บทที่ 62 ลูกพี่ลูกน้องสตีเฟน

ไทร์ดึงบุหรี่ในมือออกแล้วหัวเราะ “ไม่น่าแปลกใจเลยที่แม่ยายจะก้าวร้าวมาก เพราะมันเกี่ยวข้องกับครอบครัวของเธอนั่นเอง คุณพ่อ คุณถูกรังแกมามากเมื่อตอนอยู่กับครอบครัวโคล ใช่ไหม?”

เจคอบยิ้มอย่างขมขื่นและพูดว่า “ฉันเคยชินกับมันแล้ว”

“ฮิฮิ” ไทร์ตบไหล่ของเจคอบ “ลูกเขยของคุณไม่ใช่คนอ่อนแอที่มีเพียงแค่ความขยันหมั่นเพียรหรอกนะ ผมยังแข็งแกร่งมากด้วย!”

ในเวลานั้น เรือข้ามฟากก็เข้าใกล้ท่าเรือของเมืองริเวอร์วิลล์แล้ว เมืองดูจากระยะไกล ก็มองเห็นเมืองที่แข็งแกร่งของริเวอร์วิลล์แล้ว

ทันใดนั้น ที่ลานจอดรถของท่าเรือ ชายผู้แข็งแกร่งที่มีรูปร่างแข็งแรง และใบหน้าที่แข็งกระด้าง เขาก็คือ สตีเฟน โคล ที่กำลังยืนรออยู่ เขามาที่นี่โดยเฉพาะเพื่อมารับครอบครัวของวินนี่เฟรดและรออยู่ที่นี่มาระยะหนึ่งแล้ว ข้าง ๆ เขามีชายคนหนึ่งที่มีทรงผมสั้นเกรียนรออยู่กับเขาด้วย

พระอาทิตย์เริ่มตรงดิ่งอยู่บนท้องฟ้า อากาศก็เริ่มร้อน เหงื่อเริ่มก่อตัวบนหน้าผากของผู้ชายทรงผมสั้นเกรียน

“บราเธอร์สตีเฟน ครอบครัวของลูกพี่ลูกน้องของนายยังไม่มาอีกเหรอ? ดูสิว่าดวงอาทิตย์มันเริ่มดวงใหญ่แค่ไหน มันร้อนเกินไปแล้ว” ชายทรงผมสั้นเกรียนบ่น แต่สตีเฟนกลับจ้องเขาด้วยสายตาเย็นชา

เพียงแค่มองเพียงครั้งเดียว ชายทรงผมสั้นเกรียนก็รู้สึกหนาวขึ้นมาทันทีตั้งแต่กระดูกสันหลังจนถึงกะโหลกศีรษะ เขาไม่รู้สึกร้อนอีกต่อไป เขาเงียบอย่างเชื่อฟังขณะที่สตีเฟนจ้องไปที่เรือข้ามฟากที่ใกล้เข้ามาถึง

“ไทร์ ซัมเมอร์” สตีเฟนเปิดโทรศัพท์ของเขา หน้าจอกำลังแสดงรูปถ่ายของไทร์ มันเป็นภาพถ่ายที่วินนี่เฟรดส่งถึงสตีเฟนเมื่อพวกเขาคุยกันมาก่อน สตีเฟนและวินนี่เฟรดเป็นลูกพี่ลูกน้องกัน แต่สตีเฟนมักจะคิดว่าวินนี่เฟรดเป็นน้องสาวแท้ ๆ ของเขา

เมื่อสตีเฟนได้ยินว่าวินนี่เฟรดแต่งงานแล้ว เขาก็ถามเธอทันที ทันทีที่เขารู้ว่าไทร์เป็นขอทานที่นอนกับวินนี่เฟรดเมื่อหกปีก่อน สตีเฟนก็โกรธจัด เขาเกือบจะพาคนของเขาไปที่คฤหาสน์ซี เพื่อล้างแค้นให้กับสมาชิกในครอบครัวซี

อย่างไรก็ตาม สตีเฟนได้ยินมาว่าไทร์ปฏิบัติต่อวินนี่เฟรดและลูกสาวของเธอได้เป็นอย่างดี เขาจึงระงับความโกรธ แต่ทว่า หลังจากที่ได้เห็นรูปถ่ายของไทร์ และเห็นว่าเขาดูผอมแห้งแค่ไหน สตีเฟนก็ไม่พอใจ สำหรับเขา น้องสาวลูกพี่ลูกน้องของเขาเป็นผู้หญิงที่ยอดเยี่ยม ดังนั้นผู้ชายของเธอจึงต้องแข็งแกร่ง! และรูปลักษณ์ของไทร์ก็ห่างไกลจากความคาดหวังของสตีเฟน!

“ไทร์ ซัมเมอร์ นายจะเหมาะกับลูกพี่ลูกน้องของฉันด้วยสภาพแบบนั้นได้ยังไง? เมื่อเทียบกับพี่ชายของฉัน แมทธิว คอลลินส์ นายด้อยกว่ามาก นี่จะเป็นโอกาสที่ดีสำหรับฉันที่จะทดสอบนาย ในเมื่อนายอยู่ที่เมืองริเวอร์วิลล์แล้ว หากนายเป็นเศษขยะที่น่าสังเวชจริง ๆ อย่าโทษฉันที่ทำลายนายและวินนี่เฟรดให้เลิกกันล่ะ อย่างที่ฉันเห็นมาก่อน จริง ๆ แล้วแมทธิวและวินนี่เฟรดเป็นคู่ที่เข้ากัน”

ทันใดนั้น เรือเฟอร์รี่ก็จอดเทียบท่า จากระยะไกล สตีเฟนเห็นครอบครัวของวินนี่เฟรดออกจากเรือ

“พวกเขามาถึงที่นี่แล้ว เตรียมตัวให้พร้อม และอย่าทำผิดพลาด หรืออย่าโทษฉันที่ไม่แสดงความเมตตาต่อนายก็แล้วกัน”

“เข้าใจแล้ว บราเธอร์สตีเฟน!” ผู้ชายทรงผมสั้นเกรียนเดินมุ่งหน้าหายตัวไปแฝงในฝูงชนทันที

สตีเฟนรีบเดินไปหาครอบครัวของวินนี่เฟรด

“คุณลุง!” เมื่อเห็นสตีเฟน แบลร์รีบวิ่งไปหาเขาทันทีด้วยความยินดี

สตีเฟนรักหลานสาวคนนี้อย่างสุดซึ้ง เขาอุ้มแบลร์ไว้ในอ้อมแขนและมอบของเล่นที่เขาเตรียมไว้ให้เธอล่วงหน้า “ชอบไหม แบลร์? ลุงเลือกมัน โดยเฉพาะสำหรับเธอเลยนะ”

แบลร์ดูหงุดหงิดเล็กน้อยกับปืนของเล่นในมือของเธอ “คุณลุงคะ แบลร์เป็นผู้หญิงนะ หนูบอกแล้วไม่ใช่เหรอว่าถ้าคุณต้องการให้ของเล่นแบลร์ มันต้องเป็นตุ๊กตาบาร์บี้?”

สตีเฟนพูดไม่ออกในขณะที่วินนี่เฟรดรีบวิ่งเข้าไปแล้วพูดว่า “แบลร์ ทำไมลูกถึงพูดจุกจิกกับของที่คุณลุงให้แบบนั้นได้ยังไงกัน?”

สตีเฟนยิ้ม “ถูกต้อง แบลร์ไม่ควรจู้จี้จุกจิกนะ ปืนสนุกกว่าตุ๊กตาอีก”

“ก็มันไม่สนุกนี่คะ มันไม่สวยเลยด้วย” แบลร์สูดลมหายใจและเริ่มทำท่าโบกไม้กายสิทธิ์ในมือของเธอ “ดูสิ นี่คือของขวัญจากปะป๊า เขารู้ว่าผู้หญิงชอบอะไร ท่องมนต์ บิบิดี้ โบบิดี บู จงเปลี่ยนคุณลุงให้กลายเป็นกบ!”