ตอนที่ 136
ตอนที่ 176
October 22, 2026
ตอนที่ 176
หลี่เหนียนฟานเคยได้ยินชื่อทะเลสาบจิงเยวมากกว่าหนึ่งครั้ง โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเขาซื้อปลากับเจ้าของร้านขายปลา เขาชอบพูดถึงทะเลสาบจิงเยว่ที่เป็นหนึ่งในสถานที่ท่องเที่ยวที่มีชื่อเสียงของเมืองลั่วเซียน
เขาเคยไปที่นั่นมาก่อน ในตอนนั้นเขารู้สึกประหลาดใจมากว่าวิวสวยแค่ไหน แต่ตอนนั้นเขายังเป็นหมาโสด ถึงแม้ว่าเขาอยากจะล่องเรือ แต่เขาก็ไม่รู้สึกว่ามันจําเป็นในตอนนั้น แต่ตอนนี้เขาตั้งใจจะไปล่องเรือที่ทะเลสาบกับต้าจี
พวกเขาสองคนมาถึง เมืองลั่วเซียนจากนั้นก็ขึ้นรถม้า หลังจากผ่านไปหนึ่งชั่วชามพวกเขาก็พื้นทะเลสาบที่สะท้อนแสงราวกับกระจก แสงแดดตกกระทบผิวทะเลสาบทําให้เป็นประกายเจิดจ้า เมื่อมองดูจากระยะไกล มันสวยมาก
พวกเขาอยู่ในรถม้าสักพัก
คนขับรถม้ากล่าวว่า นายน้อยหลี่เราเกือบจะถึงแล้ว หากท่านสนใจ ท่านสามารถออกมาดูวิวและรับลมทะเลสาบที่สดชื่นดู”
คนขับรถม้าเป็นชาวเมืองลั่วเซียนเขาเป็นผู้ชายที่มีหนวดมีเคราใหญ่และเสียงแหบ
“ฮ่าฮ่า ดีเหมือนกัน” หลี่เหนียนฟานหัวเราะและลงจากรถม้าพร้อมกับต้าจี พวกเขานั่งบนที่นั่งของคนขับรถม้า
ทันใดนั้นลมเย็นขึ้นริมทะเลสาบก็พัดมาที่ใบหน้าของพวกเขา ความรู้สึกเหมือนมีใครบางคนกําลังลูบไล้แก้มของพวกเขาด้วยมือนุ่ม ๆ มันเป็นความรู้สึกที่ดีมากๆ
“ดี” หลี่เหนียนฟานกล่าว
เขามองไปรอบ ๆ ถึงเขาเคยมาที่นี่มาก่อน แต่เขาก็ยังประหลาดใจ
มันยากที่จะจินตนาการว่าธรรมชาติของสามารถสร้างสิ่งที่สวยงามเช่นนี้ได้อย่างไร
ทั้งสองด้านของทะเลสาบจิงเยว่เป็นภูเขาสูง ล้อมรอบไปด้วยป่าไม้และหินหน้าตาแปลก ๆ อย่างไรก็ตามไม่มีหินในทะเลสาบจิงเยว่เลยราวกับว่าพวกมันไม่ต้องการทําลายพื้นผิวเรียบเหมือนกระจกนี้
ทะเลสาบอันเงียบสงบนั้นอยู่ตรงกันข้ามกับภูเขาสูงชั้น ยิ่งช่วยเพิ่มทัศนียภาพที่เงียบสงบและสง่างามของทะเลสาบ
“เหตุผลที่เมืองลั่วเซียนเจริญรุ่งเรืองมีส่วนเกี่ยวข้องกับทะเลสาบจิงเยวและนักท่องเที่ยวมักมาเที่ยวที่นี่”
คนขับรถม้ามักจะพานักท่องเที่ยวมาที่นี่เขาจึงรู้จักทะเลสาบจิงเยว่เป็นอย่างดี เขาชี้และพูดว่า “นายน้อยหลี่ ดูสินั่นคือประตูนูเซี่ย”
เขามองไปเห็นพื้นที่ดินถล่มแคบ ๆ มันคือประตูที่สร้างจากธรรมชาติ น้ําในทะเลสาบไหลมาจากมหาสมุทรฝั่งตะวันออกไหลตามแม่น้ําที่ใหญ่ก่อนที่จะแคบลงเรื่อยๆ ทําให้น้ําก่อเกิดเป็นสายน้ําที่มีแรงดันสูงราวกับมันกําลังโกรธ
อย่างไรก็ตามนี่คือส่วนที่มหัศจรรย์ เมื่อคลื่นน้ําผ่านประตูนูเซียคลื่นมันก็นิ่งและสงบลงอย่างน่าประหลาดใจ และไหลลงทะเลสาบโดยไม่ก่อให้เกิดคลื่นใดๆ
หลีเหนียนฟานต้องถามว่า“ทะเลสาบมันลึกใช่ไหม”
“แน่นอนมันลึกล้ําอย่างลึกลับ!”
คนขับรถม้าเตือนเขาว่า“นายน้อยหลี่ ท่านระวังให้มากๆเมื่อท่านไปล่องเรือในทะเลสาบ มันจะอันตรายถ้าท่านตกลงไปในน้ําโดยไม่ได้ตั้งใจ”
หลี่เหนียนฟานยิ้มและพูดว่า “ข้ารู้ ขอบคุณสําหรับคําเตือน”
ชี้ๆ
คนขับรถม้าดึงเชือกและรถม้าก็มาหยุด “นายน้อยหลี่, ทะเลสาบจิงเยว่อยู่ตรงหน้าแล้ว รถม้าไปต่อไม่สะดวก ดังนั้นข้าจึงส่งท่านที่นี่ได้เท่านั้น”
“ไม่เป็นไร ลาก่อน” หลี่เหนียนฟานจ่ายเงินให้คนขับรถม้าและลงจากรถม้าพร้อมกับต้าจี จากนั้นพวกเขาก็เดินไปที่ทะเลสาบจิงเยว่
มีผู้คนจํานวนมากอยู่รอบ ๆ ทะเลสาบ ส่วนใหญ่เป็นชาวประมง ด้านข้างมีเจ้าของเรือจํานวนมากกําลังรอให้คนขึ้นเรือ
เมื่อมองไปที่ทะเลสาบในระยะไกลมีเรือหลายร้อยลํากําลังแล่นไปมาบนทะเลสาบสีทอง เรือและเรือแล่นไปอย่างช้าๆในทะเลสาบกลายเป็นเหมือนภาพวาด
หลี่เหนียนฟ่านเดินไปหาชายชราที่สวมหมวก เขายิ้มและพูดว่า “ท่านผู้เฒ่า เรือนี้ให้เช่าไหม”