บทที่ 902 ลงมือเฉียบขาด

บทที่ 902 ลงมือเฉียบขาด

“แกเป็นผีอะไรกันแน่ ทำไมถึงเก่งกล้าขนาดนี้ พวกเราไม่ได้เป็นศัตรูกับแก ทำไมต้องลงมือฆ่าพวกเราด้วย！”

เวลานี้หนึ่งในนักล่าชี้ไปที่เฉินเกอแล้วถามเขาออกมา

ความจริงแล้วพวกเขาไม่ได้ทำอะไรเลย จู่ๆ ก็ถูกเฉินเกอแอบโจมตี ทำให้พวกเขารู้สึกงงกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นมาก

“เหอๆ ไม่ทำไม ฆ่าพวกนายไม่จะเป็นต้องมีเหตุผล！”

เฉินเกอตอบเย็นชาออกมา

ล้อเล่นหรือเปล่า เป็นไปได้ยังไงที่เฉินเกอจะบอกพวกเขาเกี่ยวกับวัตถุประสงค์และเหตุผลของตัวเอง และสำหรับตัวตนที่แท้จริงของเขานั้น เป็นไปไม่ได้ที่เฉินเกอจะเปิดเผยมันออกมา

พูดจบ เฉินเกอลงมือทันที

แค่ในชั่วพริบตา เฉินเกอก็กำจัดนักล่าที่เหลือทั้งสามคนได้อย่างง่ายดาย ก่อนตายก็ไม่สามารถรู้ตัวตนของเฉินเกอได้ว่าเขาคือใคร

หลังจากที่กำจัดนักล่าทั้งสี่คนนี้แล้ว เฉินเกอลงมือทำการค้นตัวพวกเขาทันที

เฉินเกอค้นพบเจอป้ายขององค์กรนักล่า

นี่เป็นสัญลักษณ์ยืนยันตัวตนของนักล่า

คนที่เป็นนักล่าขององค์กร ทุกคนต้องมีป้ายอันนี้ติดตัวเพื่อแสดงตัวตน

เฉินเกอเก็บป้ายทั้งสี่อันนี้ไว้ จากนี้บินออกไปจากที่นี่ทันที

คิดว่าพรุ่งนี้คงจะมีคนพบศพของทั้งสี่คนนี้แน่นอน

แต่ไม่มีใครรู้ได้ว่าเป็นฝีมือของเฉินเกอ เพราะเฉินเกอไม่ได้ทิ้งหลักฐานอะไรไว้ เพราะเฉินเกอลงมือหลังจากที่แปลงร่างเป็นเจินเสินแล้ว

อีกอย่างเมื่อมีป้ายทั้งสี่นี้แล้ว ทำให้เฉินเกอและพวกทั้งสามคนไปเขตภูเขาหินฟอสเฟตได้อย่างราบรื่นมาก อย่างน้อยก็จะไม่กลายเป็นเป้าหมายขององค์กรนักล่าได้ง่าย

กลยุทธ์ปิดฟ้าข้ามทะเลนี้ปรากฏขึ้นด้วยวิธีนี้เอง

เมื่อกลับไปถึงโรงแรม เฉินเกอได้กลับคืนร่างของตัวเอง จากนั้นหลับตาแล้วนอนหลับไป

เช้าวันรุ่งขึ้น เฉินเกอตื่นขึ้นมาแต่เช้า

หลังจากที่ทั้งสามคนเช็คเอาท์ออกจากโรงแรมแล้ว ได้เข้าไปนั่งในรถ

“ให้！”

เมื่อนั่งในรถแล้ว เฉินเกอยื่นป้ายของนักล่าที่ได้มาเมื่อวันให้กับเล๋ยเล่และเจินจีทั้งสองคน

“นี่คืออะไรเหรอ？”

เล๋ยเล่ถามออกมาด้วยความสงสัย

“ป้ายของนักล่า！คุณมีอันนี้ได้ยังไง？”

เจินจีมองไปที่เฉินเกอด้วยท่าทีประหลาดใจแล้วถามเขาออกมา และเหมือนจู่ๆ จะทายอะไรออกมาได้

“ป้ายอันนี้เมื่อคืนฉันยึดมาจากมือของนักล่าสี่คนนั้น สะดวกพวกเราตอนที่เดินทางไปเขตภูเขาหินฟอสเฟต จะได้ไม่กลายเป็นเป้าหมายขององค์กรนักล่าได้ง่าย และยังสามารถซ่อนเร้นตัวตนที่แท้จริงของพวกเราได้”

เฉินเกอเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อคืนออกมา

หลังจากฟังที่เฉินเกอเล่าแล้ว เจินจีและเล๋ยเล่ถึงเข้าใจความเป็นมา ที่แท้เมื่อวันเฉินเกอออกไปจัดการกำจัดนักล่าทั้งสี่คนนั้นมาแล้ว ทำได้แบบแนบเนียนจริงๆ

“ความหมายของพี่ก็คือ เมื่อมีป้ายนี้แล้ว ตัวตนของพวกเราก็จะกลายเป็นนักล่าใช่ไหม？”

เล๋ยเล่ไหวพริบดีมาก อธิบายถึงความลับที่แฝงอยู่ในนี้ออกมาได้ทันที

“ฉลาดมาก นี่ก็คือกลยุทธ์ปิดฟ้าข้ามทะเล！”

เฉินเกอพูดชื่นชมเล๋ยเล่ออกมา

พูดจบ เฉินเกอสตาร์ทรถ และเหยียบคันเร่ง ขับรถออกไป ทั้งสามคนได้ขับรถออกเดินทางไปที่เขตภูเขาหินฟอสเฟต

เขตภูเขาหินฟอสเฟต เป็นสถานที่ที่มีชื่อเสียงของหมู่บ้านโล่เสีย

ที่นี่มีหินฟอสเฟตมากมาย หินฟอสเฟตนี้สามารถนำมาผลิตวัสดุเคมีได้มากมาย และยังสามารถนำมาทำเป็นเครื่องประดับได้ คนในท้องถิ่นเลือกที่จะใช้ประโยชน์ของหินฟอสเฟตสร้างความร่ำรวยให้กับพวกเขา

ระยะทางจากหมู่บ้านโล่เสียถึงเขตภูเขาหินฟอสเฟตต้องใช้เวลาสองชั่วโมง

ดังนั้นเมื่อเฉินเกอและพวกทั้งสามคนมาถึงก็เป็นเวลาเที่ยงสิบสองนาฬิกาแล้ว ได้เวลากินข้าวเที่ยงพอดี

เฉินเกอจอดรถไว้ในลานจอดรถที่หนึ่ง จากนั้นพาเล๋ยเล่กับเจินจีเข้าไปที่ร้านอาหารแห่งหนึ่งเพื่อกินข้าวเที่ยง

：