ตอนที่ 139-140

ตอนที่ 139-140

โดย God Emperor

เปลวเพลิงทั้งหกวงเป็นเหมือนไม้ไผ่ที่หักทุกที่ที่เขาผ่านไปตลอดทาง ทิ้งร่องรอยของแปลวไฟไว้เป็นเวลานาน มันเหมือนกับสะพานที่ลุกเป็นไฟอยู่บนท้องฟ้า

เมื่อเห็นธงนั้นเข้าใกล้เงาดํามากขึ้นเรื่อย ๆ ในความมืดมีเงาดําอีกสองสามเงาพุ่งไปวงแหวนที่ทั้งหก

พวกมันถูกล้อมรอบด้วยพลังงานสีดําก่อนสร้างโซ่สีดําและพันไปที่วงแหวนเปลวไฟ

ใบหน้าของกู่ฉางชิงซีดลง มือของเขาชี้ไปที่วงแหวนทั้งหกและกระซิบ: “ระเบิดมันให้ข้า!”

“ ตูม!”

ทันใดนั้นวงแหวนทั้งหกวงก็ระเบิดออก เปลวไฟสีแดงเข้มราวกับการระเบิดของภูเขาไฟลูกเล็กด้วยการระเบิดนี้ประกายไฟนับไม่ถ้วนก็ระเบิดออกม00าเงาดําถูกเผาไหม้เป็นเถ้าถ่านโดยไม่มีแม้แต่เวลาจะกรีดร้อง

บนท้องฟ้า ประกายไฟได้รวมตัวกันในอากาศเปลี่ยนกลับไปเป็นเหล่าวงแหวนที่เล็กกว่างเดิม

อย่างไรก็ตามเงาดําหลายเงาก็ปรากฏขึ้นในความมืดมีความแข็งแกร่งอย่างน้อยที่สุดก็อยู่ในขอบเขตหยวนหยิ่ง!

กู่ฉางชิงสั่นสะท้านอย่างกังวลเสียงของเขาควบแน่นเป็นสายและตะโกนใส่ผู้อาวุโสทั้งสี่ที่ไม่เคลื่อนไหว “ ตื่น!”

ผู้อาวุโสทั้งสี่ที่นิ่งเหมือนกับไม้ที่ลอยอยู่บนอากาศ ทันใดนั้นก็ลืมตาขึ้นในตอนแรกมีความงุนงงในดวงตาของพวกเขาจากนั้นก็รู้สึกตกใจ

พวกเขาทั้งสี่ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่ที่พวกเขาตกอยู่ในภาพลวงตาโดยไม่รู้ตัว

ทันใดนั้นพวกเขาสังเกตเห็นร่างสีดําที่อยู่ตรงกลางของค่ายกลและพวกเขากลัวมาก จนเคราและผมของพวกเขาตั้งขึ้นและ พวกเขาก็ตะโกนพร้อมกันว่า “หนูที่ไม่รู้จักความตาย!”

ในเวลาเดียวกันพวกเขายกมือขึ้นและโจมตีไปที่เงา

ต่อมา เส้นเปลวไฟจํานวนมากรอบ ๆ ดูเหมือนจะมีชีวิตขึ้น พวกมันวนเวียนและเต้นรําอยู่ในอากาศเหมือนอสรพิษ จากนั้นก็พุ่งเข้าหาเงาดํา

ถ้ามองจากระยะไกลมันเป็นเหมือนซ่ตรวนท่ากลางคืนที่มืดมิดพันชายชุดดําเป็นวงกลมที่ละเส้น

ผู้อาวุโสทั้งสี่ดูเคร่งขรึม งอฝ่ามือเป็นกรงเล็บ นิ้วของพวกเขาเรืองแสงสีแดงขึ้นมา

“ฆ่ามันให้ข้า!”

โห่ –

เชือกไฟเหล่านั้นรัดเงาสีดําแน่น

บนร่างกายของ เงาดํา พลังงานสีดําสลายไปอย่างรวดเร็วเฉกเช่นหิมะที่เผชิญหน้ากับแสงแดด เปลวไฟยิ่งแรงขึ้นและลามไปที่ร่างกายของเงาดํา จนไฟท่วมตัวของเขา

ในเวลานี้กู่ฉางชิงได้จัดการเงาดําที่เพิ่งออกมาทั้งหมดแล้ว ดวงตาของเขาจับจ้องไปที่ชายที่ถูกไฟเผาและใบหน้าของเขาก็มืดมน

ในหุบเขาชิงหยุน เหล่าศิษย์จํานวนมากก็บินออกมาทีละคน พวกเขามองดูสภาพแวดล้อมรอบตัวอย่างระแวดระวัง ฉินม่านหยุน และคนอื่น ๆ ก็บินไปที่ด้านข้างของ

กู่ฉางชิงด้วยสีหน้าเคร่งขรึม: “เจ้านิกาย เกิดอะไรขึ้น?” กู่ฉางชิงเปิดปากของเขาและกล่าวว่า: “ทุกครั้งที่ถึงเวลานี้เมื่อผนึกคลายตัวมากที่สุดมันจะทําให้ปีศาจเคลื่อนไหว แต่ข้าไม่คิดว่า พวกมันจะกล้ามากขนาดนี้ พวกมันกล้าที่จะออกมารนหาที่ตาย!”

ฉินม่านหยุนกล่าวว่า “มันจะดีกว่า ถ้าเราจะระมัดระวังให้มากขึ้นเมื่อไม่นานมานี้เราได้พบกับปีศาจที่ผ่านทัณฑ์หายมาได้ หากไม่ใช่เพราะปรมาจารย์ท่านอาจไม่ได้เห็นเราในวันนี้”

“ปีศาจที่ผ่านทัณฑ์หายนะเริ่มเคลื่อนไหวแล้ว?” ใบหน้าของกู่ฉางชิงเปลี่ยนไป นี่คือจุดสุดยอดของโลกแห่งการฝึกตน การส่งผู้ฝึกตนเช่นนี้ออกมา แสดงให้เห็นว่าแผนที่เหล่าปีศาจวางไว้นั้นยิ่งใหญ่มาก

ยิ่งไปกว่านั้นครั้งนี้พวกเขาไม่รู้ว่าพวกมันใช้วิธีใดในการทําให้ผู้อาวุโสทั้งสี่ตกอยู่ในภาพลวงตาพร้อมกัน แสดงว่าพวกเขาไม่มีเวลาป้องกันตัวเลยด้วยซ้ำ!

ใบหน้าของเขามืดลงและเขาไม่กล้าที่จะล้าช้าอีกต่อไป แต่บินไปหาผู้ที่ถูกไฟเผา

ในเวลาเดียวกันแหวนในมือของเขาก็ลุกเป็นไฟอีกครั้งและเขาก็โยนมันออกไปที่ผู้ที่ถูกไฟเผา

ความเร็วของวงแหวนนั้นเร็วมากราวกับแสงมันพุ่งไปที่ด้านบนของหัวของมันทันที!

อย่างไรก็ตามในขณะที่วงแหวนกําลังจะสัมผัสกับผู้ที่ถูกไฟคลอก ทันใดนั้นก็มีเสียงคํารามออกมาจากเปลวไฟ

“ ป๋อมแป๋ม”

เสียงที่คล้ายเสียงหัวใจเต้นดังก้องอยู่ในหูของทุกคน

หลังจากนั้นผู้ที่ถูกไฟคลอกที่นอนแน่นิ่งก็ขยายใหญ่ก่อนระเบิดออก จนเกิดลมร้อนพัดไปทุกทาง!

แม้แต่วงแหวนที่เพิ่งฉางชิงที่เพิ่งปล่อยไปยังถูกผลักกระเด็นกลับมา!

ผิวของทุกคนซีดอย่างมากและถอยห่างออกไปที่ละคน!

ผู้อาวุโสทั้งสื่อดไม่ได้ที่จะขนลุก ร่างกายของพวกเขากระโดดไปข้างหลังเหมือนสายลม ดูเหมือนพวกเขาจะหลบทัน แต่มุมปากของพวกเขามีเลือดไหลออกมา

ทุกคนมองอย่างตั้งใจ แต่รูม่านตาของพวกเขาหรี่ลงและการเต้นของหัวใจก็เร็วขึ้น แสดงให้เห็นถึงความหวาดกลัว

พวกเขาเห็นชายที่ถูกเผาครึ่งร่าง ร่างกายครึ่งหนึ่งของเขาไหม้เกรียมและแม้จะไม่สามารถมองเห็นใบหน้าจริงๆของเขาได้ แต่พวกเขากลับรู้ว่าชายคนนั้นกําลังยิ้มอยู่

และในมือของเขาเขาถือรูปปั้นสีดําและเคลือบเงา รูปปั้นนี้ไม่ใช่มนุษย์มันมีใบหน้าที่น่ากลัวและมีเขี้ยวปกคลุมตัวหนาแน่นสิ่งที่สําคัญที่สุดคือมีดวงตาสองคู่เรียงกันขึ้นและลงบนใบหน้าของเขา ลมปราณชั่วร้ายแผ่ออกมาจากรูปปั้น มันทําให้ผู้คนรู้สึกหวาดกลัวทัน ที่แม้จะแค่มองมัน

ปีศาจถือรูปปั้นด้วยสายตาที่คลั่งไคล้และพูดด้วยความจริงใจ: “ข้าขอเป็นเครื่องสังเวยและขอให้ท่านเย่วคูมาที่นี่ด้วยเถิด!”

ฮึบ!

“ ทาทาทา”

เขาไม่รู้ว่ามันเป็นภาพลวงตาหรือเปล่าดูเหมือนว่าจะมีเสียงฝีเท้าอยู่ในหูของพวกเขา ไม่มีแหล่งที่มาของเสียงมันปรากฏในหูของทุกคนจากอากาศที่เบาบางและดูเหมือนว่ามันจะใกล้เข้ามามากขึ้นเรื่อย ๆ ใกล้ชิด

“เร็วเข้า! หยุดเขา!” ใบหน้าของกู่ฉางชิงเปลี่ยนไปอย่างมากและความกลัวที่มากมายแสดงบนใบหน้าของเขา

ทันใดนั้นการโจมตีนับไม่ถ้วนได้พุ่งเข้าหาปีศาจโดยไร้ซึ่งสิ่งกีดขวางและมันก็แทงทะลุเขาเข้าไปในพริบตา

แต่แสงสีดําบนรูปปั้นนั้นทวีความรุนแรงมากขึ้นเรื่อย ๆ มันดูดกลืนร่างของปีศาจอย่างรวดเร็ว!

จากนั้นแสงสีดําของรูปปั้นก็รุนแรงถึงขีดสุดและค่อยๆท่วมธงสีแดงที่ด้านข้าง

ทันใดนั้นรูปปั้นก็หันกลับมาราวกับมีชีวิตดวงตาข้างหนึ่งยิงแสงสีดํากระทบธงสีแดง ธงไม่สามารถอต้านและร่วงหล่นลงพื้นทันที

เส้นเปลวไฟที่ห่อหุ้มไว้ในตอนแรกก็ดับลงและไม่มีแสงสว่างอีกต่อไปในที่แห่งนี้

วู้วววว(เสียงลม)

ในหุบเขาพลังงานสีดํานับไม่ถ้วนเพิ่มขึ้นมาอย่างมหาศาลและเริ่มแพร่ออกไปด้วยความเร็วที่น่าตกใจ

ศิษย์บางคนที่มีพละกําลังไม่เพียงพอถูกห่อหุ้มด้วยพลังงานสีดําและทันใดนั้นก็รู้สึกเวียนหัวและปราณของพวกเขาเริ่มไม่มั่นคง

ในใจกลางหุบเขาหลุมดําที่ดูเหมือนดวงตามีดวงตาหนึ่งดวงยื่นออกมาจากมัน!

มันไม่มีอารมณ์ใด ๆ ในดวงตานี้และเมื่อเขามองไปที่มันเขาก็รู้สึกหนาวสั่นราวกับว่าเขาเจอศัตรูธรรมชาติจนทุกคนไม่กล้าที่จะหายใจ

ว้าว!

กรงเล็บยื่นออกมาจากด้านในและมันก็ฉีกขาดอย่างแรงไปตามหลุมดําเฉกเช่นเดียวกับประตูที่ค่อยๆถูกเปิดออก!