บทที่ 5 บังคับสูญหาย

ผู้ที่เข้ามาใหม่คือคนที่มั่งคั่งที่สุดในเมืองคานห์ เดรก ทัคเกอร์ ข้าง ๆ เขานั้นมีกลุ่มคนขนาดใหญ่

"ราชาแห่งสื่อยุคใหม่แห่งเมืองคานห์ เฮนรี่ วอคเกอร์"

"ราชินีอัญมณีแห่งเมืองคานห์ เจด ลอเรล"

"ผู้นำนักพัฒนาด้านอสังหาริมทรัพย์ชั้นสูงแห่งเมืองคานห์ โดนัล เลวิส..."

คนเหล่านี้ต่างเป็นชนชั้นนำของเมืองคานห์ เพียงแค่พวกเขากระทืบเท้าก็ทำให้สั่นสะเทือนไปทั้งเมือง แต่ละคนสามารถที่จะเปลี่ยนแชนนอนให้กลายเป็นผงธุลีได้ และตอนนี้ผู้ทรงเกียรติ เดรก ทัคเกอร์ ผู้มั่งคั่งที่สุดในเมือง กับเหล่าผู้นำด้านต่าง ๆ มารวมตัวกัน มันเกิดอะไรขึ้น?

ในทันใดความหยิ่งสโยของแชนนอนก็เลือนหายไปในอากาศ แทนที่ด้วยความรู้สึกหวาดกลัว

"แชนนอน เธอนี่มันไม่ธรรมดาจริง ๆ เธอเพิ่งจะแต่งตั้งตัวเองเป็นราชินีแห่งเมืองคานห์งั้นรึ? ถ้าเธอพูดแล้วคนอื่นก็จะไม่กล้าขัด?" น้ำเสียงของเดรกเต็มด้วยความประชดประชัน แม้แต่คนที่ร่ำรวยที่สุดอย่างเขาก็ยังไม่กล้าที่จะกล่าวอ้างแบบนั้น

หนังศีรษะของแชนนอนชาไปทั้งหัวในความกลัว สตีฟผู้ยืนอยู่ใกล้ ๆ รู้สึกตัวเย็นเฉียบ นี่มันเกิดอะไรขึ้น? ชายคนนี้เป็นใคร ไทร์ ซัมเมอร์ และเขายังสามารถที่จะเรียกผู้มีอิทธิพลทุกคนในเมืองนี้มารวมตัวกันโดยมี เดรก ทัคเกอร์ เป็นผู้นำพวกเขา?

"ลูกพี่ไทร์"

"ลูกพี่ไทร์... ลูกพี่ไทร์..."

ทั่วทั้งห้องต่างกล่าวคำทักทาย ทุกคนต่างนอมน้อมและแสดงความเคารพขณะก้มโค้งคำนับให้กับ ไทร์

จากการที่ได้เห็นสิ่งนี้ ร่างกายของแชนนอนอ่อนปวกเปียก เธอได้ไปล่วงเกินคนชนชั้นสูงแบบไหน? ตามมาด้วยเสียงกระทบพื้น แชนนอนคุกเข่า "ฉันขอโทษ ลูกพี่ไทร์ ฉันขอโทษ ฉันไม่รู้ว่าแบลร์ ซี คือลูกของท่าน ได้โปรดให้อภัยฉัน ได้โปรดละเว้นชีวิตฉันด้วย ฉันขอโทษ" แชนนอนยอมจำนนในทันทีขณะเธอคุกเข่าอ้อนวอน

อย่างไรก็ตาม ไทร์รู้สึกบันเทิงใจ ผู้หญิงคนนี้สำนักผิดก็เพียงแค่เพราะแบลร์เป็นลูกสาวของเขา ถ้าหากสาวน้อยคนนั้นเป็นลูกคนอื่นล่ะ? ถ้าสาวน้อยคนนั้นไม่มีตระกูลที่ยิ่งใหญ่หรือครอบครัวช่วยหนุนอยู่ข้างหลัง ครอบครัวของเธอก็คงจะถูกทำลายด้วยเงื้อมมือของผู้หญิงคนนี้? และครอบครัวนั้นก็จะต้องรู้สึกซาบซึ้งและขอบคุณผู้หญิงคนนี้แทน

"งี่เง่า" ไทร์แค่นเสียง "ก่อนที่พระอาทิตย์จะขึ้นฉันไม่อยากจะเห็นหน้าผู้หญิงคนนี้หรืออะไรก็ตามที่เกี่ยวข้องกับเธออีกต่อไป"

"รับทราบครับ ลูกพี่ไทร์!"

ด้านนอกของคฤหาสน์ ภายในส่วนขยายของรถ Lincoln ไทร์นั่งอยู่เบาะหลังขณะเขาเล่นเกมส์ Sokoban บนมือถือของเขา

เดรกนั่งอยู่ข้าง ๆ เขาและกล่าวอย่างนอมน้อม "ลูกพี่ไทร์ ผมชื่อว่าเดรก ทัคเกอร์ เพราะลูกพี่ใหญ่คลิฟฟอร์ด เป็นคนบอกให้ผมมาตามหาท่าน นับจากวันนี้ต่อไปในเมืองคานห์ ผมจะติดตามการนำทางของท่าน การที่ได้รับใช้ท่านนั้นถือเป็นเกรียติของผม"

"ได้" ไทร์พยักหน้าเล็กน้อยก่อนจะกลับไปเล่นเกมส์ต่อ

เดรกเสริม "ลูกพี่ไทร์ ศูนย์กลางของเมืองตอนนี้ได้อยู่ภายใต้นามของท่าน มันมีกลุ่มของโรงแรม, ร้านเครื่องประดับอัญมณี, ของโบราณและร้านค้ายี่ห้อหรูหรามากมาย รวมอยู่ในศูนย์กลางการค้าชั้นนำ ในอนาคตเรามีแผนจะรวบรวมยี่ห้อที่โด่งดังจากทั่วทุกมุมโลก ในตอนนี้ที่ลูกพี่ไทร์กลับมาแล้ว เราก็สามารถจะมองหาหุ้นส่วนต่างประเทศเพื่อร่วมทำงานด้วยกันได้ครับ"

ไทร์เงียบไปครู่หนึ่งก่อนจะพยักหน้า "ศูนย์กลางของเมืองจะอยู่ภายใต้การดูแลของนาย ถ้าหากไม่มีอะไรพิเศษ ก็ไม่จำเป็นต้องมารบกวนฉัน"

"ได้ครับ ลูกพี่ไทร์ แต่ศูนย์กลางของเมืองกำลังจะเป็นเจ้าภาพจัดงานมหกรรมการลุงทุนผู้ค้า ในฐานะของเจ้าของสถานที่ ท่านอยากจะไปร่วมงานด้วยตัวเองไหม?"

ไทร์หน้าบุ้ย "เดรก นายเข้าใจภาษาคนไหม?"

เดรกตัวสั่น รีบกล่าวตอบ "ผมเข้าใจแล้ว ลูกพี่ไทร์"

***