บทที่ 213 จัดอันดับการแข่งขัน

ผู้พิทักษ์แขนเดียว!

มาร์ติน เจคแมน เงียบไปสองสามวินาทีก่อนจะพยักหน้าอย่างจริงจัง “ขอบคุณบราเธอร์ไทร์สำหรับฉายาที่มอบให้ผม ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ฉายาของผมคือ ผู้พิทักษ์แขนเดียว”

ชายสองคนขับรถกลับไปที่รังหมาป่า

เย็นวันนั้น แม็กซ์ให้คนของเขาเตรียมงานเลี้ยงฉลองการกลับมาของมาร์ตินที่รังหมาป่า

ถึงแม้ว่าสมาชิกเหล่านี้จะน่ากลัวในตอนที่พวกเขาต้องต่อสู้กันเองอย่างดุเดือดภายในรังหมาป่า แต่เมื่อออกไปข้างนอก พวกเขาทั้งหมดคือพี่น้องกัน ความรู้สึกนี้คล้ายกับการเป็นครอบครัวใหญ่ครอบครัวหนึ่ง

หลังจากดื่มและรับประทานอาหารจนอิ่มหนำสำราญแล้ว พวกเขาก็พักเป็นเวลาสองชั่วโมง

ใกล้เที่ยงคืน หมาป่าสีฟ้ายืนอยู่บนทางลาด ส่งเสียงร้องโหยหวนเมื่อพระจันทร์เต็มดวงบนท้องฟ้า ต่อจากนั้น ถ้ำหมาป่าทั้งหมดก็เกิดความโกลาหล

“วันนี้ ด้วยการกลับมาของ มาร์ติน เจคแมน สมาชิกรังหมาป่าทั้งหมดสิบหกคนของเราได้กลับมารวมตัวกันอีกครั้ง ก่อนหน้านี้ที่ฉันบอกว่า เมื่อมาร์ตินกลับมา ฉันจะจัดอันดับให้พวกนายอย่างเป็นทางการ ยิ่งถ้านายแข็งแกร่ง ตำแหน่งของนายก็จะยิ่งสูงขึ้น ซึ่งเท่ากับเงินที่มากขึ้น เกียรติที่มากขึ้น และความเคารพที่มากขึ้น คืนนี้ การแข่งขันเพื่อการจัดอันดับจะเริ่มต้นอย่างเป็นทางการ พวกนายพร้อมแล้วหรือยัง?” ไทร์ประกาศ

"พวกเราพร้อมแล้ว!"

ทันใดนั้น บรรยากาศภายในสถานที่ก็ลุกเป็นไฟ

“ดี” ไทร์พูด

แม็กซ์หยิบกล่องที่มีกระดาษสิบหกม้วนอยู่ข้างในและประกาศว่า “กฎของการแข่งขันนั้นเรียบง่าย นี่คือกระดาษสิบหกม้วนที่มีหมายเลขหนึ่งถึงแปดเขียนอยู่ แต่ละหมายเลขจะมีสองแผ่นและผู้ที่เลือกหมายเลขเดียวกันจะต้องต่อสู้กัน และใครชนะจะก็ได้เข้ารอบต่อไป รอบต่อไปก็เหมือนเดิม ส่วนพวกที่แพ้ก็จะต้องต่อสู้ด้วยวิธีเดียวกัน”

เมื่อถึงจุดนี้ แม็กซ์หยุดเล็กน้อยก่อนจะพูดต่อ “แน่นอนว่า โชคอาจเป็นหนึ่งปัจจัยในการชนะในครั้งนี้ แต่นั่นก็ไม่เป็นอะไร เพราะการจัดอันดับในครั้งนี้เป็นเพียงการจัดอันดับชั่วคราวเท่านั้น เพราะในอนาคต ถ้าหากว่าใครในพวกนายไม่สามารถยอมรับการจัดอันดับของพวกนายได้ พวกนายสามารถท้าทายบุคคลนั้น ๆ ได้ตลอดเวลา และถ้าหากนายชนะ นายก็จะสามารถได้รับอันดับของเขาแทน”

หลังจากอธิบายกฎแล้วแม็กซ์ก็ก้าวออกมาจากตำแหน่ง

ในขณะที่ไทร์ยิ้มจาง ๆ ให้กับสมาชิกรังหมาป่าและถามว่า “พวกนายมีคำถามอะไรไหม?”

“ไม่ครับ”

"ดีมาก" ไทร์พยักหน้าอย่างพอใจ “ในเมื่อไม่มีใครมีคำถาม ก็เริ่มกันได้เลย”

ทั้งกลุ่มเข้าไปหาแม็กซ์และแต่ละคนก็หยิบกระดาษออกมาจากกล่อง

ในไม่ช้า สตีเฟนก็เหลือบมองชายร่างกำยำและพูดว่า “เชลดอน ฮาเยส คู่ต่อสู้ของฉันคือนาย”

ในตอนแรก รูม่านตาของเชลดอนขยายออก แต่ในไม่ช้าเขาก็สงบลง จากนั้นหน้าตาดุร้ายก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเขา “บราเธอร์สตีเฟน ถึงแม้ว่านายจะแข็งแกร่ง แต่ฉันก็จะไม่ยอมแพ้นาย”

สตีเฟนยิ้ม “ฉันจะไม่แสดงความเมตตาต่อนายเช่นกัน”

เมื่อพูดจบ ทั้งคู่ก็เริ่มต่อสู้กัน

ในเวลาเดียวกัน สมาชิกรังหมาป่าคนหนึ่งยิ้มอย่างขมขื่นให้กับแมทธิว “บราเธอร์แมทธิว ฉันรู้ว่าฉันไม่คู่ควรกับนายแต่ฉันไม่ต้องการความเมตตา”

แมทธิวหัวเราะ “การแสดงความเมตตาต่อนาย ถือเป็นการดูหมิ่นนายมากที่สุด ฉันหวังว่านายจะไม่ตายด้วยมือของฉันนะ”

ในไม่ช้า สมาชิกทั้งสิบหกคนก็ได้คู่ต่อสู้ของพวกเขา ด้วยตาสีแดง พวกเขาก็เริ่มตะครุบใส่คู่ต่อสู้ของพวกเขาทันที

มาร์ตินได้เข้าร่วมการต่อสู้ในครั้งนี้ด้วย ถึงแม้ว่าสถานการณ์ปัจจุบันของเขาจะไม่ยุติธรรมอย่างยิ่ง แต่มาร์ตินก็ไม่สนใจ เพราะว่าโลกไม่เคยยุติธรรมและโชคก็ไม่เข้าข้างเขา เพราะว่าคู่ต่อสู้ของเขาคือเจมี่ ซันเดอร์

เจมี่มองมาร์ตินอย่างเคร่งขรึมและพูดว่า “พูดตามตรง ฉันจะไม่ใช้แขนซ้ายของฉัน”

“บราเธอร์เจมี่ อย่าทำให้ฉันอับอายจะดีกว่า” มีความโกรธในน้ำเสียงของมาร์ติน “เพราะในอนาคต เมื่อฉันก้าวเข้าสู่สมรภูมิรบ ศัตรูของฉันก็ไม่สนใจว่าฉันจะมีอาวุธกี่ชิ้น”