ตอนที่ 465
บทที่474 ผู้หญิงแปลกบนรถบัส
October 21, 2026
บทที่474 ผู้หญิงแปลกบนรถบัส
หลังจากนั้นหนึ่งคืน
ตระกูลเฉินแห่งเมืองหนานหยาง
“ท่านครับ ข่าวดีครับ ข่าวดี!”
พ่อบ้านวิ่งเข้ามาอย่างรีบร้อน
เฉินจิ้นตงที่กำลังอ่านหนังสืออยู่ในห้องหนังสือนั้น มองตามพ่อบ้านที่เข้ามา เฉินจิ้นตงลูบคิ้ว แล้ววางแว่นตาลง
“ข่าวดีอะไร?”
เฉินจิ้นตงเอ่ยถาม
“โม่ฉางคง ที่ครึ่งปีมานี้ โม่ฉางคงตั้งตัวเป็นศัตรูกับตระกูลเฉิน โดยเฉพาะโม่เจี้ยน แต่ตอนนี้ทางเราเพิ่งจะได้รับข่าวมาว่า โม่เจี้ยนนั่นหายตัวไปแล้วครับ!”
“หืม? โม่เจี้ยนหายตัวไป?”
เฉินจิ้นตงยืนขึ้นอย่างลืมตัว
จะว่าไปจริงๆแล้ว ถึงแม้ว่าโม่เจี้ยนจะเป็นบุตรชายคนที่สามของโม่ฉางคง แต่ครึ่งปีมานี้ได้สร้างกำลังอำนาจที่ตั้งตัวเป็นศัตรูกับตระกูลเฉินไปเสียทุกหนทุกแห่ง
ถึงแม้ว่าเฉินจิ้นตงจะไม่ได้เห็นโม่เจี้ยนอยู่ในสายตาเลยก็ตาม
แต่แม้ว่าแมลงวันจะตัวเล็ก แต่มันก็ทำให้คนรังเกียจได้
แล้วก็หาเรื่องทำให้ตระกูลเฉินต้องเหนื่อยจนสายตัวแทบขาด
เป็นเหมือนกับมีดเล่มหนึ่งที่เสียบคาอยู่บนตระกูลเฉิน
แต่ตอนนี้ ไม่คิดว่าโม่เจี้ยนจะหายตัวไปแล้ว?
“ใช่ครับ ไม่เพียงแค่หายตัวไปเท่านั้น อีกทั้งกำลังคนส่วนใหญ่ของโม่ฉางคงก็ถูกถอดถอนออกไปหมดแล้วด้วย เมื่อคืนก็ไปกันหมดแล้วครับ ตอนนี้ ตระกูลเฉินของพวกเราจะได้หายใจได้คล่องขึ้นเสียที!”
พ่อบ้านเอ่ยขึ้นด้วยความดีใจ
เฉินจิ้นตงเองก็พยักหน้าด้วยใบหน้าที่มีรอยยิ้ม
“แต่.....”
พ่อบ้านขมวดคิ้วขึ้นอีกครั้ง : “โม่เจี้ยนเป็นลูกชายสุดที่รักของโม่ฉางคง ตอนนี้เกิดเรื่องขึ้นกับเขา ไม่รู้ว่าโม่ฉางคงจะพาลมาลงที่ตระกูลเฉินของพวกเราด้วยหรือเปล่านะครับ หรือแม้กระทั่งจะสงสัยตระกูลเฉินของเราด้วย?”
“ไม่หรอก!”
เฉินจิ้นตงโยนหนังสือที่อยู่ในมือลง “โม่ฉางคงเองก็ไม่ใช่คนโง่ โม่เจี้ยนเป็นคนเชี่ยวชาญแข็งแกร่งมาก พวกเราตระกูลเฉินไม่สามารถทำอะไรโม่เจี้ยนได้อยู่แล้ว หรือแม้ว่าจะทำอะไรได้ แต่สถานการณ์ตอนนี้ พวกเราตระกูลเฉินก็ไม่กล้าจะทำอะไรโม่เจี้ยนอยู่แล้ว ในใจของโม่ฉางคงนั้นรู้ดีตรงจุดนี้ และตอนนี้โม่ฉางคงก็ถอดถอนกำลังคนไป เห็นได้ชัดว่าทางนั้นพวกเขากำลังเกิดปัญหาใหญ่ขึ้นแล้ว!”
เฉินจิ้นตงยิ้มพลางเอ่ยขึ้นมา
ในใจนับว่ารู้สึกโล่งอกยิ่งนัก
“ท่านพูดถูกครับ ผมคงเป็นกังวลมากเกินไป!”
พ่อบ้านกล่าว
“แต่ อยู่ในจินหลิงแล้วสามารถจับเอาตัวโม่เจี้ยนไปได้อย่างง่ายดายแบบนี้ คิดดูแล้วคนๆนี้จะต้องเป็นมือหนึ่งในผู้ที่มีฝีมือสูงอย่างแน่นอน อะฟู๋!”
แล้วจู่ๆเฉินจิ้นตงก็มีสีหน้าจริงจังขึ้นมา
“ท่านครับ ท่านว่า.....”
“ฉันมอบหมายหน้าที่นึงที่เป็นความลับให้นาย นั่นก็คือไม่ต้องไปเสียดายเงินค่าตอบแทนอะไรทั้งนั้น แล้วไปสืบเรื่องนี้มาให้ฉัน ทางที่ดีที่สุดเอาให้รู้เบาะแสของอำนาจอิทธิพลผู้ที่มีฝีมือท่านนี้ด้วย ถ้าหากสามารถเชิญให้เขามาช่วยตระกูลเฉินของเราได้ โม่ฉางคงก็คงจะลำบากน่าดู ไม่แน่ว่าอาจจะแก้ไขทุกอย่างได้ จำไว้ว่า ไม่ต้องไปสนใจหรือเสียดายค่าตอบแทนอะไรทั้งนั้นนะ!”
เฉินจิ้นตงตบโต๊ะพลางเอ่ยขึ้นมา
“เข้าใจแล้วครับ จะรีบปฏิบัติตามเดี๋ยวนี้เลยครับ!”
“รอเดี๋ยว ไปเชิญคุณหนูกับคุณนายอะล๋านมาหน่อย ไม่ได้ทานอาหารกันพร้อมหน้าพร้อมตากันนานแล้ว วันนี้ มาทานข้าวพร้อมกันทั้งครอบครัวเสียหน่อย!”
“ครับ!”
พ่อบ้านเห็นเฉินจิ้นตงมีความสุขเช่นนี้ ในใจก็รู้สึกดีใจยิ่งขึ้นไปด้วย
งานเลี้ยงของครอบครัวตระกูลเฉิน ตั้งแต่ที่เฉินเกอเกิดเรื่องก่อนหน้านี้ครึ่งปีมานั้น
ก็ไม่ได้มีการทานข้าวด้วยกันในงานเลี้ยงของครอบครัวอีกเลย
แม้แต่หยางยู่ผิง ครึ่งปีมานี้จะพูดว่าน้อยครั้งมากก็ได้ที่จะมาอยู่ข้างๆเฉินจิ้นตง
เขาเคยชินกับการขังตัวเองเอาไว้ในห้องหนังสือแล้ว
งานครอบครัวครั้งนี้ เห็นพ่อมีความสุขขนาดนี้ เฉินเสี่ยวและฉินหลานก็เปลี่ยนอารมณ์ไปด้วยเช่นกัน
“พ่อ เรื่องอะไรถึงได้ดูมีความสุขขนาดนี้? มีเบาะแสของเสี่ยวเกอแล้วอย่างนั้นหรือ?”
เฉินเสี่ยวเอ่ยถาม
เฉินจิ้นตงส่ายหน้าอย่างหดหู่ : “ยังไม่ได้เบาะแสของเสี่ยวเกอเหมือนเดิม.....”
สีหน้าของทุกคนหม่นหมอง
“แต่วันนี้ เป็นวันดีวันหนึ่งจริงๆ พ่อได้รับข่าวที่น่าเชื่อถือได้มา ว่าโม่เจี้ยนหายตัวไปแล้ว คฤหาสน์หยุนติ่งเมาท์เทน เกิดการฆ่าสังหารกัน ลูกน้องของโม่ฉางคงถูกฆ่าตายทั้งหมด!”
เฉินจิ้นตงกล่าว
“อะไรนะ? โม่เจี้ยนหายตัวไป?”
เฉินเสี่ยวลุกขึ้นมาพลางยิ้ม
“ใช่น่ะสิ ผู้ที่มีฝีมือลึกลับที่จับตัวโม่เจี้ยนไป ก็ไม่รู้ว่าจะเป็นความตั้งใจหรือไม่ตั้งใจ แต่ถึงอย่างไรก็ช่วยพวกเราตระกูลเฉินไว้ได้มาก!”
เฉินจิ้นตงยิ้มพลางเอ่ยขึ้น
“ถ้าอย่างนั้น นอกจากตระกูลโม่ แล้วยังมีคนของตระกูลที่ซ่อนตัวอยู่อีกไหม?”
เฉินจิ้นตงส่ายหน้า : “นี่ก็ไม่รู้แล้วล่ะ สรุปก็คือ ตอนนี้พวกเรายังต้องรีบให้ผู้ที่มีฝีมือแบบนี้มาช่วยเหลือตระกูลเฉิน ถ้าหากหาตัวปรมาจารย์ท่านนี้เจอ พ่อยอมใช้ทรัพย์สินหนึ่งในสามเป็นเงื่อนไขเลย!”
เฉินเสี่ยวและคนอื่นๆก็พากันพยักหน้า.....
ทางตะวันตกเฉียงใต้ เขตหยูนกุ้ย