TRICK 49

“ทิชา…”

“ไม่ต้องพูดอะไรแล้ว” ทิชาเอ่ยขัดทันทีที่ลูแปงเตรียมจะอธิบายเรื่องราวที่เกิดขึ้นให้เธอฟัง แต่ทว่ามันคงไม่ทันเพราะความรู้สึกที่หัวใจถูกกระทบกระเทือนของเธอมันกำลังเจ็บปวดจนไม่อยากฟังอะไรทั้งนั้น

“แต่ฉันต้องพูด…ถ้ามันจะทำให้เธอเข้าใจฉันมากขึ้น”

“นายจะให้ฉันเข้าใจอะไร ให้เข้าใจว่าผู้หญิงคนนั้นกับนายไม่มีอะไรกัน ผู้หญิงคนนั้นแค่มาเคาะผิดห้องทั้งที่ชั้นนี้ต้องมีคีย์การ์ดถึงจะขึ้นมาได้” ไม่มีทางที่ใครจะขึ้นมามั่วๆ ได้ เพราะชั้นนี้มีเพียงแค่ลูแปงคนเดียวเท่านั้นที่อาศัยอยู่

“เรื่องนั้นมันผ่านมาเกือบสี่ปีแล้วทิชา”

“มันคือข้อแก้ตัวของผู้ชายจับปลาสองมืออย่างนาย”

“ขอร้อง…ฟังฉันสักหน่อยได้ไหม” ร่างสูงเดินเข้าไปดึงคนตัวเล็กเข้ามากอดแน่น ด้วยความกลัวว่าเธอจะหายไป…กลัวว่าทิชาจะไม่ยอมฟังอะไร แล้วจะเลิกกับเขาท่าเดียว”

“…”

“ฉันรู้ว่าเธอเสียใจที่มีเหตุการณ์แบบนี้เกิดขึ้น แต่ฉันไม่ได้ตั้งใจ…ฉันอยากบอกว่าฉันไม่ได้ตั้งใจจริงๆ” น้ำเสียงของเขาสั่นเครือ บ่งบอกได้ถึงความกังวลที่อัดแน่นอยู่ในหัวใจ เขาไม่อยากให้เรื่องวุ่นวายแบบนี้มันเกิดขึ้นเลยสักนิด เพราะความสัมพันธ์ระหว่างเขากับดารินมันควรจะจบไปตั้งนานแล้ว

“มีคำพูดที่ดีกว่านี้ไหม ถ้าไม่มีก็ไม่ต้องพูด ฉันไม่อยากฟัง”

“ฉันไม่อยากเลิกกับเธอ ไม่อยากให้เธอยกเลิกงานหมั้น…อย่าทำแบบนั้นเลยนะ” ไม่ว่าทิชาจะให้เขาทำอะไร เขาก็พร้อมจะยอมทุกอย่าง หากมันทำให้เธอไม่ยกเลิกงานหมั้น…เขาพร้อมจะทำมันทั้งหมด

“จะให้ฉันหมั้นกับนายทั้งที่รู้ว่านายมีแฟนอยู่แล้วน่ะเหรอ มันเห็นแก้ตัวนะลูแปง”

“เธอคือแฟนฉัน ดารินไม่ใช่” สำหรับเขาทิชาเป็นผู้หญิงคนเดียวที่อยู่ในหัวใจเขา ไม่ใช่คนอื่น…และไม่มีทางจะเป็นคนอื่นไปได้

“…”

“ดารินเคยเป็นแฟนฉันก็จริง แต่มันจบตั้งแต่เธอไปเรียนต่อต่างประเทศ ส่วนฉันอยู่ที่นี่ใช้ชีวิตเสเพลจนกระทั่งมาเจอเธอ” ที่ลูแปงไม่ได้บอกเลิกดารินตั้งแต่ตอนนั้น เป็นเพราะยังอยู่ในช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อ หากเขาบอกเลิกเธออาจจะทำให้เธอเสียใจจนเสียการเรียน นั่นก็เป็นเหตุผลว่าทำไมเขาถึงเจ้าชู้มีความสัมพันธ์บนเตียงกับผู้หญิงมากหน้าหลายตา เพราะความรู้สึกเขาไม่ได้ยินดีที่จะมีดารินอีกต่อไป

“แต่สิ่งที่นายทำคือการให้ความหวัง”

“ทิชาเรื่องดารินน่ะ ฉันจะรีบจัดการให้เรียบร้อย…เราไม่เลิกกันได้ไหม อย่าเพิ่งถอดใจจากฉันเลยนะ”

“แล้วฉันจะรู้ได้ยังไงว่านายจะไม่ปลอบเธอลับหลังเหมือนที่นายกำลังทำกับฉันอยู่ ฉันจะรู้ได้ยังไงว่านายจะจบความสัมพันธ์กันจริงๆ” ทิชาเริ่มไม่มั่นใจในตัวลูแปงว่าเขาจะเปลี่ยนเป็นคนใหม่อย่างที่คิดได้จริงหรือเปล่า เพราะที่ผ่านมาเขาเป็นคนเจ้าชู้มาก เธอไม่สามารถทำใจเชื่อเขาในตอนนี้ได้

“ฉันจะไม่ทำอะไรแบบนั้นกับใครนอกจากเธอ เธอก็รู้ว่าฉันมีแค่เธอคนเดียว” ชายหนุ่มพร่ำบอกพร้อมกับเลื่อนมือโอบแผ่นหลังบางด้วยมืออันสั่นเทา

“ฉันเริ่มไม่เชื่อใจนายแล้ว ขอโทษนะ แต่เราห่างกันสักพักเถอะ” คำพูดของทิชาเหมือนมีดกรีดกลางใจเขา รู้สึกเจ็บปวดจนแทบจะพูดไม่ออก แม้แต่คำว่าห่างกันสักพักเขายังไม่อยากจะได้ยินมัน เพราะความหมายของมันไม่ต่างอะไรกับคำบอกเลิก เพียงแต่มันดูซอฟต์กว่าเดิมก็เท่านั้น