บทที่ 110 สิ้นหวัง

ภายในใจของวินนี่เฟรดเหมือนระเบิดออกมาเสียงดัง เธอหันกลับมาเห็นคริสจ้องเธออย่างชั่วร้ายราวกับปีศาจ วินนี่เฟรดตะลึงไปสองวินาที ในไม่ช้า ความรู้สึกหวาดกลัวก็ปะทุขึ้นในใจเธอ

“คริส นายมาที่นี่ทำไม?”

วินนี่เฟรดกระโดดลงจากม้าหมุนทันที

คริสกำลังมองวิเคราะห์เธอเผยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ออกมา เขารู้สึกตื่นเต้นมากขึ้นจากภายในใจ “วินนี่เฟรด ซี ในไม่ช้า เธอจะกลายเป็นผู้หญิงของฉัน ฉันคิดถึงเธอมากจริง ๆ มากจนฉันแทบบ้า”

ทันใดนั้น วินนี่เฟรดก็เข้าใจอย่างถ่องแท้ ทั้งหมดที่เธอได้พูดคุยเพื่อยุติการต่อสู้กันและขอให้อภัยทั้งหมดเป็นเรื่องโกหก ไอริสนั้นยังร้ายกาจเหมือนเมื่อก่อน และผู้หญิงที่มีพิษคนนี้จะไม่มีวันเปลี่ยนแปลง ความเกลียดชังของเธอที่มีต่อวินนี่เฟรดได้มาถึงสภาพบ้าคลั่งไปแล้ว

“คริส นาย… นายกำลังทำอะไร? อย่าทำอะไรสิ้นคิดเลยนะ!”

“ถ้าเธอไม่ขัดขืน ฉันจะไม่ทำอย่างนั้นเด็ดขาด”

ดวงตาของวินนี่เฟรดเต็มไปด้วยความกลัวและเธอก็รู้สึกหวาดกลัวมากจริง ๆ เธอหันกลับไปแล้ววิ่งหนีเขาทันที แต่คริสไม่ได้ไล่ตามเธอ เขาเพียงแค่มองเธอด้วยความสนใจอย่างมากในขณะที่เขาเลียริมฝีปากของเขา รอบตัวพวกเขา มีชายร่างสูงใหญ่แปดคนขวางทางของวินนี่เฟรดไว้ เด็กสาวบอบบางอย่างเธอไม่คู่ควรจะสู้กับผู้ชายที่แข็งแกร่งเหล่านี้ และในไม่ช้าพวกเขาก็จับตัวเธอได้

คริสยิ้มขณะที่เขาเหลือบมองไปยังอาคารร้างหลังเล็กที่อยู่ไม่ไกลนัก เขาหาคนมาทำความสะอาดห้องที่นั่นล่วงหน้าไว้ก่อนแล้ว “พาเธอไปที่นั่นและอย่าทำร้ายเธอ ไม่อย่างนั้น หัวใจของฉันจะเจ็บปวด”

พวกผู้ชายพาวินนี่เฟรดเข้าไปในอาคารหลังเล็ก ๆ เธอตะโกนอย่างบ้าคลั่ง แต่ก็ไร้ประโยชน์ นอกสวนสนุกนี้ ไอริสกำลังฟังเสียงกรีดร้องของวินนี่เฟรด การแสดงเห็นแจ้งยอมรับทุกอย่างที่เธอได้ทำไปก่อนหน้านี้ได้หายไปอย่างไร้ร่องรอย มันได้มาแทนที่ด้วยความโหดร้ายและความชั่วร้ายที่ไร้ขอบเขต

“ฮ่าฮ่าฮ่า วินนี่เฟรด ซี ในที่สุดฉันก็สามารถทำลายเธอได้สำเร็จแล้ว ทำต่อไปเลย ตะโกนทั้งหมดที่เธอต้องการ สถานที่แห่งนี้ถูกทิ้งร้างมาหลายปีแล้ว แม้ว่าเธอจะกรีดร้องออกมา แต่ก็ไม่มีใครมาช่วยเธอได้ ตอนนี้ฉันจะให้เธอลิ้มรสว่ามันเป็นยังไงกับการที่จะต้องพยายามส่งเสียงร้องอย่างสุดความสามารถแต่ก็เปล่าประโยชน์! ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า…”

เสียงหัวเราะอันบ้าคลั่งของไอริสพุ่งทะลุอากาศราวกับเธอเป็นปีศาจที่บ้าคลั่ง “วินนี่เฟรด ซี อย่าว่าฉันเลยนะ ใครขอให้เธอมายืนขวางทางฉันเอง เธอเป็นคนบังคับฉันให้ทำสิ่งนี้!”

ไอริสยังคงหัวเราะออกมาดัง ๆ จากนั้นเธอก็เดินจากไป ในตอนแรกเธออยากจะอยู่และถ่ายวิดีโอทางโทรศัพท์ของเธอ แต่หลังจากที่คริสด่าเธอ เธอทำได้แค่เดินจากไป! แม้ว่าจะรู้สึกเสียดาย แต่ก็ยังมีโอกาสมากมายในครั้งต่อไป

ชายแปดคนยืนเฝ้าอยู่นอกอาคารหลังเล็กนั่น มีเตียงขนาดใหญ่วางไว้อยู่ในห้องชั้นบน วินนี่เฟรด รู้สึกหวาดกลัวอย่างมาก เธอขดตัวอยู่ในมุมห้องโดยแสดงสีหน้าหวาดกลัวและสิ้นหวังของเธออย่างชัดเจน

คริสไม่ได้ผูกเธอไว้ แต่ยังไงเธอก็หนีไม่พ้น ตอนนี้ชายคนนั้นเป็นเหมือนปีศาจ เข้ามาใกล้เธออย่างต่อเนื่อง

“คริส อย่าเข้ามานะ ฉันขอร้อง”

วินนี่เฟรดไม่รู้จะทำยังไงต่อดี แต่ไม่ว่าเธอจะอ้อนวอนยังไงก็ตาม มันก็ไร้ประโยชน์ ความกระสับกระส่ายในร่างกายของคริสถูกกระตุ้น เขาตื่นเต้นมากจนร่างกายของเขากำลังพร้อมที่จะระเบิดอารมณ์คลั่งไคล้ออกมา

“วินนี่เฟรด เธอควรจะเป็นของฉันตั้งแต่แรก ไม่ต้องกังวลไป เมื่อเธอกลายเป็นของฉันแล้ว ฉันจะดูแลเธออย่างดีและมอบความมั่งคั่งให้กับเธออย่างแน่นอน เธอควรหยุดต่อต้านได้แล้ว แต่แน่นอนว่า ยิ่งเธอต่อต้านมากเท่าไหร่ ฉันก็ยิ่งตื่นเต้นมากขึ้นเท่านั้น”

ในห้องเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะคำรามของคริส ฟังดูเหมือนเสียงของสัตว์ร้าย! ในขณะนั้น วินนี่เฟรดเป็นเหมือนปลาบนเขียง ซึ่งไม่สามารถดิ้นหนีจากเงื้อมมือของคริสได้เลย

“ไทร์! ไทร์ มาเร็วเข้า!”