บทที่ 185 รังหมาป่า

ร่างที่แข็งทื่อของชาร์ล็อทล้มลงกับพื้น ร่างกายของเธอหงายขึ้น แต่ใบหน้าของเธอหันสู่พื้น!

"ไปกันเถอะ!" ไทร์ไม่แม้แต่จะชายตามองชาร์ล็อทอีกเลย สำหรับเขาการฆ่าคนก็เหมือนกับการเหยียบมด

ในอีกด้านหนึ่ง ผู้คุ้มกันของตระกูลฟิชเชอร์ทั้งหมดถูกสตีเฟนและแมทธิวจัดการทั้งหมด บางคนเสียชีวิตทันที บางคนได้รับบาดเจ็บสาหัส บางคนนอนราบกับพื้นและร้องด้วยความเจ็บปวด

“บอกหัวหน้าของตระกูลฟิชเชอร์ ว่าเราจะอยู่ที่เมืองคาห์ของจังหวัดริเวอร์เดล เราจะรอการแก้แค้นจากเขา” สตีเฟนบอกบอดี้การ์ดที่นอนเจ็บปวดอยู่บนพื้นก่อนที่เขาจะและแมทธิวจะหันหลังและตามไทร์ออกไป

ข้างนอกพายุฝนฤดูร้อนเพิ่งผ่านพ้นไป เมฆมืดกระจายหายไปและแสงแดดก็ส่องลงมา ไทร์ขับรถพาพวกเขากลับไปยังเมืองคานห์ด้วยความเร็วสูง!

เมื่อรถคาดิลแลคกลับมาถึงที่โรงเลี้ยงสุนัข ก็เป็นเวลาบ่ายโมงกว่า มันเป็นกลางวันแสก ๆ แต่โรงเลี้ยงสุนัขกำลังต่อสู้กันดุเดือด ไทร์ แมทธิวและสตีเฟน ผลักประตูรถให้เปิดออกและเดินลงมา

ในขณะนั้น สมาชิกทั้งหมดสิบคนในโรงเลี้ยงสุนัข หลายคนยังอยู่ในผ้าพันแผล อย่างไรก็ตาม คนเหล่านี้กำลังใช้วิธีการฝึกฝนตนเอง พวกเขาต่อสู้กันเอง ต่อสู้กับสุนัขต่อสู้ที่ดุร้าย บางคนอบอุ่นร่างกายในขณะที่บางคนกำลังยกน้ำหนักราวห้าสิบกิโลกรัม

บาดแผลของพวกเขาแตกออกและเลือดไหลลงมา แต่ก็ไม่มีใครยอมหยุดการฝึกฝน

หลังจากการต่อสู้กับสมาชิกออร์เฟอุสทั้งสอง คนเหล่านี้ได้รับความนับในตนเองเป็นอย่างมาก ดังนั้นพวกเขาจึงไม่สนใจว่าเวลาที่พวกเขาฝึกฝนจะเป็นกลางวันหรือกลางคืนอีกต่อไป

เมื่อเห็นสิ่งนี้ไทร์ก็ยิ้มอยู่ข้างใน

“ฉันเดาว่า นอกจากมาร์ตินและพี่น้องที่ได้รับบาดเจ็บสาหัสอีกสามคนแล้ว คนอื่น ๆ ก็อยู่ที่นี่” ไทร์พึมพำในขณะที่เขาทำการนับจำนวนคน

ถูกต้อง รวมแมทธิว สตีเฟน และพี่น้องที่ได้รับบาดเจ็บอีกสี่คนที่ยังไม่กลับมา ในขณะนี้ มีสมาชิกอยู่ในโรงเลี้ยงสุนัขสิบคน ไทร์รู้สึกยินดีเป็นอย่างยิ่งกับความแข็งแกร่งของพวกเขาแต่ละคน

“ทุกคน หยุด” สตีเฟนก้าวไปข้างหน้าและตะโกน

เมื่อพวกเขาได้ยิน ทุกคนก็หยุดและมองไปที่ทางเข้าโดยทันที

พวกเขาเห็นไทร์และชายอีกสองคนยืนอยู่ที่ประตู จากนั้นพวกเขาก็หยุดกิจกรรมทันทีและยืนรวมตัวกันที่นั่น พวกเขาทักทายบราเธอร์ไทร์ด้วยความเคารพ

ไทร์พยักหน้า “พวกนายทุกคนทำได้ดีมาก ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป สถานที่แห่งนี้จะไม่ถูกเรียกว่าโรงเลี้ยงสุนัขอีกต่อไป”

ทุกคนตกตะลึง แมทธิวเกาศีรษะด้วยท่าทางสับสน “นายท่าน ถ้านี่ไม่ใช่โรงเลี้ยงสุนัข แล้วมันคืออะไร?”

“รังหมาป่า!”

ทั้งกลุ่มแลกเปลี่ยนสายตากัน พวกเขาไม่สามารถจับใจความได้

ทันใดนั้น เสียงรถบรรทุกดังมาพร้อมกับเสียงคำรามจากด้านนอกของโรงเลี้ยงสุนัข รถบรรทุกสองคันหยุดและประตูเปิดออก จากนั้น เผยให้เห็นกรงจำนวนมากที่เรียงตัวกันหนาแน่น ในกรงมีหมาป่าและทิเบตัน แมสทิฟฟ์

“พวกเขาหาพวกมันมาได้จริง ๆ”

รูม่านตาของพวกเขาขยายออกเมื่อพวกเขาได้เห็นฉากนี้ วินาทีต่อมา ดวงตาของทุกคนเต็มไปด้วยความตื่นเต้น

แม็กซ์กระโดดลงมาจากรถบรรทุกพร้อมกับชายร่างใหญ่สองสามคน เขากล่าวในขณะที่เขาเดินเข้าไปหาไทร์ “บราเธอร์ไทร์ เราสามารถหาพ่อพันธุ์แม่พันธุ์ในทางตอนใต้ได้แล้ว พวกเขาจะเริ่มจัดหาหมาป่าและสุนัขพันธุ์ ทิเบตัน แมสทิฟฟ์ให้กับเราทุกสัปดาห์ แต่ราคามันค่อนข้างสูง”

“ฉันจะโอนเงินหนึ่งร้อยล้านไปยังบัตรของนาย แจ้งฉัน ถ้าหากว่ามันไม่เพียงพอ” สำหรับไทร์แล้วทุกอย่างที่ต้องแก้ไขด้วยเงินนั้นไม่ใช่ปัญหา