INTRO

​

@Berkly U, คณะบริหาร ภาคอินเตอร์

“โอ๊ย! ใครมันล็อกประตูห้องน้ำเนี่ย คนยิ่งปวดฉี่อยู่”

“แกไปเข้าใต้คณะไหม” ทิชาสะกิดไหล่เพื่อนแล้วแนะนำทางออกให้ เพราะดูเหมือนบีน่าจะปวดเบาจนแทบจะทนไม่ไหว

“ก่อนหน้านี้ฉันยังเข้าตรงนี้อยู่เลยนะ แล้วทำไมตอนนี้ถึงล็อกอะ ข้างในห้องน้ำมีตั้งหลายห้อง”

“แกไปเข้าใต้คณะเถอะ เดี๋ยวฉันหยิบกระเป๋าแล้วตามลงไป”

“เอางั้นก็ได้ ฝากหยิบให้ฉันด้วยนะ” ร่างเล็กพยักหน้ารับนิ่งๆ ก่อนที่เพื่อนสนิทจะวิ่งลงจากบันไดไปยังห้องน้ำใต้ตึกคณะตามที่เธอแนะนำ ในจังหวะที่ทิชากำลังจะหมุนตัวเดินกลับไปที่ห้องเรียนเสียงประตูห้องน้ำที่เคยล็อกเมื่อสักครู่ก็ปลดล็อกและถูกเปิดออกอย่างรวดเร็ว

ภาพที่ทิชาเห็นคือชายหนุ่มใบหน้าหล่อเหลาเดินออกมาจากห้องน้ำหญิงโดยที่เสื้อของเขายังติดกระดุมไม่เรียบร้อย เผยให้เห็นแผงอกกำยำและไรขนอ่อนที่ยาวไล่ลงไปถึงหัวเข็มขัด สายตาของเธอปะทะกับดวงตาคมสีดำเข้ม ทำให้รู้ว่าเขาคือลูแปง ผู้ชายอันตรายแห่งคณะนิเทศที่เพื่อนของเธอพากันกรี๊ดกร๊าด ก่อนที่เขาจะเดินไปออกไปราวกับว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้นในห้องน้ำแห่งนี้…

“อ้าว พี่ทิชามาทำอะไรตรงนี้” เสียงหลานรหัสของเพื่อนในกลุ่มเอ่ยถามทิชาที่ยืนทำหน้าประหลาดใจอยู่หน้าห้องน้ำ

“พี่มาเข้าห้องน้ำน่ะ” ทิชาตอบด้วยน้ำเสียงใจดีตามสไตล์เธอ พร้อมกับเลื่อนสายตามองกระโปรงของหลานรหัสเพื่อนที่เปรอะเปื้อนคราบขาวอะไรบางอย่าง แต่ก็ไม่ได้สนใจอะไรไปมากกว่านั้น

“อ๋อ งั้นฟ้าขอตัวก่อนนะ พอดีมีนัดต่อค่ะ” หญิงสาวพยักหน้าน้อยๆ รับไหว้รุ่นน้อง แล้วเดินตรงมายังห้องเรียนเพื่อมาเก็บกระเป๋าของตัวเองและเพื่อน โดยที่ครุ่นคิดไปด้วยว่าจะบอกเรื่องเมื่อกี้กับไข่มุกเพื่อนในกลุ่มอีกคนดีไหมที่หลานรหัสมาทำอะไรในห้องน้ำกับผู้ชายแบบนี้ แต่อีกมุมนึงมันก็ไม่ได้เกี่ยวอะไรกับเธอไม่จำเป็นต้องเข้าไปยุ่งวุ่นวายก็ได้

“ยัยทิชา” บีน่าที่ยืนรออยู่หน้าคณะส่งเสียงเรียกพร้อมกับกวักมือให้เธอเดินเข้าไปหา

“นี่กระเป๋าแก”

“เมื่อกี้เกือบไม่ทันแหน่ะ ไม่รู้ใครมันล็อกประตู อย่าให้รู้นะแม่จะสวดให้ยับเลย เกือบทำคนฉี่แตกแล้วไหมล่ะ”

“แล้ววันนี้แกมีสอนไหม ถ้าไม่มีไปกินชาบูที่ห้องยัยไข่มุกกันปะ มันชวนอะ”

“ไม่มี แต่…”

“ถ้าแกปฏิเสธ ฉันจะฟาดหลังให้นะ”

“ไปก็ไป” สุดท้ายทิชาก็ต้องยอม เพราะเธอปฏิเสธเพื่อนมาหลายครั้งแล้ว เธอมักจะให้เหตุผลว่าอยากพักผ่อนเนื่องจากช่วงนี้มีสอนว่ายน้ำเด็กๆ ติดกันทุกวัน ทำให้ปวดเมื่อยเนื้อตัวอยู่มากพอสมควร