บทที่ 70 แมทธิว คอลลินส์ เหม่อลอย

ในฐานะผู้หญิงที่อ่อนแอ ไม่มีทางที่ วินนี่เฟรด ซี จะเอาชนะแรง สตีเฟน โคล ได้ ดังนั้นเขาจึงลากเธอออกจากโรงยิม อย่างไรก็ตาม ไทร์ ซัมเมอร์ ไม่ได้เดินตามพวกเขาไป เขายืนนิ่งโดยไม่ขยับแม้แต่นิ้วเดียว ดูเหมือนเขากำลังครุ่นคิดอยู่ลึก ๆ

เสียงตะโกนรอบ ๆ ตัวเขาดังขึ้น ทุกคนคิดว่าไทร์เป็นคนขี้ขลาดที่ไม่กล้าสู้กับแมทธิวในสังเวียน แมทธิวเองก็ตะโกนโวยวายมาจากสังเวียนเช่นกัน แม้ว่าไทร์ยังคงยืนนิ่ง เขาหันไปมองที่แมทธิวอย่างครุ่นคิด เมื่อสบตากัน ไทร์สังเกตว่าดวงตาของแมทธิวเปลี่ยนเป็นสีแดงเดือดด้วยความโกรธ

“ไทร์ ซัมเมอร์ ฉันไม่อยากจะทำให้มันเป็นเรื่องยากสำหรับนาย อันที่จริง ฉันจะต่อสู้ด้วยมือเดียวยังได้เลย”

ฝูงชนส่งเสียงเชียร์อย่างบ้าคลั่ง กระนั้น ไทร์ก็ยังคงไม่ขยับกล้ามเนื้อแม้แต่นิด

“คนขี้ขลาดไร้ประโยชน์ นายกลัวงั้นเหรอ?” รีบขึ้นมาสิและเข้ามาในสังเวียน นายเป็นลูกผู้ชายไหมเนี่ย?”

“ถูกต้อง บราเธอร์แมทธิวบอกแล้วว่าจะสู้ด้วยมือเดียว นายยังกลัวงั้นเหรอ?”

“งั้นทำไมไม่ใช้ขาเดียวล่ะ บราเธอร์แมทธิว?”

แมทธิวยกกำปั้นขึ้นอย่างเย่อหยิ่ง “แน่นอนฉันจะยืนอยู่นิ่ง ๆ ได้เลยล่ะ มาที่นี่สิ ไทร์ ซัมเมอร์ ขึ้นมา...” แมทธิวยังคงตะโกนต่อไป เขาเกือบจะดูเหมือนสิงโตตัวผู้ที่บ้าไปแล้ว ถึงกระนั้น ไทร์ก็ยังไม่ขยับแม้แต่นิ้วเดียว

แมทธิวเริ่มใจร้อนและโกรธ “ไทร์ ซัมเมอร์ ในเมื่อนายไม่ขึ้นมาที่นี่ งั้นฉันจะลงไปสู้กับนาย คนขี้ขลาดไร้ประโยชน์อย่างนายไม่คู่ควรกับเจ้าของบริษัทออทัมน์เลย คอยดูฉันจะต่อยนายให้ตาย” แมทธิวกล่าว จากนั้นเขากระโดดออกจากเวทีมวยขณะที่เขาพูดจบ

มีรัศมีของความโกรธอยู่รอบตัวเขา ขณะที่เขาตะโกน เขาก็เริ่มพุ่งเข้าใส่ไทร์ ปริมาณพลังงานที่เริ่มรวมตัวกันรอบกำปั้นขนาดใหญ่ของเขาก็เพียงพอที่จะกระแทกจนล้มลงได้

บูมม!

เสียงต่อยที่เหมือนฟ้าร้องดังอาจเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นได้ยาก เมื่อทุกคนตกใจกับเสียง พวกเขาก็เงียบไปในทันที

อย่างไรก็ตาม หมัดของแมทธิวไม่ได้แตะต้องไทร์ด้วยซ้ำ เสียงนั้นเกิดขึ้นเพราะไทร์เคลื่อนไหวก่อนที่แมทธิวจะเข้ามาใกล้ด้วยซ้ำ หมัดของไทร์ไม่ได้พุ่งเป้าไปที่แมทธิว แต่อยู่ที่กระสอบทรายที่บรรจุเหล็กซึ่งหนักเกือบ 360 กิโลกรัม

ก่อนหน้านี้ สตีเฟนเคยพูดไว้ว่ามีเพียงสองคนเท่านั้นที่สามารถสร้างสถิติยิมมวยกับ สมบัติของยิมมวยแนวหน้าอันลี้ลับ นี้ได้ หนึ่งในนั้นคือท่านนักชกไอรอนแห่งเมืองริเวอรวิลล์ที่สามารถเคลื่อนที่ได้สามเมตรเท่านั้น และอีกคนคือ แมทธิว คอลลินส์ ที่สามารถเคลื่อนได้ครึ่งเมตร

ในขณะเดียวกัน ไทร์ก็สามารถต่อยแยกถุงกระสอบออกจากกันได้ด้วยการชกเพียงครั้งเดียว ราวกับว่าหมัดเดียวของเขาอัดแน่นไปด้วยแรงระเบิด

บูม…

เมื่อกระสอบทรายแตกออก ไส้เหล็กก็เริ่มไหลออกมา ทุกคนในกลุ่มผู้ชมต่างตกตะลึง ราวกับว่าพวกเขาเพิ่งได้เห็นการแสดงดอกไม้ไฟอันน่าทึ่ง ในขณะเดียวกัน แมทธิวก็ยืนนิ่งโดยที่หมัดของเขายังคงชูขึ้นอยู่บนอากาศ ราวกับว่าเขากำลังจะชกอะไรบางอย่าง

นักมวยและผู้ชมรอบ ๆ ตัวเขาก็ตกตะลึงไม่แพ้กัน พวกเขายังคงได้ยินเสียงหึ่งดังก้องอยู่ในหูของพวกเขา

‘ชายคนนี้ต่อยกระสอบทรายด้วยหมัดเดียว เขาเป็นมนุษย์หรือเปล่าเนี่ย?’

‘แม้แต่นักมวยชั้นนำของโลกอย่าง ไทสัน ก็ยังไม่สามารถทำอย่างนั้นได้ในช่วงที่เขาถึงแรงอันสูงสุด’

ในโรงยิมเกิดความเงียบทันที เห็นได้ชัดว่าได้ยินเพียงเสียงหายใจที่เร่งรีบและหัวใจเต้นแรงของทุกคนที่นั่น ไทร์ ซัมเมอร์ ไม่ใช่คนขี้ขลาดที่ไร้ประโยชน์ เขาเป็นพระเจ้าที่สืบเชื้อสายมาจากสวรรค์ต่างหาก

ไทร์ดึงกำปั้นกลับขึ้นมา แล้วมองไปที่แมทธิว เขายังคงอยู่ในท่าเดิมพร้อมกับกางกำปั้นออกและแสดงสีหน้าตกตะลึง ราวกับว่าคาถาถูกร่ายมนต์ใส่เขา เมื่อมองไปที่เขาครั้งสุดท้าย ไทร์ก็หันหลังกลับและจากไป

ข้างนอกนั้น วินนี่เฟรดทะเลาะอยู่กับสตีเฟนอย่างดุเดือด เธอแสดงสีหน้าด้วยความกังวลใจจริง ๆ ว่าแมทธิวจะต่อยไทร์ให้กลายเป็นเยื่อกระดาษไปแล้ว เธอจึงรู้สึกหมดหวังที่จะกลับไปที่โรงยิมมวยเพื่อช่วยเขา อย่างไรก็ตาม สตีเฟนยืนขวางทางเธอ ไม่ยอมให้เธอเข้าไป ทันใดนั้น ไทร์ ซัมเมอร์ ก็ปรากฏตัวออกมาข้างนอก ดูเหมือนไม่มีใครแตะต้องเขา