TRICK 11

สิ่งที่ลูแปงต้องการมันเป็นสิ่งที่เธอทำให้เขาไม่ได้ ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลอะไรก็ตาม มันมากเกินไปเกินกว่าที่เธอจะยอมแลกความบริสุทธิ์ที่หวงแหนมากว่ายี่สิบสองปี

“มันไม่มากเกินไปเหรอ” ทิชาถามพร้อมกับจิกเล็บลงบนฝ่ามือแน่นด้วยความโกรธเคือง เขาเอาสิ่งที่ไม่มีใครเขาทำกันมาต่อรองอย่างเหนือกว่า “ฉันถามว่าสิ่งที่นายทำมันไม่มากเกินไปหน่อยเหรอ”

“สำหรับฉันมันก็เป็นของแลกเปลี่ยนที่เหมาะสมดี” ลูแปงไม่ได้สนใจอะไรไปมากกว่าคำว่าเซ็กซ์เลยสักนิด เพราะมันเป็นเรื่องธรรมดามากๆ สำหรับเขา

“ฉันไม่มีวันนอนกับนาย”

“งั้นเหรอ” รอยยิ้มร้ายกาจบนใบหน้าหล่อเหล้าพาลทำหัวใจดวงน้อยกระตุกวูบ และทันทีที่เขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเปิดคลิปวิดีโอดูซ้ำไปซ้ำมา แล้วทำท่าว่าจะอัปโหลดมันลงในโซเชียล “แปลว่าเธอคงรับสิ่งที่จะตามมาได้แล้วใช่ไหม”

“อย่าทำแบบนี้…ฉันขอร้องล่ะ” มือเล็กตั้งใจเอื้อมมือไปแย่งโทรศัพท์จากมือของอีกฝ่าย แต่ทว่าเขากลับชักมือหนีทัน

“วิธีเดียวที่จะทำให้ฉันหยุดได้คือเธอต้องนอนกับฉันเท่านั้น” คนโดนกดกันเม้มปากแน่นหลับตาลงอย่างเหลืออด พ่นลมหายใจหนักๆ แล้วลืมตาขึ้นมาสบดวงตาคู่คมแสนเจ้าเล่ห์อีกครั้ง

“ฉันไม่คิดเลยนะว่านายจะเลวขนาดนี้”

“ชู่~ พูดแบบนี้ไม่น่ารักเลยนะ แต่ที่จริงฉันเลวได้มากกว่านี้อีก ถ้าไม่เชื่อก็ลองปฏิเสธดูสิ” แวบหนึ่งที่ลูแปงเหมือนจะไม่พอใจกับคำด่าทอจากปากของทิชา แต่เพียงแค่เสี้ยววินาทีก็กลายเป็นทิชาเองที่ไม่พอใจกับคำพูดข่มขู่ของเขาแทน

“นะ…นายบอกจะจีบฉันไม่ใช่เหรอ”

“ดูเหมือนจะมีคนจีบเธอเยอะแล้วนี่ แล้วทำไมฉันถึงต้องจีบแข่งกับคนอื่น ทั้งที่ฉันทำอะไรได้มากกว่าพวกมัน”

“ที่นายเข้าหาฉันเพราะอยากให้ฉันนอนกับนายตั้งแต่แรกแล้วใช่ไหม”

“ฉลาดดีเหมือนกันนะ” ริมฝีปากหนาจรดลงบนลำคอระหง พลางกดหนักๆ ย้ำไปทั่วเนื้อขาวอ่อนไปด้วย

“ถะ…ถ้านายอยากให้ฉันนอนกับนายคิดว่าฉันยังบริสุทธิ์ นายก็คงคิดผิดแล้ว” ปากเล็กตอบออกมาด้วยน้ำเสียงตะกุกตะกัก เมื่อสายตาของลูแปงช้อนขึ้นมามองหน้าเธอเพื่อฟังคำโกหก “ฉันไม่บริสุทธิ์ตั้งนานแล้ว”

“ไม่บริสุทธิ์แต่ดูกลัวเวลาฉันแตะตัวเหลือเกินนะ ฉันเองก็อยากรู้เหมือนกันว่าไม่บริสุทธิ์จริงหรือเปล่า” เมื่อพูดถึงสิ่งนั้นลูแปงก็อดที่จะพิสูจน์ไม่ได้ว่าที่ทิชาพูดเป็นความจริงหรือเปล่า

“…”

“รู้ไหมว่ายิ่งปฏิเสธฉันก็ยิ่งอยากได้มากกว่าเดิม” มือหนาลูบไล้เรียวขาอ่อนที่โผล่พ้นออกมานอกเดรส จนค่อยๆ คลืบคลานเข้าไปใต้เดรสสีดำสัมผัสกับต้นขานุ่มนิ่มราวกับผิวเด็กด้วยความชอบใจ

ทิชาคว้ามือหนาอย่างรวดเร็ว แล้วถอนหายใจออกมาพรืดใหญ่ ก่อนจะก้มหน้าลงเล็กน้อย

“วันนี้ฉันยังไม่พร้อม” ไม่มีทางที่เธอจะพร้อมเลยสักวัน แต่วันนี้ต้องหาวิธีเอาตัวรอดจากผู้ชายร้ายกาจจากเขาให้ได้เสียก่อน

“ไม่พร้อมจะเสียความบริสุทธิ์ให้ฉัน?”

“…” คำถามของลูแปงบ่งบอกเธอได้เป็นอย่างดีว่าเขาไม่เชื่อสิ่งที่เธอพูดไปก่อนหน้านี้เลยนิดเดียว

“งั้นวันนี้ฉันจะปล่อยเธอไปก่อน…” ทิชาเผลอถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอก แต่ประโยคถัดมาของเขาก็ทำให้เธอหายใจไม่ทั่วท้องอีกครั้ง “…ไหนๆ ก็ขึ้นรถฉันมาแล้ว ไปดื่มเป็นเพื่อนฉันก่อนก็แล้วกัน”

“แต่เพื่อนฉันยังอยู่ข้างในนะ”

“เลือกเอาว่าจะไปดื่มกับฉัน หรือจะโดนเอาบนนี้แล้วค่อยกลับไปหาเพื่อน”

“นายจะพาฉันไปที่ไหนล่ะ”