บทที่ 12 เดรก ทัคเกอร์ มาถึงแล้ว

วินนี่เฟรดอึ้งไปเลย พวกคุณคงไม่มีใครเห็นว่าที่ผ่านมาฉันทำงานหนักแค่ไหนมาโดยตลอดสินะ? แม้ว่าฉันจะได้ทำสัญญานั้นด้วยความสามารถของฉันจริง ๆ พวกคุณทุกคนจะยังคิดว่าฉันลงทุนโดยไม่ต้องใช้แรงหรือความคิดใด ๆ คงคิดว่าใช้ความคิดของไอริสเหรอ? วินนี่เฟรดรู้สึกปวดร้าวราวกับมีดกรีดที่หัวใจของเธอ

ไทร์เองก็โกรธจัดเหมือนกัน เขาดูเย็นชาและไม่พอใจที่เขาไม่สามารถตบหน้าแต่ละคนได้และทุกคนในที่นี้เป็นคนโง่เง่ามาก เนื่องจากพวกแกอยากเล่นแบบนั้น เอาล่ะ ฉัน ไทร์ ซัมเมอร์ จะขอตบหน้าพวกสารเลวทุกคนอย่างแรงเลยคอยดู!

“คุณปู่ วินนี่เฟรดเป็นคนที่ชนะสัญญานี้จริง ๆ แต่คุณกำลังวางแผนที่จะให้เครดิตกับไอริสแทนเหรอ? จะเกิดอะไรขึ้นถ้า เดรก ทัคเกอร์ ชื่นชมความสามารถของวินนี่เฟรดจริง ๆ และให้สัญญากับเธอด้วยเหตุผลนั้นล่ะ?”

“พรสวรรค์เหรอ? แกหมายถึงพรสวรรค์ในการเข้าใจเลือกคนเหรอ?” ไอริสหัวเราะเยาะ เธอเล่าถึงเหตุการณ์ที่วินนี่เฟรดและไทร์ ซึ่งเป็นขอทานได้เมื่อหกปีก่อน

สีหน้าของไทร์เย็นลงเมื่อเขาจ้องไปที่ไอริส ไอริสสะดุ้งทันทีเมื่อเห็นสิ่งนี้

“ในเมื่อไม่มีใครเชื่อ งั้นให้เรียกเดรก ทัคเกอร์ มาเพื่อถามเขา ถามเขาว่าเขาเข้าใจผิดคนหรือเปล่า?”

ฮ่าฮ่าฮ่า… ห้องระเบิดเสียงหัวเราะดังสนั่น นี่เป็นเรื่องตลกอะไรกันเนี่ย? เขาต้องการเรียกเดรก ทัคเกอร์ มาถามงั้นเหรอ? เขาคิดว่าเขาเป็นใคร? มิสเตอร์ทัคเกอร์เป็นคนงานยุ่งมาก ทำไมเขาถึงต้องมาที่ ซี กรุ๊ป ในเรื่องไร้สาระเช่นนี้ได้? แม้ว่าผู้ชายคนนั้นจะดูน่าเบื่อ เขาจะไม่มาหานายหรอกนะ

“ไทร์ มีเลือดออกทางสมองของแกหรือเปล่า? แกกำลังคิดที่จะพามิสเตอร์ทัคเกอร์ มาที่นี่เพื่ออธิบายด้วยตนเองงั้นเหรอ? แกกำลังโกรธเหรอ?” การแสดงออกของทราวิสเต็มไปด้วยการเยาะเย้ย “มิสเตอร์ทัคเกอร์ ได้เรียกชื่อผิดคนในกรณีนี้ ดังนั้นหยุดการต่อสู้ที่ไร้ความหมายของแกซะ”

ดวงตาของไทร์หรี่ลง “แล้วถ้าฉันสามารถพาเดรก ทัคเกอร์ มาที่นี่ได้จริง ๆ ล่ะ?”

“ฮ่าฮ่า! ถ้าทำได้ฉันจะเรียกนายว่า ‘พ่อ’ สามครั้ง!”

“นั่นคือสิ่งที่นายพูดแล้วนะ ฉันไม่ได้บังคับนายพูดออกมานะ” เมื่อพูดจบไทร์ก็หันไปหาวินนี่เฟรด “วินนี่เฟรด โทรหาเดรกแล้วขอให้เขามาที่นี่หน่อย”

“ไทร์ นายจะบ้าเหรอ?” วินนี่เฟรดรู้สึกกังวล “มิสเตอร์ทัคเกอร์จะเต็มใจมาเคลียร์เรื่องให้ฉันได้ยังไง? ยิ่งไปกว่านั้น ฉันไม่มีเบอร์ของเขา”

“เบอร์นั่นมันอยู่ในสัญญา” ไทร์พลิกสัญญาไปที่หน้าที่มีหมายเลขสำนักงานของเดรก “อย่ากลัว โทรไปที่หมายเลขนี้ บางทีเขาอาจจะมาจริง ๆ”

ตอนนี้ราวกับว่าเธอถูกอาคมให้ทำตาม วินนี่เฟรดหยิบโทรศัพท์ออกมาแล้วโทรไปที่หมายเลขในสัญญานั่น หลังจากอีกฝ่ายรับสาย วินนี่เฟรดก็จ้องไปที่ไทร์ อย่างงุนงง

“เป็นยังไงบ้าง?” ไทร์ถามด้วยรอยยิ้ม

“มิส… มิสเตอร์ทัคเกอร์ตกลงจะมาที่นี่จริง ๆ”

สมาชิกครอบครัวซีทุกคนตกตะลึง การแสดงออกของไอริสและทราวิสนั้นดูน่าขบขันเป็นพิเศษ

“วินนี่เฟรด เธอพูดเล่นใช่ไหม? เป็นไปได้ยังไงที่เธอจะขอให้ มิสเตอร์ทัคเกอร์ มาที่นี่ได้? เธอไม่ดูง่ายดายอย่างสมบูรณ์แบบเกินไปหน่อยเหรอ?”

วินนี่เฟรดมองไม่ละสายตาจากไอริสเลย แต่กลับพูดกับจอร์จแทนว่า “คุณปู่คะ มิสเตอร์ทัคเกอร์บอกว่าเขาจะมาถึงภายในเวลาไม่ถึงสิบนาทีนี้”

กลุ่มสมาชิกในครอบครัวซียังไม่เชื่อว่าวินนี่เฟรดสามารถจัดการเดรก ทัคเกอร์ ได้ ตอนนี้พวกเขากำลังรอที่จะหัวเราะเยาะเธอเมื่อเวลาผ่านไปสิบนาทีก็เท่านั้น