Chapter 4 - แค่คิดก็เสียววาบ 1/2

ด้วยความที่ทั้งสองเป็นฝาแฝดที่แทบจะตัวติดกันตลอดเวลา ดังนั้นไม่ว่าจะเป็นบุคลิก ลักษณะนิสัย หรือแม้กระทั่งคำพูดคำจาก็ยังชวนให้คนรอบข้างสับสนได้ง่ายๆ แต่กระนั้น...สิ่งหนึ่งที่แบ่งแยกความเป็นจ้านกับจ๋ายได้ชัดเจนที่สุดก็คือรสนิยมเรื่องผู้หญิง

จ้านมักจะเทใจให้กับสาวน้อยน่ารัก ใสซื่อ เรียนเก่ง ออกแนวเนิร์ดๆ ที่ชอบหอบหนังสือแนบอกตลอดเวลา ทว่าจ๋ายกลับชอบผู้หญิงที่แฝงด้วยเสน่ห์ลึกลับ ชวนให้ค้นหา โดยเฉพาะสาวที่มีรอยสักเล็กๆ แทรกอยู่ตามเนื้อตัว ราวกับบอกใบ้เรื่องราวให้เขาอยากไขปริศนา

แต่ช่างเป็นเรื่องเหลือเชื่อ เมื่อผู้หญิงในอุดมคติของทั้งสองคน กลับรวมอยู่ในคนคนเดียวกันอย่างไม่น่าเป็นไปได้

ณิชา หญิงสาวที่มองเผินๆ ดูธรรมดา ทว่าเมื่อมองนานเข้า กลับพบว่าเธอมีทั้งเสน่ห์อ่อนหวานแบบสาวเนิร์ดที่จ้านหลงใหล และความลึกลับเย้ายวนแบบสาวเซ็กซี่ที่จ๋ายคลั่งไคล้

ตามตารางที่วางไว้ พวกเขาจะต้องมาติววิชาภาษาอังกฤษกับณิชาทุกวันจันทร์ พุธ ศุกร์ ตั้งแต่หนึ่งทุ่มยาวไปจนถึงสามทุ่ม ซึ่งเธอเองก็ไม่อยากให้มันยุ่งยากวุ่นวาย จึงเลือกใช้คาเฟ่เล็กๆ ที่อยู่ห่างจากคอนโดไม่กี่ก้าวมาเป็นสถานที่ติวหนังสือ

ไม่ใช่แค่เพราะร้านอยู่ใกล้จนเดินไม่กี่นาทีก็ถึง แต่ยังเพราะเธอชอบมานั่งจิบกาแฟบ่อยๆ จนพอจะรู้ว่า คาเฟ่แห่งนี้คนไม่เยอะ ส่วนมากวอล์กอิน เดินเข้ามาซื้อแล้วก็ไป ไม่ค่อยนั่งแช่ ทว่าก็มีมุมสงบให้ซ่อนตัวจากความวุ่นวายได้ดี อีกทั้งพนักงานประจำร้านก็รู้จักมักคุ้นกันในระดับที่สามารถฝากของ หรือขออะไรนอกเมนูได้เสมอ เธอจึงมั่นใจได้เต็มร้อยว่า จะไม่มีใครมารบกวนหรือสอดรู้สอดเห็นมากเกินความจำเป็น

กระทั่งผ่านไปหลายสัปดาห์ที่เธอเป็นติวเตอร์จำเป็นให้กับสองหนุ่ม ณิชาพบว่า ทักษะด้านภาษาของพวกเขาไม่ได้ย่ำแย่อย่างที่ผลการเรียนบ่งบอกเลยแม้แต่น้อย

เธอถึงกับขมวดคิ้วด้วยความสงสัย เพราะส่งแบบฝึกหัดอะไรไป พวกเขาก็ทำได้หมด จนพอจะอนุมานได้ว่าทักษะภาษาอังกฤษของพวกเขาอยู่ในเกณฑ์ดีมาก จนเธออดคิดไม่ได้ว่าเกรด D ที่ปรากฏในผลการเรียนนั้นมันเกิดจากอะไรกันแน่ อย่างน้อยๆ ถ้าวัดกันตามศักยภาพ ทั้งการฟัง พูด อ่าน และเขียน พวกเขาควรจะได้เกรด B เป็นอย่างต่ำเสียด้วยซ้ำ

ดังนั้นวันนี้เธอจึงเตรียมแบบฝึกหัดชุดพิเศษ เป็นบทเรียนระดับแอดวานซ์ที่เธอเพิ่งใช้มันเพื่อติวความพร้อมก่อนสอบชิงทุน ดูสิว่าพวกเขาจะทำมันได้ไหม เผื่อมันจะช่วยวัดระดับได้จริงๆ เสียที

ทว่าเมื่อไปถึงคาเฟ่เดิมตามเวลานัด เธอกลับพบภาพที่ไม่น่าชื่นใจนัก เมื่อสองหนุ่มนั่งแกร่วอยู่บนม้านั่งเยื้องๆ คาเฟ่ ท่ามกลางเสียงยุงบินหึ่งๆ ที่พวกเขาคอยปัดป้อง ไล่ตบเปาะแปะด้วยท่าทางหมดอาลัยตายอยาก คาเฟ่ดันปิดกะทันหันไม่มีปี่มีขลุ่ย แถมท้องฟ้ายังมืดครึ้มดำทะมึน ลมแรงพัดมาเป็นระยะ เป็นสัญญาณว่าฝนกำลังจะเทลงมาในอีกไม่ช้า