บทที่355 พบเจอนางในฝันอีกครั้ง

บทที่355 พบเจอนางในฝันอีกครั้ง

สวี่หยางหยางเดินตรงมาที่เฉินเกอด้วยความโกรธ

เพื่อนสาวของเธอหลายคนก็อยู่ที่นั่นด้วย

เฉินเกอวางกระเป๋าเรียนไว้บนโต๊ะเรียบร้อยแล้ว

จากนั้นเธอก็มองดูผู้หญิงคนหนึ่งเดินกอดอกเข้ามา แสร้งทำเป็นไม่มีอะไรแล้วลากกระเป๋าเรียนของเฉินเกอลงไปที่พื้น

ส่วนผู้หญิงอีกคน ใช้เท้าเหยียบกระเป๋า ดูชัดเจนว่าเธอจงใจทำ

“โอ้ ขอโทษจริงๆนะเพื่อนร่วมชั้นเฉินเกอ เหยียบกระเป๋าของนายสกปรก ฉันเอาไปซักให้นายได้ไหม!”

หญิงสาวมองเฉินเกออย่างขอโทษ

เฉินเกอรู้ว่าผู้หญิงกลุ่มนี้จงใจ และโชคร้ายจริงๆ พึ่งมาวันแรก ก็มีปัญหากับผู้หญิงกลุ่มนี้

แม้ว่าเฉินเกอจะสามารถโต้กลับพวกเธอได้

แต่ว่า ตัวเองมาตรงนี้ไม่ได้มาโอ้อวดอะไร อีกอย่างเฉินเกอก็ไม่จำเป็นต้องถือสาผู้หญิงกลุ่มนี้

จากนั้นก็ส่ายหัวยิ้มแหย่ๆ “ขอบคุณ ไม่ต้อง!”

พูดจบ ก็เอื้อมมือจะไปหยิบกระเป๋าคืน!

“ไม่ต้องไม่ได้ หยางหยาง เธอว่าควรทำอย่างไรดี?”

หญิงสาวผมยาวมองไปสวี่หยางหยางหัวหน้าห้อง

“ง่ายนิดเดียว!”

หลังจากพูดจบ สวี่หยางหยางก็หยิบแก้วน้ำ และเทน้ำลงบนกระเป๋าเรียนของเฉินเกอโดยตรง

หลายคนในชั้นเรียนมองดูที่เกิดเหตุอย่างมีความสุข เห็นได้ชัดว่าในครั้งนี้เบ่งอำนาจโหดร้ายเกินไป

“อืม ครอบครัวของหลินเซิ่งหนาน มีอำนาจมากในฉู่ชวนและหลินเซิ่งหนานเป็นเพื่อนสนิทกับสวี่หยางหยางดังนั้นไม่ต้องคิด

ก็รู้ว่า พี่หนานออกมาช่วยออกหน้าให้สวี่หยางหยาง

“ใช่แล้ว ทำไมช่วงนี้ทำอะไรก็ราบรื่น ต้องนี้เป็นไง ไม่เพียงแต่ทำให้สวี่หยางหยางเคืองใจ ยังทำให้หลินเซิ่งหนานเคืองใจด้วย

ต่อไปจะมีเรื่องสนุกเกิดขึ้นแน่!”

เพื่อนๆสนทนากันเสียงเบา

จากนั้น หลินเซิ่งหนานขยิบตาให้สวี่หยางหยางเหมือนกับเขากำลังพูดว่า

เห็นหรือยังหยางหยางเขาไม่มีความกล้าที่จะโต้กลับ

จากนั้นกลุ่มผู้หญิงทุกคนก็กลับไปที่นั่งของตน

“เฉินเกอ ครอบครัวของหลินเซิ่งหนานมีภูมิหลังเล็กน้อย แต่ดูเหมือนว่าเขาจะไม่รวยเท่านาย พวกเขาเจตนารังแกนาย!”

หวางเสี่ยวหัวกระซิบ

เฉินเกอยิ้มแหย่ๆและส่ายหัว “ไม่เป็นไร!”

หลังจากพูดจบ เฉินเกอก็หยิบกระเป๋าเรียนที่เปียกน้ำขึ้นมา แล้ววางไว้ที่ขอบหน้าต่างตากแห้ง

จากนั้นเขาก็เรียกหวางเสี่ยวหัวเพื่อไปห้องน้ำด้วยกัน

“แม่งเอ๋ย ขนาดนี้แล้วยังไม่โกรธ จะบ้าตาย!”

หลังจากที่หญิงสาวเห็น ชั่วขณะก็พูดอะไรไม่ออก

เมื่อเห็นว่าเฉินเกอไม่มีอารมณ์โกรธหลังจากถูกกลั่นแกล้ง แต่เขากลับยิ้มแทน

หลินเซิ่งหนานและสวี่หยางหยางต่างอารมณ์ร้อนขึ้นมา

และตอนนี้ คาบเรียนรวมกำลังจะเริ่มขึ้นทันที และหลังจากทะเลาะแป๊บเดียว ทุกคนก็เข้าเรียนกันหมด

เฉินเกอทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นจากนั้นก็เดินตามเข้าไป โดยไม่มีหนังสือใดๆ

เมื่อเดินไปที่ห้องเรียนรวม ทุกคนต่างก็คุยกันอย่างสนุกสนาน แต่ทันทีที่เข้าไปในห้องเรียน ก็เหมือนมีการนัดหมายกัน

ไว้ทุกคนต่างพากันปิดปากเงียบ

แม้แต่หลินเซิ่งหนานกับสวี่หยางหยางก็พากันเงียบ

เฉินเกอคุยกับหวางเสี่ยวหัวและเดินเข้าไป

หลังจากดูแล้วอาจารย์บนโพเดียมยังไม่มา

ทำไมเงียบจัง มีวินัยดีจัง?

แต่ในไม่ช้าเฉินเกอก็รู้ว่าเพราะอะไร

มองไปที่แถวแรกของห้องเรียนรวม

ฉันเห็นคนที่นั่งอยู่แถวแรก เป็นผู้หญิงสองคน

พวกเขาช่างสวยงามมาก

สำหรับสวี่หยางหยางและหลินเซิ่งหนานก็สวยงามมากทั้งคู่

แต่เมื่อเทียบกับสองคนนี้ ก็ยังสวยไม่เท่า

ผู้หญิงทั้งสองคนก็สังเกตเห็นการจ้องมองของเฉินเกอ

หญิงสาวที่สวยที่สุดคนนั้น เงยหน้าขึ้นและมองไปที่เฉินเกอ จากนั้นก็ละสายตาที่เย็นชาของเธอไปอีกทาง

และหญิงสาวอีกคน มองไปที่เฉินเกอ รู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย