บทที่ 890 สุสาน

บทที่ 890 สุสาน

ก็เห็นลูกน้องในทีมของจางเล่หยิบพลั่วและอุปกรณ์เครื่องมือต่างๆออกมา จากนั้นก็ได้เริ่มขุดจากตำแหน่งที่เท้า

“เฉินเกอ ยังต้องใช้เวลาอีกหน่อยถึงจะขุดจนทะลุ พวกเราไปพักผ่อนข้างๆกันก่อนดีกว่า!”

จางเล่มองไปที่เฉินเกอแล้วเสนอ การจะขุดทางทะลุนั้นไม่ใช่เรื่องที่ง่าย ต้องใช้เวลามากในการขุด

เฉินเกอไม่มีปัญหาอยู่แล้ว ก็พยักหน้าตกลงทันที จากนั้นได้กลับไปนั่งข้างกายของพวกเล๋ยเล่

“พี่เฉิน พี่เชื่อคนเหล่านี้มั้ย?”

เล๋ยเล่มีความกังวลเล็กน้อยมองหน้าเฉินเกอแล้วถาม

เฉินเกอชายตาไปมองเล๋ยเล่ ก็ต้องเข้าใจความหมายของเล๋ยเล่อยู่แล้ว

“วางใจเถอะ พี่มีลิมิตอยู่!”

เฉินเกอมองเล๋ยเล่แล้วตอบไปหนึ่งประโยค

ได้ฟังเฉินเกอพูดแบบนี้แล้ว เล๋ยเล่ก็ไม่ได้ไปกังวลหรือสงสัยอะไรอีก เขาเชื่อว่าเฉินเกอมีความคิดเห็นของตัวเอง

“ท่านฟ่าน คุณรู้สึกยังไง?

ติดตามมาด้วย เฉินเกอก็มองไปท่านฟ่านที่นั่งอยู่อีกฝั่ง

ตลอดทางมานี้ ท่านฟ่านไม่ค่อยพูดจาสักเท่าไหร่ เงียบสงบจนน่าสงสัย

มีกำลังคนเพิ่มขึ้นก็มีความช่วยเหลือที่เพิ่มตามมาด้วย ยังไงก็ต้องระวังไว้บ้าง

ก็ได้ยินท่านฟ่านพูดออกมาเพียงประโยคเดียว

เฉินเกอฟังแล้ว ก็พยักหน้า

เวลาก็ได้ผ่านไปสองชั่วโมง ในที่สุดก็ตามมาด้วยเสียงที่ดังมากเสียงหนึ่ง ทางเดินได้ขุดทะลุแล้ว

เฉินเกอและพวกก็ได้รีบลุกขึ้นไปกรูกันเข้าไป

แน่นอนทางเดินขนาดใหญ่ปรากฏอยู่ตรงหน้าทุกคน ด้านในทางเดินนั้นมืดมิดมาก ไม่สามารถมองเห็นอะไรได้เลย

“พวกนายสองคน เข้าไปตรวจดูทางเดินก่อน หากพบเห็นความผิดปกติ ให้รีบออกมาทันที!”

จางเล่เวลานี้ได้หันหลังไปสั่งลูกน้องในทีมสองคน

“ครับ!”

ลูกน้องสองในทีมพยักหน้าตอบรับทันที จากนั้นก็ได้เปิดไฟฉาย ได้เดินเข้าไปในทางเดินพร้อมกัน

ลูกทีมทั้งสองคนมือถือไฟฉาย ได้เดินเข้าไปข้างในทางเดิน

ผ่านไปประมาณหลายนาที ลูกทีมทั้งสองก็ได้ออกมาจากทางเดิน

“รายงานหัวหน้า ข้างในปกติทุกอย่าง สามารถเข้าไปได้ครับ!”

ลูกทีมทั้งสองรายงานกับจางเล่พร้อมเพรียงกัน

“ดี ทุกคนโปรดระวังตัวด้วย ห้ามจับไปเรื่อย ให้เดินตามทีมกันไป!”

จางเล่ฟังแล้ว ก็รีบสั่งการทันที

“ครับ!”

ได้ยินคำสั่งของจางเล่ ทุกคนก็ตอบพร้อมกัน

“เฉินเกอ ไปเถอะ พวกเราเดินเข้าไปพร้อมกัน!”

พูดจบ จางเล่ก็มองไปทางเฉินเกอแล้วกล่าว

เฉินเกอพยักหน้าเล็กน้อย จากนั้นก็ตามจางเล่เดินเข้าไปในทางเดินพร้อมกัน ท่านฟ่านและอีกสามคนก็เดินตามอยู่ด้านหลังของเฉินเกอ

เข้าไปแล้ว ก็เห็นบนกำแพงหินสองข้างมีรูปภาพสีที่แตกต่างกันไป ดูก็รู้ว่ามีอายุยาวนานและประวัติความเป็นมาที่นานมาก

“ท่านฟ่าน รูปเหล่านี้คุณสามารถดูออกว่ามันคืออะไรมั้ย?”

เฉินเกอเวลานี้ได้หันหน้าไปทางท่านฟ่านด้วยความสงสัยแล้วถามขึ้นมาประโยคหนึ่ง