ตอนที่ 70

หลินมู่เฟิงและหลินชิงหยุนขยี้ตาพร้อมกันจากนั้นพวกเขาก็เบิกกว้าง

!

นี่ไม่ใช่สมุนไพรชั้นเลิศสิบหกต้นที่ถูกให้เหรอ? !

นี่ … เขาปลูก?

คลื่นลมขนาดใหญ่เกิดขึ้นในหัวใจของพวกเขา สมองของพวกเขาว่างเปล่าและเกือบสติหลุด

พวกเขาคิดถึงความเป็นไปได้มากมาย แต่ไม่เคยคาดคิดมาก่อนว่า นายน้อยหลี่จะเอามาปลูก

และเมื่อมองไปที่การเติบโตของน้ำสมุนไพรเหล่านี้พวกมันดีกว่าตอนที่พวกมันถูกมอบให้มาก

เมื่อมองไปที่สมุนไพรที่คุ้นเคยแต่ดูไม่คุ้นเคยในเวลาเดียวกันสายตาของ หลินมู่เฟิงนั้นซับซ้อน

น่าเหลือเชื่อ!

สมควรเป็นผู้ยิ่งใหญ่

เขาปลูกสมุนไพรอมตะชั้นเลิศไว้เป็นสวนของตัวเองถ้าคนอื่นเห็นก็คงจะบ้าคลั่ง

”โทร–“

หลินมู่เฟิงหายใจเข้าลึก ๆ บังคับให้หัวใจของนางสงบลงและบังคับมห้ตัวเองหยุดมองสมุนไพรเหล่านี้และเบี่ยงเบนความสนใจของนาง

หินนี้ดูดีมากดูเหมือนจะถูกแกะจากหยกโปร่งแสงรูปทรงสวยงามและเป็นของตกแต่งที่หายาก

ฮะ?

ทำไมมีหยดน้ำอยู่ตรงกลางหินนี้?

หลินมู่เฟิงผงะไปครู่หนึ่งจากนั้นใบหน้าของเขาก็เปลี่ยนไปและเขาก็สูดหายใจอีกครั้ง

ฟ่อ–

ซวนปิง พันปี? !

นี่ไม่ใช่หิน … ซวนปิงพันปี? !

นี่นี่นี่ …

เขารู้สึกว่าหัวใจของเขากำลังสั่นสะท้านนี่คือ ซวนปิงอายุพันปีสมบัติของวังเต๋าหลินเซียน พวกเขามอบให้กับผู้เชี่ยวชาญแล้วนำเขาก็นำไปทำเป็นของตกแต่ง?

มันเป็นเกียรติสำหรับข้าที่สมุนไพรได้รับการปลูกจากปรมาจารย์

ส่วนเสี่ยวไป๋ที่รดน้ำสมุนไพรนั้นต้องเป็นอุปกรณ์วิญญาณที่ลูกสาวของเขากล่าวถึง

ทันใดนั้นหลินมู่เฟิงก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกเศร้าและร่องรอยของความรู้สึกอยากเอาชนะตัวเองก็เกิดขึ้น

บ้านหลังนี้ระดกับสูงมาก ข้าไม่ควรอยู่ที่นี่จริงๆข้าไม่สมควรได้รับ …

”ท่านทั้งสองโปรดนั่งลง” เสียงของ ต้าจีดึงสติ หลินมู่เฟิงและ หลินชิงหยุนกลับสู่ความเป็นจริง

หลินมู่เฟิงสงบสติอารมณ์ได้อย่างรวดเร็วและพูดด้วยความลำบากใจว่า “ข้าขอกล้าถามสหายต้าจี หลี่กงซีฃอยู่บ้านหรือเปล่า”

ต้าจีพยักหน้า “เขาอยู่ที่สวนหลังบ้านนั่งลงก่อนสิ”

จากนั้นทั้งสองก็นั่งลงอย่างระมัดระวัง

ไม่เคยคิดเลยว่าสหายต้าจีจะเก่งเรื่องหมากรุกจริงๆ

หลินมู่เฟิงมองไปที่กระดานหมากรุกอย่างสงสัย “นี่มัน … “

ทันใดนั้นรูม่านตาของเขาก็หดตัวลงราวกับว่าวิญญาณออกมาจากร่างของเขาทั้งร่างของเขาสั่นสะท้าน

เขาเห็นสีดำและสีขาวบนกระดานหมากรุกกลืนกินและเกี่ยวพันกันจากอยู่อย่างคงที่ไม่เหลื่อมล้ำกันจนมันเริ่มเข้ากลืนกินกัน พวกมันค่อยๆเคลื่อนไหวและในช่วงเวลาหนึ่งพวกมันก็กลายเป็นการต่อสู้ของสีขาวและสีดำในจิตใจของ หลินมู่เฟิง

ตอนสุดท้านสีดำเป็นฝ่ายชนะส่วนสีขาวได้แต่หลบหนีไป

หากเป็นเพียงเกมธรรมดาก็แล้วไป แต่นี่เป็นเกมของหมากรุกสีดำและหมากรุกสีขาว แสดงให้เห็นถึงความคิดที่เป็นปฏิปักษ์กันสองฝ่ายและทั้งสองฝ่ายไม่สามารถปรองดองกันได้

เต๋ส!

ดวงตาของ หลินมู่เฟิงค่อยๆเปลี่ยนเป็นสีแดงและเขาจมอยู่กับเกมหมากรุกราวกับว่าเต๋าของเขาได้รับผลอิทธิพล แต่เขาก็ไม่สามารถต่อสู้กลับได้