ตอนที่ 117
ตอนที่ 155-156
October 22, 2026
ตอนที่ 155-156
ชายชราผู้นี้สวมเสื้อคลุมสีขาวและมีรูปร่างผอมแห้ง
เขามีผมสีขาวและผิวหนังเหี่ยวย่นบนใบหน้าของเขาทําให้เขาดูเหมือนคนอ่อนแอ
แต่ในดวงตาของเขามีแสงเฉียบคมและร่างกายทั้งหมดเปล่งประกายแรงกดดันที่น่ากลัวเพียงแรงกดดดันนี้อย่างเดียวก็เพียงพอที่จะทําให้ผู้คนหมดความคิดที่จะต่อต้าน
ช่างเป็นตัวตนที่น่าสะพรึงกลัว!
เหล่าผู้ชมอดไม่ได้ที่จะกลั้นหายใจและดวงตาของพวกเขาเบิกกว้างอย่างถึงที่สุดเมื่อมองไปที่ชายชราสมองของพวก
ตระกูลหลิวเรียกบรรพบุรุษของพวกเขามาจริงๆเหรอ?
เซียน! นี่มันเซียน!
“เขาคือเซียนใช่ไหม”
ในป่าเด็กหญิงตัวเล็ก ๆ มองไปรอบ ๆ และอดไม่ได้ที่จะพึมพํา: “ข้ารู้สึกว่าเขาไม่เก่งเท่าเซียนในสมุดคัดลอกเลยเซียนคนนี้ดูน่าเกลียดมาก.”
หลิวซิงเหอมองมันชายชราอย่างรู้สึกไม่อยากเชื่อ เขาตะลึงด้วยความประหลาดใจอย่างมากนี้และร่างกายทั้งหมดของเขาสั่นสะท้านอย่างรุนแรงและเขากล่าวด้วยน้ําตา 1 ท่านบรรพซนเซียน
เขาจําได้อย่างรวดเร็วว่า ภาพของบรรพบุรุษของเขาที่แขวนอยู่ในห้องโถงบรรพบุรุษของตระกูลหลิว เหมือนกับชายชราคนนี้ทุกประการ
บรรพบุรุษของตระกูลหลิวยนคิ้วเล็กน้อยและดูเหมือนจะมีแววประหลาดใจในดวงตาของพวกเขาดวงตาของเขากวาดมองไปที่ตระกูลหลิวเล็กน้อยจากนั้นเขาก็ถอนหายใจและกล่าวว่า “อย่างที่คาดไว้โลกนี้ตกต่ํามาถึงจุดนี้แล้วจริงๆ ลูกหลานในตระกูลหลิวของข้าไม่มีแม้แต่ผู้ฝึกตนขอบเขตทัณฑ์หายะ”
หลิว ซิงเหอ ดูละอายใจและกล่าวว่า “ ซิงเหอ ละอายต่อบรรพบุรุษ
“ นี่ไม่ใช่ความผิดของเจ้าเส้นทางเซียนถูกตัดขาดและโลกกําลังเสื่อมถอยลงเรื่อยๆ”
บรรพบุรุษของตระกูลหลิวส่งเสียงแผ่วเบาแล้วก็แปลกใจเล็กน้อย: “ตอนนี้มีช่องว่างระหว่างโลกเซียนและโลกธรรมดาเจ้าเรียกข้ามาได้อย่างไร?”
* ข้า? “
หลิว ซึ่งเหอ ดูว่างเปล่า
จากนั้นเขาก็พูดว่า: “ข้าแค่สิ้นหวังและกล่าวสังเวยฐานการฝึกตนและหวังว่าบรรพบุรุษขะมาช่วย”
“ภายใต้สถานการณ์นี้ของโลก เจ้าสามารถเรียกข้าด้วยฐานการฝึกตนทั้งหมดของเจ้าได้? เป็นไปไม่ได้ “
บรรพบุรุษตระกูลหลิวอดไม่ได้ที่จะส่ายหัวด้วยความงงงวยและถามว่า” เมื่อไม่นานมานี้โลกนี้อาจมีเรื่องใหญ่เกิดขึ้น “
หลิวซิงเหอครุ่นคิดครู่หนึ่งส่ายหัวและพูดว่า” ไม่มีข่าวใด ๆ ควรค่าแก่การกล่าวถึง”
บรรพบุรุษของตระกูลหลิวไม่ได้คิดถึงเรื่องนี้อีกต่อไป แต่พูดว่า “ เจ้าบอกว่าตระกูลหลิวตกอยู่ในสถานการณ์ที่สิ้น หวัง?”
ร่างของหลิวซิงเหอสะท้านและงความเกลียดชังก็ปรากฏขึ้นในดวงตาของเขา “ ขอบคุณท่านบรรพบุรุษตระกูลหลิว ได้ถูกปิดล้อมด้วยหุบเขาเมฆคราม, วังเต๋หลินเซียนและราชวงศ์เฉียงหลง! “
จากนั้นบรรพบุรุษของตระกูล หลิว ก็มองไปที่ ฉางชิงและคนอื่น ๆ
เพียงแวบเดียวมันเหมือนกับการระเบิดข้ามมิติทําให้คู่ฉางชิงและคนอื่น ๆ สั่นสะเทือน หัวใจของพวกเขาเต้นแรงจนดังก้องในหูของพวกเขาและหัวใจเต๋แทบแตกเป็นเสี่ยงๆ
“พัพฟ์!”
ไม่ว่าจะเป็น ฉางชิงหรือโจวต้าเฉิง ทั้งหกคนก็มีรสหวานในคอและกระอักเลือดอย่างพร้อมเพรียงกัน
ในขณะเดียวกันก็มีความหวาดกลัวฉายอยู่บนใบหน้าของพวกเขาและก็ทะเลพายุโหมกระหน่ําในใจพวกเขา!
แข็งแกร่งมาก!
เซียนช่างแข็งแกร่งนัก!
นี่เป็นเพียงการเคลื่อนไหวเท่านั้น!
เนื่องจากผู้ฝึกตนที่กลายเป็นเซียนพวกเขาอยู่บนภพเซียนและไม่มีใครกลายเป็นเซียนในโลกแห่งการฝึกตนมาหลาย พันปีดังนั้น แม้ว่าข้าจะรู้ว่าเซียนนั้นทรงพลัง แต่ก็ไม่มีใครสามารถบอกได้ว่าพวกเขาแข็งแกร่งเพียงใด
สัญชาตญาณของเขาบอกว่า!
มด!
สําหรับผู้เป็นเซียน ผู้ฝึกตนคือมด!
“ฮ่าฮ่าฮ่าคู่ฉางชิงข้าบอกว่าตระกูลหลิวไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะถูกทําลาย!”
หลิว ซิงเหอ หัวเราะแม้ว่าเขาจะสูญเสียฐานการฝึกตนทั้งหมดไปแล้ว แต่เขาก็ภูมิใจอย่างยิ่งและกล่าวอย่างโหดเหี้ยม:”วันนี้ข้าต้องการให้พวกเจ้าทั้งหมดตายที่นี่! และผู้เชี่ยวชาญที่เจ้าพูดถึงตอนนี้มันอยู่ที่ไหนไม่ใช่ว่ามันเทียบได้กับบรรพบุรุษของข้าไม่ใช่หรือให้มันออกมาซิ? “
บรรพบุรุษของตระกูลหลิวขมวดคิ้ว” โอ้ มีใครหนุนหลังพวกนี้? “
” ข้าได้ยินมาว่าเขาเป็นผู้เชี่ยวชาญ แต่ข้าไม่รู้ว่าเป็น จริงหรือไม่ “หลิวซิงเหอยิ้มเล็กน้อยและกล่าวด้วยความรังเกียจ!”ข้าคิดว่าเขาเห็นพลังของท่านบรรพบุรุษ ตอนนี้มันคงหนีหางจุกตูดไปแล้ว “
บรรพบุรุษของตระกูลหลิวถอนหายใจเล็กน้อย” น่าเสียดาย ไม่เช่นนั้นข้าจะได้ฆ่าคนที่กล้าดูถูกตระกูลหลิวของข้า “
คู่ฉางชิงหายใจเข้าลึก ๆ สงบลงอย่างรวดเร็วพลังวิญญาณที่สับสนวุ่นวายของเขาและกล่าวว่า” ผู้อาวุโสหลิวพวกเราปฏิบัติตามคําสั่งผู้เชี่ยวชาญจริงๆ “
หลังจากหยุดชั่วครู่เขาก็กัดฟันและพูดว่า “ยิ่งไปกว่านั้นคน ๆ นี้
อาจจะไม่ใช่ผู้ที่ผู้อาวุโสหลิวจะทําให้โกรธเคืองได้”
“หือ?”
บรรพบุรุษของตระกูลหลิวผงะไปชั่วขณะจากนั้นก็เงยหน้าขึ้นมอง ขึ้นไปบนฟ้าและหัวเราะเสียงหัวเราะที่ดังออกมาเกือบจะทําให้ความว่างเปล่าสั่นสะเทือน จนเกิดเป็นลมกระโชกพัดป่าโดยรอบ
“ช่างน่าขัน ไร้สาระสิ้นดี!” บรรพบุรุษตระกูลหลิวส่ายหัวและพูดประชดประชัน: “เพ้อเจ้อจริงๆ! เจ้าไม่สามารถจินตนาการได้เลยว่าข้ามีอํานาจเพียงใด!”
หลิว ซิงเหอ รู้สึกขบขันเช่นกัน “กู่ฉางชิง ข้าไม่ได้คาดหวังว่าแม้บรรพบุรุษของข้าจะลงมาแล้วเจ้าก็ยังสามารถพูดแบบนั้นได้ เจ้าไม่กลัวที่จะด่าว่าปัญญาอ่อนเหรอ “
” ข้าไม่สามารถตอแยได้หรือ มีบางอย่างโลกแห่งการฝึกตน ที่ข้าไม่สามารถทําให้โกรธเคืองได้พวกเจ้าเคยเจออะไร
มาถึงได้มีคําพูดที่ไร้สาระเช่นนี้อยู่ในสมอง? “
แม้ว่าบรรพบุรุษของตระกูล หลิว จะยิ้ม แต่ดวงตาของเขาก็เป็นประกายด้วยแสงเย็นยะเยือกและเขารู้สึกว่าถูกดูถูกในฐานะเซียนของเขา เสียงของเขาเปลี่ยนไป เขาพูดอย่างเย็นชา: “ข้าคิดว่าเจ้ากลัวจนโง่ทําไมไม่ให้ข้าช่วยเจ้าล่ะ!”
ทันทีที่เสียงพูดจบลง เขายกมือขึ้นเล็กน้อยและชี้ไปที่ทั้งหก
ทันใดนั้นท้องฟ้าก็เปลี่ยนสี
“โฮกกกกกกกกกกก!”
เสียงของลมราวกับเป็นเสียงคํารามของสัตว์ร้าย พายุขนาดยักษ์ที่รุนแรงได้ก่อตัวขึ้น เมฆบนท้องฟ้าถูกพัดหายไปทันทีอย่างไร้ร่องรอยลมที่มองไม่เห็นและจับต้องไม่ได้ควบแน่นกันกลายเป็นหัวมังกรสีฟ้าลอยไปมาในอากาศและพุงที่ก่ฉางชิงและคนอื่นๆ
หัวมังกรใหญ่มากมันเกือบจะปกคลุมทั่วท้องฟ้าปากของมันก็อ้ากว้างเพื่อที่จะกลืนกินพวกเขา
ฉากนี้น่ากลัวมาก จนหนังศีรษะซา
ใบหน้าของฉางชิงและคนอื่น ๆ เปลี่ยนเป็นซีดเหมือนกระดาษทันทีและดวงตาของพวกเขาเป็นประกายด้วยความหวัง
ไม่ต้องพูดถึงหัวมังกร พายุที่เกิดจากหัวมังกรเพียงอย่างเดียวกฌทําให้พวกเขาพยายามอย่างเต็มที่เพื่อป้องกันธง
เทียนหยานและพิณหัวใจสวรรค์ปกป้องทุกคนจนทั้งสองดูเหมือนกําลังจะถึงขีดสุด
“อุปกรณ์เซียนเทียม?” บรรพบุรุษของตระกูลหลิวยื่นมืออกไป ธงและพิณก็มีดลงก่อนลลร่วงหล่นลงพื้นดิน”ในเมื่อพวกเจ้าจะตายแล้วอุปกรณ์เซียนเทียมนี้จะเป็นของตระกูลหลิว”
ต่อมา หัวมังกรก็ก้มลง!
อย่างไรก็ตามทันใดนั้นแสงจาง ๆ ก็ปรากฏขึ้นปกคลุม ฉางชิงและคนอื่น ๆ ทันที ที่หัวมังกรสีฟ้าสัมผัสกับแสงจางๆราวกับเป็นไข่กระทบหินหัวมังกรแตกกระจายออกทันที
“นี่นี่มัน “
ไม่ต้องพูดถึงคนอื่น ๆ ฉางชิงและคนอื่น ๆ ก็ตะลึงเช่นกัน
อย่างไรก็ตามพวกเขาเห็นว่าหน้าอกของโจวต้าเฉิงสว่างขึ้นและสมุดลอกก็ค่อยๆลอยออกมาตรงหน้าพวกเขาจากนั้นก็ค่อยๆคลื่ออก
“สมุดคัดลอก มันคือสมุดคัดลอก!” ลั่วสวงหายใจถี่เร็ว นัยน์ตาของเขาเปลี่ยนเป็นสีแดงด้วยความตื่นเต้นและอดไม่ได้ที่จะหัวเราะ, “ด้วยสมุดคัดลอกเล่มนี้เราอาจไม่จําเป็นต้องกลัวเซียน”
เขาได้เห็นพลังของหลี่เหนียนฟานด้วยตาของเขาเอง พลังของสมุดคัดลอกไม่น้อยกว่าเซียนแน่นอน!
ณ ตอนนี้กระดาษแผ่นนี้ได้คลี่ออกมาเสร็จแล้ว
(ประมาณนี้)
“ฆ่าคนหนึ่งคนในสิบขั้นตอนแม้จะอยู่เป็นพันลี้! ยามจากไปต้องซ่อนบุญคุณความแค้นและชื่อเสียงของเจ้าไว้”
คําง่ายๆยี่สิบคํา แต่มันเปล่งแสงสีแดงเข้มและจิตสังหารขนาดยักษ์ก็พรั่งพรูออกมาจากมันจนเกือบจะรวมตัวกันเป็นรูปร่างเขาไม่รู้ว่ามันเป็นภาพลวงตาหรือเปล่าท้องฟ้าทั้งผืนดูเหมือนจะกลายเป็นสีแดง!
“คือมีสมบัติเช่นนี้อยู่ในโลกมนุษย์ดเวยหรือ?” บรรพบุรุษของตระกูลหลิวหรี่ตาลงรู้สึกใจสั่นอย่างไม่คาดคิด
ใบหน้าที่สง่างามจ้องมองไปที่สมุดคัดลอก เขายกกระบี่ยาวขึ้นอีกครั้งก่อนออกแรงฟาดไปที่สมุดคัดลอก!
เซียนใช้อาวุธเซียน!
พลังของกระบี่ไม่เหมือนก่อนหน้านี้ พลังตอนนี้ของกระบี่เล่มนี้ดูราวกับจะสามารถแยกดาราจักรได้น
บนสมุดคัดลอกแสงสีแดงเริ่มล้นออกมาแล้วกลั่นตัวเป็นด้ายสีแดง
เส้นด้ายสีแดงเหล่านั้นคล้ายจะมีชีวิตและพุ่งเข้าหากระบี่ยาว!
“พัพฟ์!”
ด้วยเสียงอันแผ่วเบากระบี่ยาวก็เหมือนกับเต้าหูที่ถูกตัดอย่างง่ายดาย จากนั้นความเร็วของเส้นไหมก็ไม่ลดลงและมันก็ มาถึงหน้าบรรพบุรุษของตระกูลหลิวในพริบตาเดียวเพียงแค่สัมผัสเบา ๆ บรรพบุราของตระกูลหิวไม่มีเวลาแม้แต่จะ กรีดร้องก่อนหายไปกับสายลม
ทั้งหมดนี้เพิ่งเกิดขึ้นเพียงชั่วขณะ ไม่แสงไฟไม่มีเสียงดังนับประสาอะไรกับผลกระทบ มันจบก่อนที่ทุกคนจะสามารถกู้สติกลับคืนมาได้เสียอีก
ฉากในตอนนี้ยังคงฉายอยู่ในความคิดของพวกเขาและหนังศีรษะของผู้คนก็แทบระเบิด
เป็นไปได้อย่างไร?
แข็งแกร่งเกินไป!
ช่างโหดร้าย!
ภาพที่หลงเหลืออยู่คือ เซียนที่ถูกสังหารโดยสมุดคัดลอก? !
ในขณะที่ทุกคนยังคงงุนงงอยู่เสียงที่โกรธเกรี้ยวก็ดังมาจากความว่างเปล่า “ ใครกันที่กล้าทําลายร่างจําแลงของข้าในโลกมนุษย์รอข้าก่อน ข้าจะลงไปจัดการเจ้า!ถ้าเจ้ากล้าทําลายตระกูลหลิวข้าจะไม่มีวันตายไปจนกว่าจะจัดการเจ้าได้!”
เสียงของเขาดังก้องในความว่างเปล่าอยู่ตลอดเวลา
อย่างไรก็ตามหนังสือลอกที่อยู่เงียบๆอยู่แต่เดิมราวกับถูกกระตุ้น ในเวลานี้มันลอยขึ้นไปในอากาศด้วยความคิดของตัวเองและหลังจากที่ลอยอยู่บนท้องฟ้าสักพักมันก็แสดงความโกรธออกมา!!