บทที่ 96 มันนานมาแล้ววินนี่เฟรด

ชายสองคนที่ยืนอยู่ข้าง ๆ วินนี่เฟรดได้คว้าตัวเธอไว้ทันที วินนี่เฟรดพยายามดิ้น แต่ก็ไร้ประโยชน์

“พวกนายกำลังจะทำอะไร? ฉันไม่รู้จักพวกนายด้วยซ้ำ ถ้านายกล้าทำอะไรกับฉัน ฉันจะโทรแจ้งตำรวจ”

แบลค เซอเพนท์ ไม่รู้สึกสะทกสะท้านกับคำพูดนั้นเลย เขาหยิบมีดพับออกมาแล้วชี้ขอบปลายคมกริบไปที่วินนี่เฟรด ทำท่าทางเหมือนฟันอากาศช้า ๆ

“มันจะดีกว่าถ้าเธอไม่ขยับ ไม่อย่างนั้น มือฉันอาจจะเผลอไปผ่าใบหน้าสวย ๆ ของเธอ และนั่นจะเป็นความอัปยศได้เลยเช่นกัน”

วินนี่เฟร็ดตกใจอย่างมากและหยุดเคลื่อนไหว “พวกนายเป็นใคร? คิดจะทำอะไรน่ะ?”

ทันใดนั้น เสียงที่คุ้นเคยก็ดังขึ้นด้านหลัง แบลค เซอเพนท์ “วินนี่เฟรด ซี เธอคิดว่าพวกเขาต้องการอะไร? พวกเขาอยู่ที่นี่เป็นเรื่องปกติอยู่แล้วเพื่อสอนบทเรียนอันมีค่าให้กับผู้หญิงสารเลวอย่างเธอไง”

ข้างหลังชายคนนั้น ฮิลารี เธอดูแต่งตัวไม่เรียบร้อยได้เดินไปสวมรองเท้าส้นสูงของเธออย่างเย่อยิ่ง เธอเอนตัวพิงร่างกายของ แบลค เซอเพนท์ ราวกับงูเลื้อยไปมาและกล่าวว่า “บราเธอร์เซอเพนท์ คุณต้องสั่งสอนบทเรียนดี ๆ ให้ยัยนั่น! ให้เธอได้ลิ้มรสชีวิตในนรก!”

แบลค เซอเพนท์ หัวเราะและบีบร่างกายของฮิลารีอย่างแรง ๆ จากนั้นทำให้เธอร้องคร่ำครวญ

“บราเธอร์เซอเพนท์ คุณมันแย่มาก”

“ฮ่า ๆ ผู้หญิงก็ชอบผู้ชายเลว ๆ อยู่แล้ว อย่ากังวลไปเลย ที่รัก สิ่งที่บราเธอร์เซอเพนท์คนนี้สัญญากับเธอจะต้องสำเร็จอย่างแน่นอน” เมื่อพูดไปแล้ว แบลค เซอเพนท์ ก็มองดูวินนี่เฟรด ที่มีความงามอันน่าทึ่งทำให้เขากลืนน้ำลาย และปากแห้ง “ช่างงดงามเหลือเกิน”

“เธอ… เธออย่าคิดจะกล้า… ฮิลารี ไวท์ ฉันปล่อยเธอไปเมื่อวาน แล้วทำไมเธอยังพยายามทำแบบนี้กับฉันล่ะ?”

การแสดงออกของฮิลารีกลายเป็นความมืดมน ดังคำกล่าวที่ว่า เสือดาวไม่เคยเปลี่ยนจุดลายของมันฉันใด คนเราก็เช่นกันไม่สามารถเป็นอุปนิสัยได้ฉันนั้น ผู้หญิงอย่างฮิลารีจะยอมแพ้ง่าย ๆ หลังจากพายแพ้ไปเมื่อวานนี้ได้ยังไงกัน?

หลังจากที่เธอออกจากร้านอาหารระดับมิชลินสตาร์แล้ว ฮิลารีได้ใช้วิธีของตัวเองเพื่อค้นหาหัวหน้ามาเฟียในภูมิภาคอย่าง แบลค เซอเพนท์ จากนั้นเธอก็พูดหลอกล่อ แบลค เซอเพนท์ ให้หลงโดยใช้อุบายตามปกติของเธอ วันนี้เธอพาเขามาที่นี่เพื่อช่วยแก้แค้นวินนี่เฟรด

เพี้ยะ! ฮิลารีตบหน้าวินนี่เฟรดอย่างแรงด้วยท่าทางที่ชั่วร้าย “วินนี่เฟรด ซี เธอกล้าดียังไงที่มาบอกว่าเธอปล่อยฉันไปเมื่อวานนี้ เธอมีความคิดบ้างไหมว่าฉันได้รับความลำบากมากี่ครั้งในอิตาลี? เมื่อวานนี้ เพียงไม่กี่คำจากเธอ ความพยายามทั้งหมดนั้นสูญเปล่า รากฐานของฉันถูกทำลายไปหมดแล้ว และมันคือทั้งหมดที่เธอเป็นคนทำ นังสารเลว! ทำไมเธอมันช่างใจร้าย ทำไมเธอถึงทำลายรากฐานของฉัน ทำลายอนาคตของฉัน?!”

ฮิราลี ไวท์ เหมือนเป็นแบบจำลองของ ไอริส ซี เลย ฮิลารีเป็นคนนำเรื่องพวกนี้มาใส่ตัวเอง ทำให้วินนี่เฟรดได้รับอันตรายครั้งใหญ่ในกระบวนการนี้ เมื่อวานนี้ วินนี่เฟรดแสดงถึงความมีน้ำใจของเธอและไม่คิดจะล้างแค้น แต่ตอนนี้ ไม่เพียงแต่ฮิลารีปฏิเสธที่จะขอบคุณ แต่เธอกลับใช้กลอุบายที่ทำร้ายวินนี่เฟรดแทน ผู้หญิงคนนี้น่ารังเกียจเกินไป!

“บราเธอร์เซอเพนท์ ฉันต้องการให้ผู้หญิงคนนี้ได้สัมผัสกับนรกทั้งเป็น”

แบลค เซอเพนท์ ยิ้มเยาะเมื่อเขาเข้าใกล้วินนี่เฟรดทีละนิด เขากดมีดพกปลายแหลมเข้าไปที่หน้าอกของวินนี่เฟรด ขณะที่มืออีกข้างจับคางของเธอ “ใบหน้าและร่างกายนี้ช่างน่าหลงใหล ฮ่า ๆ พาเธอออกไป!”

วินนี่เฟรดเริ่มดิ้นอย่างหนักอีกครั้ง กระนั้น ไม่ว่าเธอจะพยายามแค่ไหน มันก็ไร้ประโยชน์สำหรับผู้หญิงที่เปราะบางอย่างเธอที่จะต่อสู้กลับ ในชั่วพริบตา วินนี่เฟรดรู้สึกสิ้นหวังขณะที่ฮิลารีจ้องมองอย่างเย็นชาด้วยท่าทางที่ชั่วร้าย

“วินนี่เฟรด ซี เธอทำลายรากฐานของฉัน ทำลายอนาคตของฉัน เพราะงั้น ฉันจะทำลายชีวิตเธอ!”

ขณะที่พวกผู้ชายเหล่านั้นกำลังจะลากวินนี่เฟรดเข้าไปให้หัวหน้ามาเฟียอย่างแรง รถเบนท์ลีย์ที่โดดเด่นก็ปรากฏตัวขึ้นและมุ่งหน้าไปตรงที่พวกเขาอยู่ รถหยุดลง และชายร่างสูงรูปงามสวมเสื้อผ้าแบรนด์เนมก็ปรากฏตัวขึ้นพร้อมกับออร่าที่สง่างาม

“หยุดอยู่ตรงนั้น!”

เสียงของเขาไพเราะเหมือนนักร้อง แม้ว่าจะไพเราะ แต่น้ำเสียงก็แผ่วเบา