ตอนที่ 933 การแก้แค้น

ตอนที่ 933 การแก้แค้น

หากไม่ใช่เพราะท่านไป๋ช่วยพวกเขา เฉินเกอคงจะไม่สามารถเข้าไปในแดนจี๋หยิงได้ อีกทั้งยังคงไม่ได้ป้ายเส่ส้ามา

ตอนนี้ผู้ท่านไป๋ตายเพราะพวกเขา การแก้แค้นครั้งนี้เฉินเกอต้องทำ ไม่งั้นคงติดค้างต่อท่านไป๋

“พี่เฉิน พวกเราต้องล้างแค้นให้ท่านไป๋! ”

เล๋ยเล่เองก็เกรี้ยวกราด

“อืม เล๋ยเล่พูดถูก พี่ใหญ่เฉิน ท่านไป๋ถูกฆ่าเพื่อปกป้องเจินจีและฉัน คุณจะต้องไม่ปล่อยคนร้ายเหล่านี้ไป! "

หยูซินเองก็พูดด้วยความโกรธ

“ไม่ต้องห่วง ฉันจะทำให้พวกมันต้องชดใช้! "”

เฉินเกอพูดอย่างเย็นชา

หลังจากพูดจบ เฉินเกอก็ลุกขึ้นยืน

“เจินจี เล๋ยเล่ หยูซิน พวกคุณสามคนรอฉันอยู่ที่นี่ จากนี้ไปฉันจะจัดการเอง! "

เฉินเกอสั่งให้เจินจี

“อืม นายต้องระวังตัวด้วยนะ! "”

เจินจีไม่ได้ห้ามปราม และได้แต่เตือนเฉินเกออย่างเป็นกังวล

พูดจบ เฉินเกอก็จากไปทันที และมุ่งหน้าไปยังค่ายนักล่าที่ถูกตั้งล้อมรอบค่ายกลหิน

วันนี้ เฉินเกอจะกวาดล้างองค์กรนักล่าให้หมดไปจากโลก ให้พวกมันทุกคนได้รับโทษ โดยเฉพาะจ้าวหลิ่งหัวหน้าองค์กรนักล่า

จ้าวหลิ่งทำเรื่องที่โหดเหี้ยมไร้มนุษยธรรมอย่างยิ่ง เฉินเกอจะไม่มีวันใจอ่อน และให้เขาต้องแบกรับการลงโทษที่น่ากลัวยิ่งกว่าใครอื่น อย่างน้อยก็ต้องไม่ให้กลับชาติมาเกิดได้อีก

เฉินเกอมุ่งหน้าไปยังหน้าประตูค่ายองค์กรนักล่าด้วยตัวเอง

เมื่อมาที่ประตู ตรงนั้นมีนักล่าสองคนกำลังจับจ้องอยู่บนร่างของเฉินเกอ

“ฉวบ! ”

ก่อนที่นักล่าทั้งสองจะได้เอ่ยพูด บนคอของพวกเขาก็มีคราบเลือดติดอยู่

นักล่าทั้งสองทำได้เพียงแค่บีบคอของตนและล้มลงกลางกองเลือด

จากนั้น เฉินเกอก็เดินเข้าไปในค่ายทีละก้าวๆ

ในเวลานี้ เฉินเกอเป็นเหมือนกับการมาถึงของพญามัจจุราชก็มิปาน ดังนั้นทุกๆ ที่ที่เขาก้าวไปล้วนเต็มไปด้วยแม่น้ำเลือด

วันนี้ เฉินเกอไม่ยอมยั้งมือแน่ เขาต้องการที่จะฆ่า

เฉินเกอดึงกระบี่ซิงหยวนของตัวเองออกมา

ในไม่ช้า เฉินเกอก็ออกล่าในค่าย

ในตอนนี้ เฉินเกอไม่ใช่ผู้ฝึกตนอีกต่อไป แต่เขาเป็นนักล่าอย่างเต็มตัว เขาต่างหากถึงจะเป็นนักล่าที่แท้จริง

พริบตา นักล่าหลายสิบคนก็จบชีวิตภายใต้น้ำมือของเฉินเกอ

จ้าวหลิ่งก็เองก็รีบออกมาจากเต็นท์เช่นกัน

เมื่อเขาเห็นเฉินเกอฆ่าผู้ใต้บังคับบัญชาของตนไปนับสิบ เขาก็ตื่นตะลึงอย่างยิ่ง ในใจรู้สึกโกรธแค้นขึ้นมา

"จ้าวหลิ่ง! แกฆ่าท่านไป๋ คนไร้มนุษยธรรม วันนี้ฉันจะให้แกต้องชดใช้อย่างน่าสังเวช! "”

เมื่อเห็นจ้าวหลิ่งปรากฏตัวขึ้น เฉินเกอก็คำราม

“ไปจัดการให้ฉัน! "

หลังจากได้ยินดังนั้น จ้าวหลิ่งจึงสั่งให้ลูกน้องของตนลงมือ

นักล่าที่อยู่รอบๆ พุ่งเข้าใส่เฉินเกอทันที

อย่างไรก็ตามนี่เทียบเท่ากับการส่งคนเข้าบรรณาการก็มิปาน พวกคนตัวเล็กตัวน้อยเหล่านี้ไหนเลยจะเป็นคู่ต่อสู้ของเฉินเกอได้

เฉินเกอดึงมีดออกมาและฆ่าออกเป็นชิ้นๆ ทันที

เมื่อเห็นความแข็งแกร่งที่น่ากลัวของเฉินเกอ สีหน้าของจ้าวหลิ่งก็เปลี่ยนไปอย่างมาก

อย่างไรก็ตามจ้าวหลิ่งยังคงไม่ได้เลือกที่จะถอยหนี เขาเองก็หยิบมีดเล่มใหญ่ของตนออกมา จากนั้นจึงพุ่งเข้าใส่เฉินเกอ

ความแข็งแกร่งของจ้าวหลิ่งยังถือว่าแข็งแกร่งกว่านักล่าเหล่านั้นมากนัก

“ฉึบ! ”

จ้าวหลิ่งกระโดดขึ้น จากนั้นจึงคำรามและหันสันมีดเข้าใส่หัวของเฉินเกอ

ถ้าหากมีดเล่มนี้สับลงไปจริงๆ เห็นทีศีรษะคงถูกแยกออกจากกันแน่แล้ว

น่าเสียดายที่เฉินเกอไม่เปิดโอกาสนี้ให้แก่เขา

เฉินเกอตอบกลับอย่างรวดเร็ว และถอยหลังทันที

“จ้าวหลิ่ง นายไม่ใช่คู่ต่อสู้ของฉัน ฉันฆ่านายได้เหมือนฆ่าไก่ตัวหนึ่ง! "