บทที่271 หน้าแตก

บทที่271 หน้าแตก

“ตั๋วคอนเสิร์ตรวมเหล่าดาราเมื่อคืนกลับไปฉันก็รีบแย่งซื้อแล้ว แต่ขายหมดแล้ว น่าโมโหจริงๆ อ๊ะอ๊ะอ๊ะ!”

หวางเหม่ยน่าพูดด้วยอารมณ์บ้าคลั่ง

ไม่นาน หวังคังก็มาทำงานด้วย

ตรงกันข้าม สีหน้าของหวังคังนั้นค่อนข้างดี

“รองหัวหน้ากลุ่มหวัง คุณไม่ใช่ซื้อบัตรคอนเสิร์ตด้วยเหรอ? เป็นยังไงบ้าง? แย่งซื้อได้ไหม?”

เพื่อนร่วมงานกลุ่มหนึ่งถาม

“ฮ่าฮ่า ฉันโชคดีกว่า ฉันซื้อได้สองใบ แต่อยู่แถวสุดท้าย!”

หวังคังงยิ้มอย่างภาคภูมิใจ

“อ๊ะ? ใช่เหรอ? ให้ฉันดู ว้าว เป็นเรื่องจริงนี่ รองหัวหน้าหวังคุณยอดเยี่ยมมาก!”

พวกผู้หญิงกล่าวด้วยความอิจฉา

บางคนจงใจใช้หน้าอกถูใส่แขนเขา

ไม่แน่หวังคังอาจพอใจ และมอบตั๋วให้ตัวเอง!

“หวังคัง ในเมื่อคุณแย่งมาได้สองใบ คุณขายให้ฉันหนึ่งใบได้ไหม ฉันอยากไปจริงๆ!”

หวางเหม่ยน่าพูดด้วยดวงตาเป็นประกาย

ถึงแม้ว่านี่จะเป็นงานที่จัดทำโดยบริษัทดรีมเมอร์กรุ้ปก็ตาม

แต่มีพนักงานไม่กี่คนที่ได้ตั๋ว

เพราะงานใหญ่เช่นนี้ไม่ได้จัดขึ้นสำหรับพนักงาน

นักธุรกิจที่ร่ำรวยหลายคนในจินหลินก็จะมาด้วย

“นี่มันไม่ได้จริงๆเหม่ยน่า ฉันต้องให้หยางหมินเฉว่หนึ่งใบ แล้วเราสองคนจะไปด้วยกัน”

หวังคังงส่ายหัว

“อืมหยางหมินเฉว่ไม่ได้ตอบตกลงเป็นแฟนคุณ คุณรีบเสนอหน้าทำดีไปทำไม!”

หวางเหม่ยน่าเป็นคนอารมณ์ร้อน พูดเสียงตะคอกใส่หวังคัง

“อะไรนะฉันเสนอหน้าทำดี เธอจะไปรู้เรื่องอะไร!”

พวกเขาสองคนไม่มีใครยอมใคร ดูเหมือนพวกเขากำลังจะทะเลาะกัน

หลิวย่าหนานก็เข้ามาห้ามปราม

ในเมื่อคนหนึ่งต้องการมาก และคนหนึ่งไม่ต้องการให้ ทั้งสองคนเป็นคนใจร้อน เริ่มกังวลขึ้นมา มันจะทำลายความสามัคคี

ต่อกัน

โชคดีที่ในขณะนี้ หยางหมินเฉว่หิ้วกระเป๋าเข้ามาพอดี

ฉากนั้น มันก็เงียบลงทันที

และหยางหมินเฉว่มองดูทุกคนที่จ้องมองเธอ ด้วยความรู้สึกละอายใจ

เธอหันไปมองเฉินเกอ

เดินไปหาเฉินเกอ

“เฉินเกอ นายบอกว่าวันนี้มีเรื่องเซอร์ไพรส์ฉัน เฮ้ยเฮ้ย ไหนเรื่องเซอร์ไพรส์นะ!”

หยางหมินเฉว่พูดเบา ๆ

ในเมื่อเธอรู้สึกว่าเฉินเกอไม่ค่อยถูกกับเพื่อนร่วมงานในบริษัท เธอเลยเดินมาหาเฉินเกอ บางทีอาจจะทำให้พวกเขาหันมา

สนใจเธอมากกว่า

นึกถึงเมื่อคืนที่เธอได้คุยกับเฉินเกอ เฉินเกอบอกว่าเขามีเรื่องเซอร์ไพรส์เธอ

ฉันก็แค่ถือโอกาสนี้มาคุยกับเฉินเกอ

สำหรับหวังคังเฝ้าดูฉากนี้ด้วยความอิจฉา

“ให้ตอนนี้เลยเหรอ?”

เฉินเกอก็พูดไม่ออก

เขาได้ยินชัดเจนว่า ทำไมเมื่อกี้หวังคังและหวางเหม่ยน่าถึงทะเลาะกัน

“ใช่ ฮ่าฮ่า นายไม่ใช่โกหกฉัน? ฮึ่ม เมื่อคืนมีคนขี้โม้ ว่ามีตั๋วคอนเสิร์ต!”

หยางหมินเฉว่พูดหยอกล้อ

ในความเป็นจริง เธอรู้ว่าเฉินเกอกำลังล้อเล่นกับเธอ

แต่เวลานี้ คุยกับเฉินเกอยังดีกว่าต้องเผชิญหน้ากับพวกเขา

"ห๊ะ เขาเหรอ? มีตั๋วคอนเสิร์ต? ถ้าเขาสามารถหาตั๋วได้หนึ่งใบ ให้ฉันทำอะไรก็ยอม!”

หวังคังพูดอย่างโกรธ ๆ “หมินเฉว่อย่าไปสนใจเขาเลย เข้ามาดูสิ ฉันซื้ออะไรให้คุณ?”

หวังคังหยิบตั๋วของเขาออกมา

สำหรับเฉินเกอ เขาโกรธเมื่อได้ยินเช่นนี้

เมื่อกี้ที่เขาไม่อยากเอามันออก เพราะเขาไม่ต้องการโอ้อวดมากเกินไป

แต่ตอนนี้ หวังคังนายหาเรื่องเอง!”

“รองหัวหน้ากลุ่มหวัง นี่คือสิ่งที่นายพูด ถ้าฉันสามารถเอาตั๋วออกมา ขอให้คุณทำอะไรก็ต้องทำ? มีคนจำนวนมากเป็น

พยานให้!”

“ฮ่าฮ่าฮ่า ได้ แค่เด็กหนุ่มยังจะมาท้าฉัน แต่ถ้านายเอาออกมาไม่ได้ล่ะ? การเดิมพันนี้ก็ไม่ให้ผ่านไปง่ายๆอ ให้นายถอด

กางเกงออกแล้วเดินไปรอบ ๆ บริษัท!”