บทที่ 188 กูเดน

ภายในตอนเย็น ลีออนขับรถไปเมืองคานห์พร้อมกับกูเดน กูเดนอายุมากกว่าสี่สิบปี เขามีรอยแผลเป็นสีแดงเลือดที่น่าสยดสยองอยู่บนหน้าผากของเขา แม้ว่าเขาจะเป็นชายวัยกลางคน แต่ด้วยนิสัยของเขา เขาก็มักจะชอบสวมใส่ชุดสีเขียว มันทำให้เขามีความรู้สึกได้ถึงความได้เปรียบเหนือใคร

“ก็แค่ ไทร์ ซัมเมอร์เท่านั้น ฉันสามารถไปและฆ่าเขาเพื่อคุณได้ คุณไม่จำเป็นต้องทำให้มันยากเช่นนี้” กูเดนถามด้วยเสียงต่ำแต่หนักแน่น

ลีออนตอบว่า “ลุงกูเดน คุณอาจจะยังไม่รู้ แต่ไทร์ ซัมเมอร์นั้นเก่งมาก เขาเคยอาศัยอยู่ในเรย์นมาก่อนเช่นกัน และเมื่อไม่กี่วันก่อนหน้านี้ เขาได้ฆ่าทหารรับจ้างที่มาจากเรย์นจำนวนหนึ่ง”

กูเดนเลิกคิ้ว “คุณกำลังพูดว่า ในฐานะอดีตทหารรับจ้าง ฉันไม่คู่ควรกับเขาเหรอ?”

หลังจากนั้น เขาตระหนักได้ว่าเขาเลือกใช้คำพูดผิดไป แม้จะเป็นนายน้อยคนที่สองของตระกูลฟิชเชอร์ แต่เขาก็ยังรู้สึกหนาวสั่นเมื่อต้องเผชิญหน้ากับกูเดน เขาไม่ได้กลัวกูเดน แต่แน่นอนว่า เขาไม่ชอบออร่าที่ชายคนนั้นเปล่งออกมา

“ลุงกูเดน คุณอย่าเพิ่งเข้าใจผิด” ลีออนรีบอธิบาย “แต่เป็นเพราะว่าโครงการในเมืองไพรม์จะเปิดตัวในอีกไม่ช้า และเราจะต้องขอความช่วยเหลือจากลุงกูเดนและลุงแอรอนเมื่อถึงเวลา ดังนั้น ก่อนที่สิ่งนั้นจะเกิดขึ้น คุณพ่อจึงไม่ต้องการให้เกิดปัญหาใด ๆ แล้วเหตุใดเราต้องนำปืนใหญ่ออกมาจัดการกับลูกปลาตัวเล็กใช่หรือเปล่า? เราแค่ต้องพาสุนัขที่เมืองคานห์ไปจัดการกับไทร์ ซัมเมอร์เท่านั้นเอง ดังนั้นฉันจึงไม่ต้องการสร้างปัญหาให้ลุงกูเดนในเรื่องนี้”

กูเดนที่กำลังเล่นกับกระสุนในมือของเขาพูดว่า “ถ้าเป็นเช่นนั้นฉันก็เข้าใจ แต่ฉันได้ยินมาว่า ไทร์ ซัมเมอร์ฆ่าฟิลิกซ์ แลงตัน ดังนั้น ฉันจึงอยากจะเห็นว่าชายคนนั้นมีฝีมือมากแค่ไหนที่เขาสามารถเอาชีวิตของฟิลิกซ์ไปได้”

กูเดนเป็นคนบ้าการต่อสู้ มันเป็นอย่างนั้นมาตั้งแต่ในวัยหนุ่มของเขาและมันยังคงอยู่

พระอาทิตย์กำลังตกดินในยามพลบค่ำ ภายในร้านอาหารสุดหรู ลีออนได้จองโต๊ะพร้อมกับอาหารอันโอชะอันมากมายไว้หนึ่งโต๊ะ มีเพียงลีออนและกูเดนในห้องส่วนตัว เขานั่งอยู่ที่โต๊ะ ในขณะที่กูเดนยืนอยู่ที่ริมหน้าต่างและมองออกไปข้างนอก

ทันใดนั้น ประตูก็ถูกผลักออกและโนอาห์ ลี ก็เข้ามาพร้อมกับลูกน้องสองสามคน

เขาเดินเข้ามาในขณะที่เสียงแหนบแนมของลีออนก็ดังขึ้น “ช่างเป็นท่าทางที่ยิ่งใหญ่อะไรเช่นนี้ บอสลี คุณพาผู้ชายมามากมาย คุณกลัวว่าฉันจะกินคุณอย่างนั้นเหรอ?

โนอาห์ตกตะลึง เขารีบหันไปหาลูกน้องและพูดว่า “ออกไป ใครบอกว่าพวกนายจะตามฉันมา”

คนของเขาถอยออกจากห้องทันทีและก็ปิดประตูตามหลังพวกเขา

โนอาห์ทักทายลีออนก่อนจะนั่งลง “ฉันเคยได้ยินชื่อที่ยอดเยี่ยมของคุณ นายน้อยฟิชเชอร์ ฉันขอทราบได้ไหมว่าอะไรทำให้คุณเดินทางมาจากเมืองไพร์มเพื่อมาพบฉัน?”

ลีออนเลิกคิ้วอย่างอ่อนโยน “แน่นอน วันนี้ฉันมาที่นี่พร้อมกับข่าวดี บอสลี”

"ข่าวดี?" โนอาห์ถามด้วยความสับสน

เขาไม่เคยติดต่อกับตระกูลฟิชเชอร์มาก่อน ดังนั้น สำหรับลีออน ฟิชเชอร์ ที่จู่ ๆ ก็ปรากฏตัวขึ้นโดยบอกว่าเขามีข่าวดีมันคงเป็นแค่เรื่องตลกใช่ไหม? ถึงแม้โนอาห์จะพบว่ามันน่าขบขัน แต่เขาก็ไม่ได้แสดงมันออกมา

“นายน้อยฟิชเชอร์ ได้โปรดพูดมาตามตรง ฉันโนอาห์ ลี เป็นคนค่อนข้างหยาบกระด้าง ดังนั้นฉันจึงไม่ชอบการอ้อมค้อมเท่าไหร่”

“แน่นอน” ลีออนพยักหน้า “ถ้าเช่นนั้น ฉัน ลีออน ฟิชเชอร์ จะพูดกับคุณตามตรง ในฐานะราชาของโลกใต้ดินแห่งเมืองคานห์คนปัจจุบัน คุณรู้จักไทร์ ซัมเมอร์หรือไม่?”

ไทร์ ซัมเมอร์!