บทที่ 956 กระตุ้นกลไก

บทที่ 956 กระตุ้นกลไก

“เอาล่ะ พวกเราไปกันเถอะ รีบไปจากที่นี่!”

หลังจากพักสักพักเฉินเกอก็ลุกขึ้นยืนและพูดกับเล๋ยเล่

ที่นี่ไม่ใช่สถานที่ที่ดี ดังนั้นควรออกไปก่อนดีกว่า

หลังจากพูดจบ เฉินเกอและเล๋ยเล่ก็มาถึงประตูกำแพงหิน

“พี่เฉิน ตอนนี้พวกเราจะออกไปข้างนอกยังไง? ”

เล๋ยเล่มองไปที่เฉินเกอและถามด้วยความประหลาดใจ

กำแพงหินด้านในไม่มีกลไก และยังมืดสลัวไปทั่ว ไม่สามารถดูชัดเจนได้ว่าจะเริ่มต้นจากตรงไหน

“หลักการของหนึ่งหยินและหนึ่งหยาง เนื่องจากข้างนอกมีกลไก ถ้าอย่างนั้นข้างในก็ต้องมีกลไก ตามรูปแบบการจัดเรียง

ของยันต์แปดเหลี่ยม กลไกคงจะอยู่ในทิศทางตรงกันข้าม”

เฉินเกอตรวจสอบอย่างรอบคอบครุ่นคิดทบทวนและพูดออกมา

หลังจากพูดจบ เฉินเกอก็เดินไปดูทางซ้าย และเริ่มคลำหาตรงกำแพงหิน

หลังจากคลำดูสักพัก เฉินเกอก็พบกลไกจริงๆ

เฉินเกอหมุนกลไกทันที

“ตูม!”

โดยไม่คาดคิด กลไกนี้ไม่ได้เปิดประตูกำแพงหิน

พื้นที่ที่เฉินเกอและเล๋ยเล่เหยียบก็ยุบลงทันที และทั้งสองก็ลื่นหล่นลงไปด้านล่างอย่างรวดเร็ว

“อ๊ะ!”

เล๋ยเล่กรีดร้องออกมาเต็มเสียง เขาไม่คาดคิดว่าจะเกิดสิ่งนี้ขึ้น

ครั้งนี้ เฉินเกอทำผิดพลาด ทุกอย่างไม่ง่ายอย่างที่เฉินเกอคิด

ทั้งสองลื่นไถลไปตลอดทาง และลื่นไปไกลกว่าร้อยเมตรจึงหยุดลง

อย่างไรก็ตามทั้งสองถูกส่งไปยังอีกถ้ำหนึ่ง ในถ้ำมีแอ่งน้ำ และดูเหมือนว่าน้ำจะใสมาก

“แม่งเอ้ย พี่เฉิน ที่นี่..คือที่ไหน? ”

เล๋ยเล่เริ่มทรงตัวได้ ตบฝุ่นและดินบนร่างกายออก และถามเฉินเกอ

เฉินเกอตรวจสอบรอบๆ เขาก็ไม่รู้แน่ชัดว่าสถานที่แห่งนี้คือที่ไหน แต่สถานที่เหล่านี้ดูแปลกพิเศษ เขาไม่คาดคิดว่าจะมีถ้ำอยู่ใต้ถ้ำ

หลังจากนั้น เฉินเกอจึงพาเล๋ยเล่ไปตรวจสอบบริเวณถ้ำ เพื่อดูว่ามีทางออกหรือไม่

หลังจากค้นหาอยู่นาน ทั้งคู่ก็ไม่พบอะไรเลย ราวกับว่าถ้ำนี้ไม่มีทางออก

“พี่เฉิน แย่แล้ว พวกเราออกไปไม่ได้แล้ว!”

เล๋ยเล่ไม่ลังเลรีบนั่งลง พูดกับเฉินเกอแล้วถอนหายใจ

เฉินเกอหยิบแผนที่ของหลินเทียนหยวนออกมา และตรวจสอบดูอย่างละเอียด เขารู้สึกว่าต้องมีปัญหาอยู่ในนี้

หลังจากดูสักพัก เฉินเกอก็เข้าใจในที่สุด

“เล๋ยเล่!”

เฉินเกอตะโกนใส่เล๋ยเล่ทันที

เล๋ยเล่รีบตอบรับอย่างรวดเร็ว เข้ามาหาเฉินเกอ และดูแผนที่ในมือของเฉินเกอ

“พี่เฉิน มีอะไรเหรอ? ”

เล๋ยเล่ถามอย่างสงสัย

“นายเห็นไหม ว่าเดิมทีเรามาจากทิศทางของแท่นขุนนาง แต่ตอนนี้เกิดการเปลี่ยนแปลงอย่างสิ้นเชิง และนายเห็นรูปแบบ

คล้ายถ้ำบนแผนที่ หากเดาไม่ผิด พวกเราคงจะอยู่ที่นี่”

เมื่อได้ยินสิ่งที่เฉินเกออธิบาย เล๋ยเล่ก็รู้สึกมีเหตุผล

“แต่พี่เฉิน เมื่อกี้พวกเราค้นหามาตลอด แต่ไม่มีทางออก ไม่มีกลไกอะไรสักอย่าง!”

เล๋ยเล่พูดกับเฉินเกอด้วยความประหลาดใจทันที

แน่นอนเฉินเกอเข้าใจความหมายของเล๋ยเล่

บางครั้งการมองเห็นด้วยตาเปล่าก็อาจไม่ใช่ความจริง หลายสิ่งหลายอย่างไม่ใช่มีวิธีเดียวที่จะตอบโจทย์ได้ ต้องมีวิธีที่สอง

เพียงแต่ขณะนี้เฉินเกอยังค้นหาไม่เจอ

“ไม่ต้องกังวล เพียงแค่พวกเรายังไม่พบวิธีที่จะออกไป สถานที่อย่างนี้ต้องมีทางออกไปแน่นอน!”