บทที่ 233 ฟ้าร้องในฤดูร้อน

เชลดอน เฮย์ส และเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยทั้งสองออกไปตามที่ได้รับคำสั่ง

จากนั้น ความเงียบสงัดก็เกิดขึ้นภายในสำนักงาน

ไม่เพียงแค่เชลดอนที่ประหลาดใจเท่านั้น แต่คอนนี่ ยอร์กซึ่งอยู่นอกสนามก็ตกใจกับสิ่งที่เพิ่งเกิดขึ้นเช่นกัน

จนถึงตอนนี้ เธอไม่เคยเห็นใครที่มีพลังมากพอที่จะส่งเจย์ เบลด บินออกไปได้ด้วยหมัดเพียงหมัดเดียว

"คุณเป็นใคร?" เธอมองไทร์ ซัมเมอร์อย่างระมัดระวัง พูดตามตรง เธอสนใจไทร์ ที่หล่อเหลาได้ถึงเพียงนี้

"เธอเป็นใคร?" ไทร์ถามกลับ

คอนนี่ตรงไปตรงมากับความตั้งใจของเธอ “ฉันคือ คอนนี ยอร์ก ลูกสาวของคาร์สัน ยอร์ก ธิดาของกษัตริย์แห่งเซาท์ริเวอร์ ฉันมาเพื่อตามหาไทร์ ซัมเมอร์ เพื่อแต่งงานกับเขา”

อะไรนะ?

ไทร์รู้สึกสับสนอย่างบอกไม่ถูก ลูกสาวของราชาแห่งเซาท์ริเวอร์ ต้องการแต่งงานกับเขา?

นี่เป็นเรื่องตลกที่น่ารังเกียจแบบไหน?

เดี๋ยวก่อน แล้วใครคือ ราชาแห่งเซาท์ริเวอร์ อีก?

คาร์สัน ยอร์ค?

ไทร์รับรู้ได้อย่างฉับพลัน เขาเป็นสามีของป้าเควลช์ไม่ใช่เหรอ? ผลงานชิ้นเอกของพระเจ้าคนนี้คือลูกสาวที่ไร้ค่าของเฮเธอร์ เควลซ์?

"ออกไปเถอะ ฉันไม่เห็นด้วย”

ไทร์ตอบอย่างตรงไปตรงมาหลังจากที่เขารู้สึกตัวแล้ว

เขาไม่เคยเห็นใบหน้าที่สวยงามเช่นนี้มาก่อน แม้แต่ความงามของวินนี่เฟรดก็ยังซีดจางลงเมื่อเปรียบเทียบกับเธอ

แต่ไทร์จะมองเพียงแค่วินนี่เฟรดเท่านั้น

“คุณเป็นใครกล้าตัดสินแทนฉัน? ฉันกำลังมองหาไทร์ ซัมเมอร์ ไม่ว่ายังไงก็ตาม…เดี๋ยวก่อน!” คอนนี่ส่ายหัวทันที "คุณคือ…"

“ใช่ นั่นคือฉัน ฉันคือ ไทร์ ซัมเมอร์” ไทร์ยักไหล่

ดวงตาของคอนนี่เบิกกว้าง เธอมองดูไทร์อย่างร่าเริง “ไม่น่าแปลกใจที่แม่ของฉันจะชอบคุณมาก เธอมีรสนิยมดีจริง ๆ! ไทร์ ซัมเมอร์ ช่วยหย่ากับภรรยาของคุณแล้วมาแต่งงานกับฉันด้วย”

เธอไม่ได้ระวังคำพูดของเธอเลย เธอเป็นเหมือนดั่งแม่ทัพที่กำลังออกคำสั่ง และคาดหวังให้ทุกคนทำตาม

ไทร์มองไปที่วินนี่เฟรดที่ดูอารมณ์เสีย

เพื่อไม่ให้สถานการณ์รุนแรงขึ้น ไทร์ดึงแขนของคอนนี่และเดินนำเธอไปที่ประตูสำนักงาน

"คุณกำลังจะทำอะไร?"

คอนนี่ตื่นตระหนก เจย์ที่เพิ่งกลับมารู้สึกตัวก็รีบวิ่งเข้ามา เขาต้องการปกป้องเธอ แต่เขากลับโยนลงกับพื้นราวกับไก่ทันทีที่เขาวิ่งเข้ามา

ไม่ว่าพวกเขาจะดิ้นรนแค่ไหน มันก็ไร้ประโยชน์ พวกเขาถูกลากไปนอกอาคารตรงทางเข้า

“ปล่อยฉันนะ ไทร์ ซัมเมอร์! ฉันเป็นว่าที่ภรรยาของคุณ!”

เสียงตะโกนของคอนนี่ดึงดูดความสนใจของพนักงานในบริษัททันที

ไทร์ขมวดคิ้ว “เธอต้องได้รับบทเรียน แม่สาวน้อย!” ขณะที่เขาพูด เขาเหวี่ยงแขนออกแล้วโยนพวกเขาออกไปจากบริษัท