ตอนที่ 141.2

ทางจีนมี 141 สองตอนนะครับ เลยแปลแยกกัน

ในป่าไม่ไกล

ชายชราที่สวมชุดสีน้ำตาลและชายชราในชุดคลุมสีเทายังคงซ่อนตัวอยู่ในความมืด พวกเขา มองหาเวลาที่เหมาะสมเพื่อดูว่าจะสามารถทํากําไรได้ไหม แต่พวกเขาไม่เคยคิดมาก่อนว่าพวกเขาจะได้เห็นฉากที่น่าอัศจรรย์เช่นนี้

สมองของพวกเขาส่งเสียงพึมพําราวกับอยู่ในความฝัน

หากสัตว์อสูรตัวนั้นทําให้พวกเขาตกใจกลัวมากแล้ว นกกระเรียนกระดาษพันตัวนี้ก็ลบล้างทุกสิ่งที่พวกเขาเคยเห็นมา

เครื่องรางชนิดนั้นคืออะไร? มันคืออุปกรณ์เซียนที่สามารถต่อต้านสวรรค์ได้ใช่ไหม?

เซียน?

อุปกรณ์เซียนทําจากกระดาษ?

ชายชราชุดน้ำตาลสูดหายใจเข้าและตัวสั่น: “ผะ ผะ ผู้พิทักษ์ใหญ่เราควรทําอย่างไรดี”

ผู้พิทักษ์ใหญ่ผู้เหลือบมองเขาเบๆ “ เจ้าโง่เจ้ายังต้องถามอีกเหรอเจ้าควรรีบไปหาพวกเขาโดยด่วน! รีบตามข้ามา ทําตัวดีๆด้วย!”

ขณะที่พวกเขากําลังคุยกันถึงวิธีทําลายตระกูลหลิวอยู่ กู่ฉางชิงขยับตัวเล็กน้อยก่อนมองเข้าไปในความมืด

เมื่อเห็นชายชราสวมชุดสีน้ำตาลและชายชราในชุดคลุมสีเทาเดินออกมาทีละคนพร้อมกับรอยยิ้มที่เป็นมิตรบนใบหน้าพวกเขากล่าวว่า “ผู้พิทักษ์ใหญ่และผู้พิทักษ์สองแห่งตระกูลหลิว คารวะผู้อาวุโสกู่”

“สมาชิกของตระกูล หลิว?” กู่ฉางชิงเลิกคิวขึ้นพร้อมแสดงสีหน้าที่แปลกประหลด

“ เมื่อกี้นี้น่าตื่นเต้นจริงๆ เราสองคนเพิ่งมาถึงที่นี่และกําลังจะช่วพอดี เราได้เห็นฉากที่น่าทึ่งแบบนี้โดยที่เราไม่คาดฝัน มันน่าทึ่งจริงๆ!”

น้ำเสียงของผู้พิทักษ์ใหญ่เต็มไปด้วยเสียงอุทานและเขามองไปที่ ฉินม่านหยุนและพูดว่า “อุปกรณ์ศักดิ์สิทธิ์ของสาวน้อยได้เปิดตาเราให้เราจริงๆ ข้าไม่รู้ว่ามันมีที่มาที่ไปอย่างไร”

ฉินม่านหยุนกล่าวเบา ๆ : “ผู้เชี่ยวชาญมอบมันให้ข้า”

“โอ้ผู้เชี่ยวชาญ?” ผู้พิทักษ์สะดุ้งเล็กน้อยและกล่าวด้วยความอิจฉาอย่างยิ่ง: “ข้านึกไม่ถึงว่าโชคชะตาของเจ้านั้นจะลึกล้ำขนาดนี้และได้พบกับผู้เชี่ยวชาญเช่นนี้มันช่างน่าอิจฉาจริงๆ”

ฉินม่านหยุนถามอย่างใจเย็น: ” ข้าไม่รู้ว่าทําไมท่านสองคนถึงมาที่นี่?”

ผู้พิทักษ์ผู้ยิ่งใหญ่กล่าวว่า ” ที่จริงแล้ว นายน้อยของเราตกเป็นเหยื่อของพวกอันธพาลที่นี่ ดังนั้นเราจึงรีบมาที่นี่เกี่ยวกับเรื่องนี้เราต้องการขอความช่วยเหลือจากผู้อาวุโสด้วย”

“โอ้?” ปากของ กู่ฉางชิงอดไม่ได้ที่จะโค้งงอ “ข้าบังเอิญรู้เรื่องที่นายน้อยของเจ้าตายไปมาด้วย”

“อะไรนะ?”

ผิวของผู้พิทักษ์ผู้ยิ่งใหญ่และผู้พิทักษ์สองเปลี่ยนไปอย่างกะทันหันและจิตสังหารก็เผยให้เห็นในสายตาของพวกเขาและพวกเขาก็พูดอย่างโหดเหี้ยม!” ผู้อาวุโส ได้โปรดบอกเราเถอะ ว่าอีกฝ่ายเป็นใคร!”

กู่ฉางชิงพูดติดตลกว่า “โอ้คนๆนี้เป็นผู้เชี่ยวชาญที่เจ้าพูดถึงไป มันเป็นเรื่องบังเอิญหรือเปล่า?”

ผู้พิทักษ์ใหญ่และผู้พิทักษ์สองอ้าปากค้าง สมองของพวกเขาราวกับถูกทุบด้วยค้อนและพวกเขาก็แข็งค้างจนพูดไม่ออก

ทันใดนั้นความหนาวเย็นก็แผ่ขึ้นมาจากเท้าและพุ่งตรงไปที่ศีรษะ พวกเขาตื่นตระหนกถึงขีดสุด

สมองของหลิวหลู่เชิงมีอะไรผิดปกติ?

เขาไม่น่าโง่ถึงขนาดที่จะทําให้ผู้เชี่ยวชาญดังกล่าวขุ่นเคือง!

หลังจากนั้นไม่นานใบหน้าของผู้พิทักษ์ใหญ่ก็เปลี่ยนไปครั้งแล้วครั้งเล่าจากนั้นเขาก็กวาดความกลัวในใจออกไป ก่อนบีบรอยยิ้มและพูดว่า: “มันเป็นเรื่องบังเอิญจริงๆเฮ้ดูเหมือนว่ามันจะไม่ใช่เรื่องดี ที่ข้าจะไม่บอกความจริง ข้าพูดเรื่องไร้สาระจริงๆอย่าไปสนใจสิ่งที่ข้าก่อนหน้านี้ สิ่งที่ข้าพูดต่อไปคือความจริง”

มีสีหน้าเศร้าโศกและเขาพูดอย่างขมขื่น

“อันที่จริง หลิวหลู่เชิงไม่ใช่นายน้อยของเราอีกต่อไปเขาทรยศต่อตระกูล หลิว และถูกไล่ออกจากตระกูลไปแล้ว! แต่เขายังคงทําตัวหยิ่งทะนงภายใต้หน้ากากของตระกูล หลิว มันเป็นสิ่งที่น่ารังเกียจจริงๆเรามาที่นี่ครั้งนี้เพื่อจับเขา, ตายก็ดีแล้ว, ตายก็ดีแล้ว!”

ผู้พิทักษ์สองพยักหน้าครั้งแล้วครั้งเล่า “ ใช่แล้วเพวกราจะออกไปแล้ว”

ทันทีที่สิ้นเสียงพวกเขาก็หันศีรษะและเตรียมพร้อมที่จะบินหนี

แต่ก็มีอสรพิษเพลิงมัดพวกเขาทั้งสองไว้

ทันใดนั้นหัวใจของผู้อาวุโสทั้งสองก็มืดลงและพูดด้วยความโกรธ “ผู้อาวุโสกู่ นี่มันหมายความว่าอย่างไร”

กู่ฉางชิงยิ้มและพูดว่า “ข้าต้องบอกว่าเจ้าทั้งสองคนมาตรงเวลาเกินไปข้ากังวลเกี่ยวกับวิธีการเอาหน้าพอดี พวกเจ้าก็ได้จังหวะ ข้าจะส่งเจ้าไปเอง!”

อสรพิษเพลงทะยานขึ้นไปบนท้องฟ้า