ตอนที่ 16

“ข้าไม่เข้าใจว่าเจ้ากำลังพูดถึงอะไร นี่คือสิ่งที่ข้าคิด” ใบหน้าของ ลั่วซือหยูสงบลงแสร้งทำเป็นสับสน มีความเสียใจอยู่ในใจนางไม่ควรเรียกหา หลินชิงหยุนเพื่อทานอาหารเย็นในวันนี้ หัวใจของผู้หญิงคนนี้ชัดเจนช่างสังเกตและนางก็ไม่ได้โง่เขลา เหตุผลหลักคือข้าไม่ได้คาดหวังว่าจะได้พบกับท่านหลี่เหนียนฟาน แต่หลินชิงหยุนสังเกตเห็นกุญแจสำคัญนี้ อย่างไรก็ตามนางตัดสินใจที่จะไม่เปิดเผยเรื่องของผู้เชี่ยวชาญแม้แต่นิดเดียว ”ซือหยูเราเป็นพี่น้องกันอย่าปิดบังข้า” ดวงตาของ หลินชิงหยุนกระพริบและยิ้มและกล่าวว่า: “ถ้ามันเป็นมาตรการตอบโต้ที่เจ้าคิดขึ้นมาจริงๆเจ้าจะไม่ขอความช่วยเหลือจาก ศาลาอมตะ หลิงหยุน และหลังจากที่ข้าได้รับการร้องขอความช่วยเหลือจากเจ้าข้าก็รีบมาโดยไม่พูดอะไร แต่ตอนนี้เจ้ามีวิธีแก้ไขแล้ว เจ้าจะทอดทิ้งข้าใช่ไหม” นางสามารถเห็นได้อย่างรวดเร็วว่า ลั่วซือหยูกำลังเล่นแผนแบบไหน ข้ากลัวว่าอีกไม่นานราชครูและนายกรัฐมนตรีจะฆ่ากันและทั้งคู่จะแพ้ในที่สุด! กลยุทธ์แบบนี้ทำให้นางทึ่งคนที่คิดได้มาก! ”เงื่อนไขสำหรับเจ้าที่จะช่วยเราคือการใช้บอลเพลิงมังกร ของ ราชวงศ์ของเราแ” การแสดงออกของ ลั่วซือหยูยังคงไม่เปลี่ยนแปลงและพูดเบา ๆ หลินชิงหยุนกล่าวว่า: “บอลเพลิงมังกร เป็นสมบัติของเมืองของเจ้าข้าต้องการมันได้อย่างไรเพียงแค่ต้องการยืมมันเป็นระยะเวลาหนึ่งเรามีลูกศิษย์หลายคนใน หลิงหยุนศาลาอมตะรอใช้มันทะลุผ่านแก่นทองคำ” ตั้งแต่ขั้นตอนการวางรากฐานไปจนถึงแกนทองคำจำเป็นต้องควบแน่นเพลิงของแก่นทองคำ ลูกบอลเพลิงมังกรของราชวงศ์เฉียนหลงเซียนสามารถสร้างเปลวไฟมังกรที่แท้จริงซึ่งเป็นประโยชน์อย่างมากในการทำลายขอบเขตแกนทองคำ สมบัติประเภทนี้สามารถสร้างได้ในจินตัน ซึ่งเป็นรากฐานของราชวงศ์เฉียนหลงเซียน ”ขออภัยตอนนี้เราได้คิดหาวิธีแก้ปัญหาแล้วเราไม่ต้องการความช่วยเหลือจากเจ้าจากศาลาอมตะ หลิงหยุน ” ลั่วซือหยูส่ายหัวและพูด หากปราศจากคำแนะนำของ หลี่เหนียนฟ่านลั่วซือหยูจะกัดฟันและให้ยืม บอลเพลิงมังกรแต่เมื่อสิ่งที่ยืมมาถูกส่งคืนมันขึ้นอยู่กับการแสดงออกของ ศาลาอมตะ หลิงหยุน ตอนนี้นางจะไม่โง่อย่างแน่นอน ”ไม่เป็นไรถ้าเจ้าไม่ยืมเจ้าแค่ต้องบอกข้าว่าผู้เชี่ยวชาญที่ให้คำแนะนำเจ้าคือชายหนุ่มในตอนนั้น ข้าไปด้วยได้ไหม” หลินชิงหยุนพูดอย่างน่าสงสาร แต่ดวงตาของเขายังคงให้ความสนใจกับหลัว ใบหน้าของซือหยู”ไม่!” ลั่วซือหยูส่ายหัวและมองไปที่ หลินชิงหยุนอย่างตรงไปตรงมา”ข้าเข้าใจแล้ว”หลินชิงหยุนพยักหน้าและบอกลา ลั่วซือหยูมุมปากของนางโค้งขึ้นเล็กน้อยและนางมองไปที่ภูเขานอกเมืองที่ หลี่เหนียนฟ่านกำลังจากไป”ลั่วซือหยูเจ้าคิดว่าเจ้าซ่อนตัวได้ดี แต่ยิ่งเจ้าใจเย็นมากเท่าไหร่เจ้าก็ยิ่งมีปัญหามากขึ้นเท่านั้น! มนุษย์คนนั้นน่าสนใจจริงๆข้าต้องไปดู!”วันถัดไป.ในตอนเช้า หลินชิงหยุนเก็บของทุกอย่างและเดินไปยังยอดเขาที่ หลี่เหนียนฟ่านอยู่แม้ว่า หลี่เหนียนฟ่านดูเหมือนจะเป็นเพียงมนุษย์ แต่ หลินชิงหยุนเมื่อเห็นความระมัดระวังของ ลั่วซือหยูก็ไม่กล้าที่จะละเลยเขาและแต่งตัวสวยงามเขาสามารถนำคนตายกลับมามีชีวิตได้และสามารถทำให้เฉียนหลงเซียนกลับมามีชีวิตอีกครั้งด้วยกลอุบายเขาเป็นผู้เชี่ยวชาญแบบไหนกัน? เป็นเพียงปุถุชนจริงหรือ?หลินชิงหยุนไม่ใช่คนโง่ แต่นางฉลาดมากนางมีลางสังหรณ์ว่าการค้นพบนี้น่าจะเป็นการค้นพบที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในชีวิตของนาง!เมื่อมาถึงเชิงเขามองไปที่เมฆและหมอกบนภูเขา หลินชิงหยุนรู้สึกได้ถึงความตึงเครียดอย่างไม่คาดคิดดูเหมือนว่าครั้งนี้ นางจะมาเยี่ยมคนไม่ใช่มนุษย์ธรรมดา แต่เป็นผู้อาวุโสอยู่ขณะที่นางกำลังจะขึ้นไปบนภูเขาร่างสามร่างยืนดาบพุ่งข้ามท้องฟ้าและร่อนลงที่เชิงเขาอย่างมั่นคงทั้งสามคนนี้คือ ไป๋ลั่วซวง และพ่อแม่ของนาง นางมาเพื่อแสดงความเคารพต่อปรมาจารย์ พวกเขาหยุดที่เชิงเขาและเตรียมตัวที่จะเดินขึ้นไปบนภูเขาหลินชิงหยุนเห็นไป๋ลั่วซวงถึงกับผงะ “น้องสาวลั่วซวง?””ศิษย์พี่หลินทำไมเจ้ามาที่นี่” ไป๋ลั่วซวงก็ตะลึงมองหลินชิงหยุนด้วยความประหลาดใจหลินชิงหยุนมองไปที่ ไป๋ ลั่วซวงหัวใจของเขาขยับเล็กน้อยและพูดว่า “ข้ามาเยี่ยมเพื่อน พวกเจ้ามาเยี่ยมด้วยหรือเปล่า?”