บทที่ 153 ฉันคือ ไทร์ ซัมเมอร์ นายแห่งเรย์น

คำว่า 'เจ้าตำหนัก' ฟังดูคุ้นเคยอย่างประหลาด ก่อนเกิดสงครามครั้งใหญ่ในปีที่แล้ว ฉายา 'เจ้าตำหนัก' ยังไม่เกิดขึ้นในตำหนักราชันย์

ย้อนกลับไปในตอนนั้น ราชันย์ไทร์ ซัมเมอร์ เป็นผู้นำสูงสุดของตำหนักราชันย์

อย่างไรก็ตาม หลังสงครามครั้งใหญ่ ตำหนักราชันย์ก็มีชื่อเสียงและเป็นที่ยอมรับว่า เป็นองค์กรที่ทรงอิทธิพลที่สุดในเรย์น ดังนั้น ตำหนักราชันย์จึงได้รับการเปลี่ยนอันดับ เป็นผลให้ไทร์ ซัมเมอร์ ได้รับการเลื่อนตำแหน่งให้เป็น นายแห่งตำหนักราชันย์เรย์น

ในขณะเดียวกัน คลิฟฟอร์ด ฮานน์และอีกสี่คนได้รับตำแหน่งเป็น ห้ากษัตริย์แห่งตำหนักราชันย์

ภายใต้พวกเขา มีนายพลทั้งหมดสิบแปดคน เป็นผู้ว่าการแผนกต่าง ๆ...

วันนี้ตำหนักราชันย์มีระบบที่แน่นหนา แทบไม่แตกต่างจากจักรวรรดิเลย พูดตามตรงไทร์ ยังคงชอบตำหนักราชันย์แบบเก่า เพราะเมื่อมีระบบที่เข้มงวดขึ้น เสรีภาพภายในกลุ่มก็ต้องสูญสิ้นไป

อย่างไรก็ตาม ถ้าหากไม่มีกฎเกณฑ์ องค์กรก็จะยุ่งเหยิง ดังนั้นตำหนักราชันย์ จึงจำเป็นต้องพัฒนาในลักษณะดังกล่าว แม้แต่ไทร์ ซึ่งเป็นนายแห่งตำหนักราชันย์ ก็ไม่สามารถเปลี่ยนแปลงข้อเท็จจริงนี้ได้

นี่คือเหตุผลที่ไทร์ยังคงชอบที่จะใช้ชีวิตแบบไทร์ ซัมเมอร์ ในที่ห่างไกล แม้ว่าเขาจะเป็นนายแห่งตำหนักราชันย์และมีอำนาจเหนือห้ากษัตริย์แห่งตำหนักราชันย์ก็ตาม

“เก็บกวาดที่นี่ด้วย” ไทร์กล่าวอย่างห้วน ๆ ก่อนเขาจะเดินไปที่ห้องของวินนี่เฟรด ซี

วินนี่เฟรดเดินไปรอบ ๆ ห้องอย่างประหม่า เมื่อไทร์เปิดประตูและเดินเข้าไปข้างในวินนี่เฟรดก็ตัวสั่นเล็กน้อย เมื่อเธอเห็นว่าเป็นไทร์ เธอจึงผ่อนคลาย

“ไทร์ นายเป็นยังไงบ้าง?” วินนี่เฟรดถามอย่างประหม่า

"ฉันสบายดี เกิดอะไรขึ้นกับเธอที่งานเลี้ยงค็อกเทลนั่น?” เขาถาม

วินนี่เฟรดจึงเล่าให้ไทร์ฟังทุกอย่างชัดเจนว่าเกิดอะไรขึ้นในงานเลี้ยงค็อกเทลนั่น การแสดงออกทางสีหน้าของไทร์มืดมนหลังจากฟังเรื่องราวของเธอ

“ตระกูลรอสซี พวกมันกล้าดียังไง?” ไทร์กำหมัดแน่นสายตาของเขาราวกับว่าเขากำลังจะฆ่าใครซักคน

“ไทร์ เราจะทำยังไง? ฉันไม่คิดว่าเขาจะส่งคนมาหาฉัน มันยากที่เราจะจัดการสิ่งต่าง ๆ ในต่างประเทศได้ ฉันกังวลว่ามันจะส่งผลกระทบต่อ มิสเตอร์มิคาเอลด้วย” วินนี่เฟรดกล่าว

“ในต่างประเทศ? ฉัน ไทร์ ซัมเมอร์ คือนายแห่งเรย์นเชียวนะ” ไทร์ดึงวินนี่เฟรดไว้ในอ้อมแขนของเขาในขณะที่เขาพูด

บ่ายวันถัดมาที่คฤหาสน์รอสซี

เคนเนดี้ รอสซีตื่นทั้งคืน เพื่อรอให้ฮาริส ฮิวเบิร์ตพาวินนี่เฟรด ซีมาหาเขา อย่างไรก็ตาม จนถึงรุ่งสาง ฮาริสก็ยังไม่กลับมา ระหว่างที่เคนเนดี้รอ เขาโทรหาฮาริสหลายครั้ง แต่ก็ไม่มีการตอบสนองใด ๆ ด้วยเหตุนี้ เคนเนดี้จึงนอนไม่หลับอย่างสงบทั้งคืน ไม่ใช่เพราะเขากังวลเกี่ยวกับความปลอดภัยของฮาริส แต่เขาไม่สามารถหยุดคิดถึงวินนี่เฟรดได้ ในฐานะหัวหน้าตระกูลรอสซี เคนเนดี้สามารถใช้อำนาจของเขาเพื่อให้ได้ผู้หญิงจำนวนมากที่เขาต้องการ แต่ว่าไม่มีใครมีเสน่ห์เท่าผู้หญิงคนนี้อีกแล้ว

"มิสเตอร์รอสซี เราส่งคนไปทั่วมิลานเพื่อตามหาฮาริสและคนที่ไปกับเขาเมื่อคืนนี้แล้วครับ แต่พวกเขาหายไปอย่าไร้ร่องรอย” ชายชุดดำเดินเข้ามา

"หายไป? เกิดอะไรขึ้น?" ใบหน้าของเคนเนดี้ทรุดลง

“ผมสงสัยว่าพวกเขาได้ตายไปแล้ว ยิ่งไปกว่านั้น ผมได้โทรไปหาผู้ดูแลโรงแรม แต่คนเหล่านั้นบอกว่าเขาไม่รู้อะไรเลยครับ” ชายคนนั้นตอบ

“ไม่รู้อะไร? แล้วกล้องวงจรปิดล่ะ?” เคนเนดี้ขมวดคิ้ว

“กล้องวงจรเกิดทำงานผิดปกติ”

ผัวะ…