บทที่ 151 กรุณาให้เกียรติฉันด้วย

การแสดงออกที่ใจดีบนใบหน้าของวินนี่เฟรดได้หายไปแล้ว เธอรู้ว่าฮาริส ฮิวเบิร์ตคิดไม่ดีกับเธอ

“ขอโทษนะคะ” วินนี่เฟรดพูด เธอรู้สึกโมโหเล็กน้อยและต้องการอยู่ห่างจากชายสองคนที่มีเจตนาร้ายนี้ อย่างไรก็ตาม ฮาริสไม่ยอมทิ้งเธอไว้ตามลำพัง

“มิสซี คุณแน่ใจหรือว่าคุณจะไม่พิจารณาดูก่อน? ฉันแน่ใจว่าคุณมาที่นี่เพื่อร่วมงานแฟชั่นวีคของมิลาน เพราะคุณต้องการให้งานสร้างสรรค์ของคุณโดดเด่นใช่ไหม อย่างไรก็ตาม ที่จริงแล้ว นักออกแบบจากจักรวรรดิเซเลเชียลอย่างคุณ ไม่สามารถได้รับความก้าวหน้าจากที่นี่ได้ แต่มิสเตอร์ รอสซี เป็นหนึ่งในผู้นำของหกตระกูลที่ใหญ่ที่สุดในมิลาน และเขาเองก็มีอิทธิพลในช่วงสัปดาห์แฟชั่นอีกด้วย” ฮาริสอธิบาย

"คุณพยายามจะพูดอะไร?" วินนี่เฟรดเริ่มขมวดคิ้ว

“ถ้าอย่างนั้น ฉันเข้าเรื่องเลยแล้วกัน” ฮาริสหัวเราะ

"มิสเตอร์รอสซีสนใจในตัวคุณและเขาต้องการใช้เวลาคืนนี้กับคุณ หากคุณทำให้มิสเตอร์รอสซีพอใจได้ เขาสัญญาว่าเขาจะให้โอกาสที่ดีในการแสดงตัวของคุณในช่วงแฟชั่นวีค เขาสามารถทำให้คนอื่นสังเกตเห็นคุณและผลงานสร้างสรรค์ของคุณได้” ฮาริสยิ้มอย่างมั่นใจให้วินนี่เฟรด

“มิสซี ถ้าบริษัทที่สนับสนุนคุณพาคุณมาที่นี่ในงานแฟชั่นวีคได้ ฉันแน่ใจว่าคุณต้องมีความสามารถ เนื่องจากคุณมีความสามารถ ฉันแน่ใจว่าคุณจะไม่ปฏิเสธโอกาสที่หายากเช่นนี้ใช่ไหม?” เขากล่าวต่อ

ซ่า…

วินนี่เฟรดเทไวน์แดงที่เหลืออยู่ในแก้วใส่หน้าฮาริส สิ่งที่ฮาริสพูดกับเธอ ถือเป็นการดูถูกอย่างมาก ดังนั้นวินนี่เฟรดจึงโกรธจัด ฮาริสตกตะลึง ในขณะเดียวกัน เคนเนดี้ รอสซีก็เริ่มเดินเข้าไป

"คุณกำลังทำอะไร?" ฮาริสตะโกนใส่วินนี่เฟรด

“กรุณาให้เกียรติฉันด้วย” หลังจากจบประโยค วินนี่เฟรดก็พร้อมที่จะจากไป แต่เคนเนดี้ยืนขวางทางเธอไว้ สีที่แท้จริงของเขาก็ปรากฏขึ้น

“หยุดอยู่ตรงนั้นนะ ยัยนี่พูดไม่รู้เรื่อง มีคำกล่าวในจักรวรรดิเซเลเชียลว่า เราควรตามหาว่ามันเป็นสุนัขของใครก่อนที่เราจะตีมัน ฉันโกรธมากที่เธอทำไวน์หกใส่พนักงานของฉัน! ฉันไม่ค่อยบังคับใครให้ทำสิ่งที่พวกเขาไม่ชอบ ยังไงก็ตาม คืนนี้เธอต้องนอนกับฉัน!” เคนเนดี้กล่าว

เพี๊ยะ…

เธอไม่สามารถทนต่อการดูหมิ่นได้ วินนี่เฟรดตบหน้าเคนเนดี้ทันที และเหตุการณ์ก็เริ่มดึงดูดความสนใจจากคนรอบข้าง

เมื่อมิคาเอลซึ่งยังคุยกับเพื่อนอยู่เห็นเช่นนี้ก็ตกตะลึง เขารีบวิ่งไปหาวินนี่เฟรดทันที

ในขณะเดียวกัน เคนเนดี้ไม่คิดว่าวินนี่เฟรดจะตบเขาจริง ๆ อันที่จริง เขาคิดไม่ถึงว่าจะมีใครกล้าตบเขาในมิลาน

“ยัยผู้หญิงเลวงี่เง่า ฉันขอบอกเลยว่าเธอจบแล้ว!”

เคนเนดี้กำลังเป็นบ้าในขณะที่ มิคาเอลก็รีบวิ่งเข้ามาขวางทางข้างหน้าของวินนี่เฟรดเอาไว้

"มิสเตอร์รอสซี่ เกิดอะไรขึ้น? นี่คือมิสซี เธอเป็นแขกผู้มีเกียรติของฉัน ฉันสงสัยว่าเธอทำอะไรให้คุณอารมณ์เสีย?” มิคาเอลกล่าว

“เธอเป็นแขกของคุณเหรอ?” เคนเนดี้ขมวดคิ้ว

"ถูกต้อง ฉันได้เชิญเธอมาจากจักรวรรดิเซเลเชียลโดยเฉพาะ หากเธอทำอะไรให้คุณไม่พอใจ ได้โปรดอนุญาตให้ฉันขอโทษแทนเธอ ฉันหวังว่าคุณจะแสดงความเคารพต่อฉันบ้าง มิสเตอร์รอสซี”

เคนเนดี้เงียบไปสองวินาที เขามองมิคาเอลอย่างสงสัยราวกับว่าเขากำลังชั่งน้ำหนักทางเลือกในใจ