บทที่ 164 การต่อสู้ที่ดุเดือดในโรงเลี้ยงสุนัข

กริ๊ง กริ๊ง กริ๊ง!!

ก่อนที่คนเหล่านี้จะมาถึงยังคอกสุนัข พวกเขาทั้งหมดสิ้นหวังและไม่กลัวความตาย เมื่อแม็กซ์พาพวกเขามาที่นี่ สัญชาตญาณดั้งเดิมและความดุร้ายของพวกเขาก็ถูกดึงออกมาทันที ด้วยสภาพแวดล้อมที่โหดร้ายที่เพิ่มเข้ามา ศักยภาพภายในตัวของพวกเขาจึงถูกกระตุ้นอย่างเต็มที่ ดังนั้น ความเร็วในการพัฒนาของพวกเขาจึงอยู่ในระดับเทพ!

นอกจากนี้ ศักดิ์ศรีและความหมกมุ่นของพวกเขาได้กลายเป็นศรัทธาเดียวที่พวกเขามีไปแล้ว ให้แข็งแรงขึ้น ให้กลายเป็นผู้แข็งแกร่งที่สุด เพื่อให้ได้รับความเคารพจากทุกคนในโรงเลี้ยงสุนัข พวกเขาไม่สามารถนำความอับอายมาสู่โรงเลี้ยงสุนัขหรือชื่อของไทร์ ซัมเมอร์ได้!

ทันใดนั้น สุนัขในโรงเลี้ยงสุนัขก็ส่งเสียงโหยหวนออกมาอย่างบ้าคลั่ง หลายตัวถึงกับมีแววตาสีแดงฉาน

"อะไร…เกิดอะไรขึ้น?”

ลูกน้องของชาร์ล็อทที่เคยรู้สึกตื่นเต้นก่อนหน้านี้ รู้สึกได้ทันทีว่าหนังศีรษะของพวกเขาลุกชันขึ้นมา ความรู้สึกนี้ เหมือนกับว่าพวกเขากำลังบุกเข้าไปในประตูนรก ชายคนหนึ่งรู้สึกว่าดาบในมือของเขาสั่นคลอน เขาก้าวถอยหลังออกไปโดยไม่รู้ตัว ทันใดนั้น หญิงสาวสวยคนหนึ่งก็ปรากฏตัวต่อหน้าเขา

ด้วยผมสีดำที่ยาวสลวย ลักษณะเด่น และผิวที่ดูราวกับหิมะ เธอดูน่าทึ่งยิ่งกว่าดาราภาพยนตร์ชื่อดังเสียอีก ผู้หญิงคนนี้คือวาเนสซ่า แฮร์ริส

“เป็นผู้หญิงที่สวยอะไรเช่นนี้?”

เมื่อความตกตะลึงในความงามของวาเนสซ่าเกิดขึ้น ชายผู้หนึ่งจึงมองข้ามความโหดเหี้ยมของเธอไปทันที ในขณะที่เขายังมึนงง เธอก็เตะเข้าที่ท้องของเขาจนรู้สึกได้ถึงความเจ็บเกร็งที่ท้อง ชายหนุ่มจึงถอยห่างออกไป ก่อนที่เขาจะตั้งหลักได้ วาเนสซ่าก็ไล่ตามเขาทันแล้ว

เธอคว้าดาบในมือของเขา จากนั้นฟันเขาโดยไม่ลังเล ชายผู้นั้นถูกกระแทกกลับทันที และเลือดสีแดงเข้มก็กระเซ็นลงบนใบหน้าที่มีเสน่ห์ของวาเนสซ่า!

เธอยิ้มอย่างป่าเถื่อน “น่าสนุก”

ในเวลาไม่ถึงครึ่งนาที ลูกน้องของชาร์ล็อททุกคนก็ถูกสุนัขต่อสู้ทรมานและเสียชีวิตทันที ในช่วงเวลานี้ สมาชิกออร์เฟอุสทั้งสองคนยังไม่ได้ขยับกล้ามเนื้อ

จนกระทั่งลูกน้องของชาร์ล็อทถูกกำจัดออกไปหมด ในที่สุดพวกเขาก็เห็นสมาชิกออร์เฟอุสทั้งสองคนเริ่มขัยบและพุ่งออกไปเช่นเดียวกับกระสุนระเบิดสองนัด พวกเขาพุ่งไปข้างหน้าโดยเล็งไปที่สมาชิกในโรงเลี้ยงสุนัข

ตูม!

การระเบิดของสมาชิกออร์เฟอุสส่งสมาชิกของโรงเลี้ยงสุนัขบินออกไปแปดเมตร ร็อดดีกวัดแกว่งมีดสั้นสีดำในมือของเขาแล้วแทงเข้าที่ไหล่ของสมาชิกในโรงเลี้ยงสุนัขอีกคนหนึ่ง

สมาชิกออร์เฟอุสเพิ่งจะลงมือ แต่มีคนสองคนได้รับบาดเจ็บสาหัสแล้ว ความแข็งแกร่งของพวกเขาน่ากลัวเกินไป อย่างไรก็ตาม สิ่งนี้ไม่ได้ทำให้เกิดความกลัวใด ๆ แก่สมาชิกในโรงเลี้ยงสุนัข แต่พวกเขากลับรู้สึกตื่นเต้นมากขึ้นไปอีก

บรู๊ว บรู๊ว บรู๊ว!!!

ทั้งในและนอกอาคาร สุนัขยังคงเห่าหอนดังก้องตลอดทั้งคืน นับตั้งแต่ก่อตั้ง การต่อสู้ที่ดุเดือดที่สุดในโรงเลี้ยงสุนัขก็เพิ่งจะเริ่มต้นขึ้น

ภายในบ้าน แม็กซ์เพิ่งโทรหาไทร์เสร็จ และไทร์ก็กำลังจะออกมา ข้างรถบรรทุกที่อยู่ด้านหลังคอกสุนัข แมทธิวได้ยินเสียงการต่อสู้ที่ไม่รู้จบ เขาจึงรู้สึกสับสน

"เกิดอะไรขึ้น? ทำไมหมาพวกนี้มันเห่าดังขึ้นเรื่อย ๆ? ฟาร์มนี้มันสร้างทับสุสานรึไง?” เมื่อนึกถึงสิ่งนี้ แมทธิวก็เกือบจะฉี่รดกางเกงของเขา “ไม่ ฉันอยู่ที่นี่ต่อไปไม่ได้แล้ว มันน่าขนลุก เจ้าพวกนั้นจะล้อเลียนฉันก็ได้ แต่ฉันต้องรีบไปอยู่ในที่ที่เต็มไปด้วยผู้คน”

ขณะที่พูด แมทธิวก็ลุกขึ้นยืนและวิ่งไปที่โรงเลี้ยงสุนัขทันที หลังจากผ่านไปสองก้าว ราวกับว่าเขาลืมอะไรบางอย่างไป ทันใดนั้น เขาก็หันกลับไปมองดูรถบรรทุก แมทธิวสูดหายใจเข้า

“ตอนนี้นายเป็นคู่หูของฉันแล้ว ฉันไม่สามารถทิ้งนายไว้ที่นี่ได้ ดังนั้นนายจะต้องมากับฉันที่โรงเลี้ยงสุนัข” เขากล่าวพร้อมหยิบโซ่และลากรถบรรทุกไปพร้อมกับเขา