บทที่ 106 ผู้ช่วยกอบกู้ตระกูลซี

ในทันทีทันใดนั้น ผู้คนในห้องประชุมก็เริ่มมีสีหน้าซีด หัวใจของจอร์จก็เต้นแรง นอกจากความโกรธแล้ว เขารู้สึกกลัวอยู่ภายในใจอย่างมาก ชายผู้นี้ซึ่งครั้งหนึ่งเคยเป็นหลานเขยในอนาคตของจอร์จและเป็นคนที่เขารักมาก ตอนนี้กลายเป็นปีศาจในสายตาของจอร์จแล้ว

ทราวิสและฟอร์ดเดินเข้ามาและนั่งลง กลุ่มชายร่างใหญ่ที่ดูคุกคามเป็นกลุ่มชายชุดดำที่ยืนเรียงแถวเป็นระเบียบ บรรยากาศตึงเครียดขึ้นมาทันที

“มิสเตอร์ซี คุณคิดไตร่ตรองเกี่ยวกับมันอย่างชัดเจนแล้วใช่ไหม? หมดเวลาแล้ว มาเซ็นสัญญากันเถอะ” ฟอร์ดยิ้มขณะผลักเอกสารสัญญาที่เปิดกว้างให้จอร์จ “หลังจากลงนามแล้ว ที่ดินของคุณในเซาท์ฮิลล์เพลนส์จะถูกจำนองไปยังธนาคารโบตั๋นทองคำของเรา ดูสิว่าครอบครัวของคุณน่าสมเพชเพียงใด ถ้าอย่างงั้นครอบครัวเจนเซ่นจะชดเชยให้คุณเป็นเงินห้าล้านดอลลาร์เป็นการส่วนตัวก็แล้วกัน ฟังดูเป็นยังไงบ้าง?”

เป็นความอัปยศ! นี่เป็นความอัปยศอดสูที่สุด! บรรดาผู้บริหารตระกูลซีต่างก็โกรธจัด ครอบครัว เจนเซ่นใช้อุบายหลอกลวงเพื่อแย่งชิงที่ดินของตระกูลซีจนหมดไป และตอนนี้พวกเขากำลังเสนอเงินชดเชยให้ครอบครัวซี ด้วยเงินเพียงห้าล้านดอลลาร์ พวกเขาต้องการให้ครอบครัวซีรู้สึกขอบคุณพวกเขาแทนงั้นเหรอ?

ที่ดินในเซาท์ฮิลล์เพลนส์มีมูลค่าในตลาดถึง 60 ล้าน และนั่นเป็นราคาเมื่อสองปีก่อน ตอนนี้ที่ดินควรจะมีมูลค่าอย่างน้อย 80 ล้านแล้วด้วยซ้ำ!

จอร์จปฏิเสธสัญญาอย่างฉุนเฉียวขณะที่ชี้ไปที่ฟอร์ดด้วยท่าทางน่าเกลียด “ฉันจะไม่เซ็นสัญญานี้ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น ที่ดินนี้เป็นเส้นทางชีวิตของตระกูลซี หากเราเสียที่ดินไป ครอบครัวของเราจะพินาศ”

ทราวิสยิ้มและหยิบสัญญาขึ้นมาจากพื้น “คุณปู่ครับ มันไม่ใช่การตัดสินใจของคุณว่าจะเซ็นสัญญาหรือไม่ ถ้าหากเราดำเนินการตามขั้นตอนทางกฎหมาย ครอบครัวซีของคุณจะสูญเสียมากยิ่งขึ้นไปอีก จะดีกว่าถ้าคุณเพียงแค่เซ็นชื่อนี้อย่างเชื่อฟัง ด้วยวิธีนี้คุณอาจยังมีเงินทุนสำหรับการเกษียณอายุ ไม่เช่นนั้น คุณจะไม่สามารถมีเงินซื้อโลงศพได้เลย”

จอร์จตัวสั่นด้วยความโกรธ “ทราวิส เจนเซ่น แก… ไอ้อสุรกาย!”

“ฉันจะสู้กับแก!” แจ็คสันลุกขึ้นยืนทันทีและกำลังจะต่อยทราวิส อย่างไรก็ตาม พวกผู้ชายที่ทราวิสนำมาด้วยได้ขัดขวางการโจมตีของแจ็คสันในทันที

ทราวิสแสดงสีหน้ายิ้มออกมา “อย่าใจร้อน อย่าใจร้อน เราทุกคนเป็นคนมีการศึกษา เราไม่ควรใช้หมัดของเรา ฮ่าฮ่าฮ่า คุณลุง เป็นการดีที่สุดถ้าคุณไม่แตะต้องตัวผม ชุดนี้ของผมมีราคาแพงซะด้วย ถ้าคุณทำลายมัน คุณจะไม่มีปัญญาจ่ายค่าชดเชยเอานะ”

ผู้บริหารครอบครัวซีรู้สึกตกอยู่ในความสิ้นหวัง พวกเขาไม่สามารถชนะการโต้แย้งหรือจัดการได้ด้วยหมัดของพวกเขา ตระกูลซีครั้งนี้ถึงวาระสิ้นสุดแล้วจริง ๆ!

ทราวิสโยนสัญญาต่อหน้าจอร์จ น้ำเสียงของเขาเย็นชาในขณะที่เขาพูด “จอร์จ ซี หยุดพูดจาไร้สาระสักที ครอบครัวของคุณนำสิ่งนี้มาสู่ตัวคุณเอง คุณไม่ควรกล่าวโทษใครเลย ยิ่งไปกว่านั้น พวกคุณเองที่ขอร้องให้เซ็นชื่อนี้ในครั้งนั้น ผมไม่เคยบังคับคุณ หยุดพยายามทำตัวน่าสมเพชและเซ็นมันซะเถอะ อย่าให้ผมเสียเวลา!”

จากที่หน้าอกของจอร์จยกขึ้นและตกลงมาอย่างหนักราวกับก้อนหินขนาดใหญ่ที่กดทับไว้ ในชั่วพริบตา ดูหดตัวเล็กลงเหมือนว่าเขาจะมีอายุสิบปี!

ก็ช่วยอะไรไม่ได้ ครอบครัวซีต้องเซ็นสัญญาซื้อกิจการนี้ และพวกเขาไม่มีทางเลือกอื่น ทราวิสพูดถูก หากพวกเขาเซ็นชื่ออย่างเชื่อฟัง พวกเขาอาจจะเก็บเงินเกษียณอายุได้บ้าง หากพวกเขาไม่เชื่อฟังและดำเนินการทางกฎหมาย ครอบครัวซีอาจสูญเสียที่พักพิงไปเลย

เขาหยิบปากกาขึ้นมาอย่างสั่น ๆ แล้วหลับตาเพื่อสูดหายใจเข้าลึก ๆ มันเป็นหายนะที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ “พวกเราพาหมาป่าเข้ามาในบ้านแล้ว!”

ในที่สุด จอร์จก็เปิดสัญญาและกำลังจะเซ็นสัญญา สมาชิกครอบครัวซีคนอื่น ๆ กำลังแสดงท่าทางคอตกราวกับว่าวันพิพากษาโลกกำลังจะบังเกิดขึ้นกับพวกเขา

ตรงกันข้าม สำหรับทราวิสได้รู้สึกปลาบปลื้มกับสิ่งนี้ เขาวางแผนที่จะเข้าใกล้ ไอริส ซี ใช้เวลามากมายให้กับครอบครัวของพวกเขา และยอมทนกับหญิงบ้าคนนั้นเป็นเวลานาน ในที่สุดช่วงเวลาที่รอคอยที่แสนยาวนานก็มาถึงแล้ว! เมื่อที่ดินในเซาท์ฮิลล์เพลนส์ถูกถ่ายโอน เขาจะเป็นวีรบุรุษที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของครอบครัว ตำแหน่งเจ้าของอนาคตของศูนย์ยาสมุนไพรเซ็นจูรี่ก็จะเป็นหน้าที่ของเขา

กระนั้น ในช่วงเวลาสำคัญนี้ ประตูห้องประชุมถูกผลักเปิดออก

“คุณปู่ คุณห้ามเซ็นมัน และคุณไม่จำเป็นต้องทำ ที่ดินในเซาท์ฮิลล์เพลนส์นั้นเป็นของตระกูลซีและจะไม่มีใครสามารถเอาไปได้”