ตอนที่ 65
ตอนที่ 66
October 22, 2026
ตั้งแต่ตอนนี้จะเปลี่ยนจาก ผู้เป็นอมตะ เป็น เซียน นะครับ
ห่างออกไปหลายพันลี้ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของราชวงศ์เฉียนหลง ใกล้ชายแดนของราชวงศ์ เฉียนหลงเป็นที่ตั้งของ ศาลาอมตะหลิงหยุน
มันถูกล้อมรอบด้วยเนินเขาสีเขียวและผืนน้ำสีเขียว ข้างในมีห้องโถงอิฐสีฟ้าและกระเบื้องสีฟ้ารอบ ๆ ห้องโถงยังมีห้องโถงเล็ก ๆ ด้านข้างซึ่งเต็มไปด้วยเสียงและเสียงแห่งิวถีดังแผ่วเบา
ไม่ว่าจะเป็นห้องโถงใหญ่หรือห้องโถงอื่นๆ พวกมันทั้งหมดล้วนถูกปกคลุมไปด้วยหมอกหนาที่เกาะกลุ่มกันไว้และไม่กระจายตัวออกตามกาลเวลา
ว้าว!
ในตอนนี้ปราณรอบ ๆ ห้องโถงใหญ่ก็เกิดปั่นป่วนจากนั้นแรงดูดมหาศาลก็แผ่กระจายออกมาจากห้องโถงใหญ่และปรากฏน้ำวนขนาดยักษ์ขึ้นอย่างรวดเร็วราวกับปลาวาฬกำลังกลืนกินพลังวิญญาณที่อยู่รอบๆ
เมฆหมอกที่อยู่รอบ ๆ ก็ได้รับผลกระทบและกระจายตัวออกไปทันที
”เจ้าศาลากำลังจะออกจากการกักตน?”
”นี่คือสัญญาณของการฝ่าด่าน!”
”เร็ว! ทุกคนรีบใช้ปราณและเตรียมช่วยเจ้าศาลา!”
ผู้คนในศาลาหลิงหยุนและเหล่าศิษย์หลายคนแสดงความยินดีและแสงหลบหนีพุ่งมาจากทุกทิศทางมายังบริเวณขอบห้องโถงด้วยความรวดเร็ว
ผู้อาวุโสสามคนมาที่นี่ พวกเขาราวกับว่ากำลังขี่สายลม ร่างของพวกเขาหล่นลงมาบนชายคาของห้องโถง
พวกเขามีใบหน้าเคร่งขรึม “ศิษย์ทุกคนจงฟังคำสั่งและจงถ่ายทอดปราณใส่ค่ายอาคมขนาดใหญ่ช่วยเจ้าศาลาฝ่าด่าน!”
ฮึบ!
ทันทีที่เสียงหยุดลงแสงสว่างที่พร่างพราวก็สว่างขึ้นรอบ ๆ ห้องโถงและพื้นดินก็เต็มไปด้วยแสงที่ก่อตัวเป็นรูปแบบพิเศษ
ศิษย์หลายคนยกมือขึ้นทีละคนโดยไม่ลังเลและถ่ายปราณให้
ปราณเหล่านี้ไหลไปและในที่สุดก็รวมตัวกันที่ด้านบนสุดของห้องโถง
พลังวิญญาณโดยรอบยิ่งบ้าคลั่งมากขึ้น
ในขณะนี้ท้องฟ้าเต็มไปด้วยแสงแดดและมีร่างๆหนึ่งค่อยๆปรากฏขึ้นเหนือห้องโถง
ร่างนั้นสวมเสื้อคลุมสีดำเขามีผมเป็นสีขาวแต่มีผิวพรรณเหมือนเด็กดวงตาของเขาเป็นประกายและมีประกายไฟแล่นผ่านภายในดวงตา
ชายชราสามคนที่อยู่บนชายคากล่าวด้วยความเคารพทันที: “คารวะ เจ้าศาลา”
หลินชิงหยุนก็ลุกขึ้นมาบนชายคาและพูดด้วยความประหลาดใจ: “พ่อ!”
ศิษย์คนอื่น ๆ ก็ยิ้มเช่นกัน
เจ้าศาลากักตนมานานกว่าสิบปีแล้วในที่สุดเขาก็ออกมา?
เมื่อเจ้าศาลาฝ่าด่านเขาจะเป็นผู้ฝึกตนที่อยู่ในระดับมรสุมและระดับชั้นของศาลาอมตะหลิงหยุนก็จะเพิ่มขึ้นมากเช่นกันและอาจเข้าสู่ตำแหน่งของนิกายชั้นนำ!
ถึงเวลานั้นทรัพยากรจะดีขึ้นตามธรรมชาติจะจะมีใครไม่ชอบได้อย่างไร
ชายชราในชุดดำมองไปที่ผู้คนที่เขาไม่ได้เห็นมานานด้วยรอยยิ้มบนใบหน้าจากนั้นเขาก็มองไปที่ลูกสาวของเขาและรีบพูดว่า:“ ชิงหยุน ข้าอยู่ในช่วงเวลาสำคัญของการพัฒนาของเจ้า ไปที่คลังสมบัติทันทีเพื่อรวบรวม โสมวิญญาณเก้าเพลง มันขึ้นอยู่กับเจ้าแล้วว่าข้าจะฝ่าด่านสำเร็จหรือไม่! “
รอยยิ้มบนใบหน้าของ หลินชิงหยุนก็แข็งค้างขึ้นทันที เมื่อพ่อของนางพูดจบ
”ห๊ะ?” ชายชราตะลึง “เด็กนเอยทำไมยังเจ้ายืนอยู่ตรงนี้ได้เร็วเข้า!”
หลินชิงหยุนทำได้เพียงกัดฟันและพูดว่า: “พ่อข้าให้โสมนั้นไปแล้ว”
”อะไรนะ” ชายชราในชุดคลุมสีดำตกตะลึงและรีบพูดว่า: “ไม่สำคัญโสมจะไปแล้วไปเอาสมุนไพรมา มันจะสายเกินไป”
เขาแอบดีใจในใจโชคดีเพื่อที่จะก้าวไปสู่ความก้าวหน้าเขาอกไปหามาได้มากและเขาตั้งใจใช้ความพยายามอย่างมากในการรวบรวมยาวิเศษะและสมุนไพรระดับสูงสุดสิบหกอย่างเต็มรูปแบบการฝ่าด่านครั้งนี้ควรจะมั่นคง .
แต่วินาทีต่อมาเขาก็เกิดความรู้สึกไม่ดีในใจเพราะเห็นลูกสาวยังคงยืนอยู่ที่เดิม
หลินชิงหยุนพูดอย่างอ่อนแรง: “พ่อก็ให้ไปด้วย”
“ แล้วเห็ดสวรรค์อยู่ที่ไหน” เสียงของชายชราชุดดำสั่นเล็กน้อย
”ให้มันไป…”
“ สมุนไพรเก้าหัวใจมังกร อยู่ที่ไหน?”
”ข้าให้มันไป … ” หลินชิงหยุนกระซิบกับหนังศีรษะที่มึนงง “พ่อข้าให้ยาดีที่สุดทั้งหมด … “
”อะไร?!”