บทที่ 211 ภูมิคุ้มกันต่อชีวิตและความตาย

เมื่อพูดจบ ไทร์ ซัมเมอร์ก็ดึงกระบองไฟฟ้าออกมาจากเอวของเขาและเปิดสวิตช์ กระบองไฟฟ้าส่งเสียงเปรี๊ยะออกมา จากนั้นเขาชี้กระบองไปที่ฮิลารี ไวท์ด้วยสีหน้าที่ดุร้าย

“เมื่อกระบองไฟฟ้านี้โดนตัวใครก็ตาม มันจะทำให้ร่างกายของคนผู้นั้นสั่นสะท้านไปทั้งตัว สำหรับคนอย่างเธอที่ร่างกายเต็มไปด้วยอะไหล่ปลอมแล้ว ฉันบอกเธอได้อย่างมั่นใจเลยว่า แรงช๊อตจะเปลี่ยนเธอให้กลายเป็นเชร็คในทันที”

รูม่านตาของฮิลารีขยายออกทันที เธอก้าวถอยหลังโดยไม่รู้ตัวในขณะที่ความกลัวอันยิ่งใหญ่ปรากฏขึ้นบนการแสดงออกของเธอ ร่างกายของเธอเป็นของปลอมและไม่สามารถทนต่อการดูดของไฟฟ้าได้ ดังนั้น นี่คือความกลัวที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของเธอ

“เธอคิดว่าเธอเป็นใครถึงกล้าขู่ภรรยาของฉัน? ไสหัวไปเดี๋ยวนี้!” ไทร์ตะโกน ความโกรธที่ระเบิดออกมาทำให้ฮิลารีหวาดกลัวจนเธอต้องหันหลังเดินจากไป

“เอาสัญญาบ้า ๆ ของเธอกลับไปด้วย” วินนี่เฟรดคว้าสัญญาบนโต๊ะแล้วโยนใส่ฮิลารี

เมื่อเก็บสัญญามาแล้ว ฮิลารีจ้องไปที่ไทร์และวินนี่เฟรดอย่างโกรธแค้นในขณะที่เธอตะคอก “วินนี่เฟรด แล้วเธอจะต้องเสียใจ ฉันรับประกันได้เลยว่าเธอจะต้องสูญเสียทุกสิ่งในไม่ช้าและชื่อเสียงของเธอก็จะต้องถูกทำลายลงอย่างแน่นอน” ฮิลารีรีบวิ่งหนีไป

จากนั้นสีหน้าวิตกกังวลก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของวินนี่เฟรด

แม้ว่าคำแนะนำของฮิลารีจะอุกอาจ แต่วินนี่เฟรดรู้สึกว่ามีปัญหาที่กำลังใกล้เข้ามา เฟเธอร์กรุ๊ป กำลังจะโจมตีออทัมน์ฟิลด์ นี่คือบริษัทเสื้อผ้าที่มีมายาวนานนับยี่สิบปีในเมืองทาโคมาและพวกเขายังโดดเด่นในอุตสาหกรรมเครื่องนุ่งห่มในภาคใต้อีกด้วย ออทัมน์ฟิลด์ไม่ควรทำให้พวกเขาขุ่นเคืองอย่างนั้นเหรอ?

“เฟเธอร์กรุ๊ป” ไทร์ครุ่นคิดในขณะที่เขาโยนกระบองไฟฟ้าทิ้งลงบนพื้น “ที่รัก ปล่อยให้เฟเธอร์กรุ๊ปเป็นหน้าที่ของฉัน”

วินนี่เฟรดตกตะลึง อย่างไรก็ตาม เธอพูดอย่างรวดเร็วว่า “ไทร์ นายทำเพื่อฉันมามากพอแล้ว คราวนี้ให้ฉันจัดการเรื่องนี้เองได้ไหม?”

ป้าบ! ไทร์ตบเข้าที่ก้นของวินนี่เฟรดอย่างรวดเร็ว

วินี่เฟรดร้องออกมาโดยไม่รู้ตัว

เสียงร้องของเธอละลายหัวใจของไทร์อย่างสมบูรณ์ เสียงนี้ช่างไพเราะเหลือเกิน!

“ไทร์ นายมันบ้า!” วินนี่เฟรดจ้องไปที่ไทร์อย่างดุเดือดพร้อมกับความเขินอาย อย่างไรก็ตาม ไทร์ไม่ได้แสดงอาการสำนึกผิดเลย “ที่รัก เธอลืมที่ฉันบอกเธอหรือยังไง?”

ไม่ใช่ว่าไทร์ไร้ยางอาย แต่เขาโทรวิดีโอกับฮวน เยตส์เกือบทุกวัน โดยขอให้ฮวนสอนวิธีหลีสาวให้กับเขา

ตำหนักราชันย์มีกษัตริย์ห้าคนและสิบแปดนายพล ฮวน เยตส์ คือ นักบุญแห่งความรัก

วินนี่เฟรดหน้าแดงก่ำ เธอจ้องที่ไทร์อย่างเขินอายและพูดว่า “ไทร์ อย่าให้มันมากไป”

อย่างไรก็ตาม ไทร์ยังคงปลดปล่อยความไร้ยางของเขาอย่างเต็มที่ “เรียกฉันว่า ‘สามี’ อีกครั้งสิ”

“ไม่...” วินนี่เฟรดปฏิเสธอย่างหนักแน่น

“ฮิฮิ!” ไทร์หัวเราะคิกคัก “ไม่เป็นไรถ้าเธอไม่ทำ ถ้าอย่างนั้นฉันก็จะแกล้งเธอต่อหน้าเจ้าหน้าที่ออทัมน์ฟิลด์ทุกคนในครั้งต่อไป”

“นายไม่กล้า...” วินนี่เฟรดพูด

“ไม่เชื่อก็ลองดู” ไทร์ตอบ

วินนี่เฟรดรู้สึกกังวลเล็กน้อย ไม่มีอะไรที่ไทร์จะไม่กล้าทำจริง ๆ

“สะ...สามี!” เธอร้องออกมาก่อนจะก้มหน้าลงอย่างเขินอาย

“มันต้องแบบนี้สิ” ไทร์กำลังสนุกกับสิ่งนี้ “จำไว้นะว่า คราวหน้าห้ามเรียกชื่อฉัน แต่จงเรียกฉันว่า 'สามี'”

“ไทร์ นายไร้ยางอายตั้งแต่เมื่อไหร่? นายเอาแต่แกล้งฉัน”

ไทร์กลับตอบอย่างหน้าด้าน “ฉันไร้ยางอายตรงไหน? เธอคือภรรยาของฉันและการเรียกฉันว่า 'สามี' มันก็เป็นเรื่องปกติไม่ใช่เหรอ?”

วินนี่เฟรดพูดไม่ออก