อหลันพูดคำขอบคุณต่อเฉินเกอและโจวโน่จากใจจริง และกล่าวแนะนำตัวอย่างคร่าวๆ

เมื่อได้ยินหลินจื่อหลันกล่าวคำแนะนำตัว โจวโน่ถึงกับมีสีหน้าประหลาดใจ

“คุณคือหลินจื่อหลันที่เป็นคุณชายรองตระกูลหลินที่โลกยู่？”

โจวโน่ถามหลินจื่อหลันอย่างสงสัย

หลินจื่อหลันละสายตามองมาที่โจวโน่ คิดไม่ถึงว่าโจวโน่จะรู้จักตนด้วย

“คุณคือ？”หลินจื่อหลันถามอย่างสงสัย

“ฉันคือโจวโน่แห่งตระกูลโจว คิดไม่ถึงว่าจะได้พบเจอคุณชายรองตระกูลหลินที่นี่ นับว่าเป็นเกียรติอย่างสูงเลย！”โจวโน่แนะนำตัวแก่หลินจื่อหลันอย่างยิ้มแย้ม

ตระกูลหลินเป็นตระกูลที่ใหญ่โตในโลกยู่ และคนของตระกูลหลินนั้นมียอดฝีมือมาก ซึ่งมีคนเก่งอยู่ในระดับขอบเขตเจินเหรินแล้วด้วย

แต่ตอนนี้เป็นถึงคุณชายรองตระกูลหลินแท้ๆกลับถูกคนล้อมโจมตีเช่นนี้ มันน่าขายหน้านัก

“คิกคิก คุณโจวพูดยกย่องเกินไปแล้วครับ ผมเป็นแค่เศษสวะที่ตระกูลหลินได้ละทิ้งแล้ว！”หลินจื่อหลันยิ้มฝืดๆพลางถอนหายใจหนึ่งครั้ง

ถึงแม้หลินจื่อหลันจะเป็นถึงคุณชายรองตระกูลหลิน แต่พลังวิชาของเขามีน้อยมาก จนป่านี้ยังอยู่ในขอบเขตหลุนหวางชั้นเก้าอยู่เลย

แม้กระทั่งขอบเขตเจินเหรินก็มิอาจจะไต่เต้าไปถึงได้ ดังนั้นจึงถูกคนตระกูลหลินเรียกเป็นเสียงเดียวกันว่าเศษสวะคุณชายรอง ถูกตระกูลละทิ้งไปตั้งนานแล้ว

“พลังวิชาของคุณแค่หยุดอยู่ที่ขอบเขตหลุนหวางชั้นเก้าชั่วคราวเท่านั้น เพราะมีอะไรที่น่าประหลาดใจบางอย่างส่งผลให้คุณไม่สามารถพัฒนาไปไกลได้”

เฉินเกอเห็นความผิดปกติของร่างกายหลินจื่อหลันทันที จึงจ้องมองหลินจื่อหลันพลางอธิบาย

“คุณช่างมีแววตาที่ดีนัก ใช่ครับ ผมก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมร่างกายผมถึงเป็นเช่นนี้ ดังนั้นจึงทำให้ผมไม่สามารถก้าวไปถึงขอบเขตเจินเหรินได้เลย ภายในร่างกายของผมมีอะไรบางอย่างที่แปลกประหลาดได้ควบคุมดานเถียนของผมไว้ ผมไม่สามารถที่จะทำลายมันได้เลย！”หลินจื่อหลันพยักหน้าพลางอธิบายให้เฉินเกอฟัง

“แต่กรณีของคุณไม่ใช่จะไม่มีวิธีแก้ไข เพียงแค่จำเป็นต้องใช้วิธีที่พิเศษก็เท่านั้นเอง”

เมื่อหลินจื่อหลันได้ยินก็จ้องมองเฉินเกอด้วยสีหน้าที่มีความหวังขึ้นมา

เขาคิดไม่ถึงว่าเฉินเกอจะตอบตนเช่นนี้ นั้นแสดงว่าเฉินเกอจะต้องมีวิธีช่วยเหลือตนอย่างแน่นอน

“ไม่ทราบว่าคุณพี่มีชื่อเรียกว่าอะไรครับ？”

หลินจื่อหลันรีบถามเฉินเกอทันที

“เฉินเกอ！”เฉินเกอพูดอย่างไม่คิดอะไรมากมาย

“คุณพี่เฉิน ถ้าหากคุณมีวิธีช่วยเหลือผม ผมหลินจื่อหลันจะขอเป็นทาสรับใช้คุณตลอดไปครับ！”หลินจื่อหลันพูดอย่างตื่นเต้นกับเฉินเกอ ไม่มีราศีของคุณชายรองตระกูลหลินเลย

เห็นหลินจื่อหลันมีความจริงใจเช่นนี้ และอีกอย่างเฉินเกอก็รู้สึกว่าหลินจื่อหลันไม่ใช่คนเลวอะไร ดังนั้นเฉินเกอจึงตัดสินใจช่วยเหลือหลินจื่อหลันสักครั้งหนึ่ง

“คุณชายหลินเกรงใจแล้ว แต่ตอนนี้พวกเราควรจะรวบรวมหินเทพให้ได้ห้าดวงแล้วออกจากแดนมายาก่อน จากนั้นค่อยว่ากันทีหลัง！”

เฉินเกอไม่ได้พูดวิธีแก้ออกมาทันที เพียงแต่เตือนหลินจื่อหลันกับโจวโน่หนึ่งประโยค

บัดนี้เฉินเกอได้รวบหินเทพครบห้าก้อนแล้ว ส่วนโจวโน่ยังขาดอีกสามก้อน และหลินจื่อหลันยังไม่มีสักก้อนเดียว ซึ่งหมายความว่าพวกเขาทั้งสามคนยังจะต้องรวบรวมหินเทพอีกแปดก้อน จึงจะต้องเอาชนะให้ได้อย่างน้อยแปดคน