ตอนที่ 1

ธาวิน รัฐวิริยะกุล พ่อเลี้ยงหนุ่มหล่อลากดิน แถมยังร่ำรวยมหาศาลจากเชียงราย ชายหนุ่มอายุ 39 ปี แต่หน้าตาของเขาไม่ต่างจากเด็กหนุ่มวัย 20 ต้นๆ แม้แต่น้อย นั่นคงเป็นเพราะธาวินรักการออกกำลังกายมาตั้งแต่สมัยแตกเนื้อหนุ่ม ทำให้ได้อานิสงส์มาถึงปัจจุบัน

ด้วยใบหน้าหล่อเหลาหาบุรุษใดในโลกหล้าทัดเทียมได้ ทำให้ธาวินเป็นที่หมายตาแก่สาวน้อยใหญ่จากทั่วสารทิศ ทุกวันจะมีผู้หญิงเข้ามาอ่อยถึงในไร่สตอเบอรี่ของเขาที่เปิดเป็นจุดชมวิวมากหน้าหลายตา แม่นางเหล่านั้นจะมาอ่อยด้วยวิธีและลีลาที่แตกต่างกันออกไป แต่ผู้ชายที่เจนจัดในเรื่องกามาอย่างธาวินไม่เคยหลงกลแม้แต่ครั้งเดียว อาจจะมีบ้างบางครั้งที่ยอมทำตัวโง่เล่นไปตามเกมส์ของสาวๆ พวกนั้น เพราะอยากระบายความใคร่ แต่หลังจากเสร็จกิจกาม เขาก็มีวิธีจัดการกับความงี่เง่าของพวกหล่อนได้ไม่ยากเย็นเลย นั่นก็คือเงินนั่นเอง

ใช่... เขามีเงินมาก ต่อให้ใช้สักสิบชาติก็ไม่มีวันหมด ดังนั้นจึงไม่ใช่เรื่องที่ผิด ที่เขาจะนำเงินพวกนี้มาหาความสุขใส่ตัวเอง

ผู้หญิงที่โชคดีได้รับใช้เขาบนเตียง แม้จะเพียงแค่ครั้งเดียว แต่พวกหล่อนก็ได้เงินก้อนโตติดมือกลับไปทุกคน และนอกจากความหล่อรวยของเขาแล้ว นี่ก็อาจจะเป็นเหตุผลรองๆ ที่ทำให้ผู้หญิงเหล่านั้นมาวอแวอยากขึ้นเตียงกับเขาก็เป็นได้

มุมปากข้างซ้ายของริมฝีปากหยักสวยราวกับอิสตรีของธาวินยกสูงขึ้น ดวงตาคมกริบสีน้ำตาลที่ทอดมองออกไปยังไร่สตอเบอรี่ที่ด้านหลังมาขุนเขาลูกใหญ่ตั้งตะหง่านอยู่เต็มไปด้วยรอยยิ้มหยันเยาะ

เมื่อก่อนเขาไม่เคยให้ค่าของสตรียังไง ตอนนี้ก็ยังเป็นเช่นนั้นไม่เปลี่ยนแปลง

เพราะอย่างนี้ไง เขาถึงได้ครองตัวเป็นหนุ่มโสดเจ้าเสน่ห์มาเป็นเวลานานเกือบสี่สิบปี

ที่ผ่านมาไม่เคยมีผู้หญิงคนไหนทำให้เขารู้สึกใจเต้นแรงได้ตั้งแต่สบตาเลยแม้แต่คนเดียว

ถ้วยชาในมือหนาถูกยกขึ้นจิบอีกครั้ง แสงแดดอ่อนๆ ยามเช้าตรู่ของวันเสาร์สาดส่องมากระทบผิวสีน้ำผึ้งของธาวิน นั่นยิ่งทำให้เขาหล่อเลิศที่สุดในปฐพีนี้

“พ่อเลี้ยงคะ อย่าลืมไปรับคุณอิงที่สนามบินนะคะ”

ใบหน้าหล่อจัดละสายตาจากวิวเขาสูงเบื้องหน้ามามองเจ้าของคำพูดแหบแห้ง

นมแช่ม หญิงสูงวัยที่เป็นแม่บ้านเก่าแก่ที่ไร่มานานค่อนชีวิตกำลังยืนยิ้มให้อยู่

ธาวินระบายยิ้มทรงเสน่ห์ให้กับคู่สนทนา วางถ้วยชาลงกับโต๊ะไม้เตี้ยข้างตัว ก่อนจะพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงค่อนข้างนุ่มนวล

“ผมไม่มีทางลืมไปรับหลานสาวของตัวเองหรอกครับนมแช่ม”

เจ้าของชื่อสูงวัยระบายยิ้มกว้างจนเห็นร่องรอยของตอฟันหลายซีกเลยทีเดียว

“นมเห็นพ่อเลี้ยงทำงานหนักมาก ก็คิดว่าอาจจะหลงลืม ก็เลยมาเตือนนะค่ะ”

“ขอบคุณครับนม”

“เอ่อ... แล้วพ่อเลี้ยงรู้เรื่องที่คุณอิงจะพาเพื่อนสนิทมาพักที่ไร่ด้วยหรือยังคะ”