ตอนที่ 26
26
October 22, 2026
สองชั่วโมงต่อมา...
หลังรับประทานอาหารและพูดคุยเรื่องนั้นเรื่องนี้อยู่นาน ช่อเอื้องก็ขอตัวไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า แม่ทัพพยักหน้ารับก่อนจะโทร. ไปคุยเรื่องงานกับลูกน้องคนสนิท พอคุยเสร็จก็รีบเดินตามสาวเจ้าเข้าไปในห้องนอน ทันทีที่ได้ยินเสียงสายน้ำจากฝักบัวไหลริน เขาก็รีบถอดเสื้อผ้าออก แล้วตามเข้าไปข้างในห้องน้ำอย่างไม่รอช้า
“อ๊ะ! พี่ทัพ” คนที่กำลังอาบน้ำเพลินๆ สะดุ้งสุดตัวเมื่อมือหนาสอดเข้ามาโอบกอดจากด้านหลัง
“จ๋า...” แม่ทัพขานรับเสียงสั่นพร่า ไฟปรารถนาที่มีอยู่ในตัวลุกโชนขึ้นทันทีทันใด
“ยะ...อย่าทำแรงนะคะ” ช่อเอื้องรีบอ้อน เพราะรู้ดีว่าต่อให้ห้ามยังไง ก็ไม่มีทางทำสำเร็จได้
“ครับ” แม่ทัพหมุนตัวสาวเจ้าให้หันมาเผชิญหน้า แล้วก้มลงจูบยังริมฝีปากจิ้มลิ้มอย่างโหยหา
“อะ...อื้ม...” ช่อเอื้องครางเบาๆ อย่างเคลิบเคลิ้ม ปล่อยให้ทุกอย่างดำเนินไปตามความต้องการของชายหนุ่ม และความต้องการที่แอบซุกซ่อนอยู่ในตัวของเธอ ซึ่งก็มีความสุขทุกครั้งที่ได้หลอมละลายเป็นหนึ่งเดียวกับเจ้าชายมาดดุ แม้อีกฝ่ายจะบ้าพลังไปบ้างก็ตาม
เช้าวันต่อมา...
ช่อเอื้องกดรับสายวีดิโอคอลของคุณมาลีน ที่โทร. สอบถามเรื่องเรียนและบุตรชาย พอวางสายเสร็จเธอก็กดโทร. วีดิโอคอลไปหาป้านิลกับลุงศักดิ์ต่ออย่างคิดถึง
[เรียนเป็นไงบ้างเอื้อง]
[ก็ดีค่ะ! แต่เอื้องยังแอบตื่นเต้นไม่หาย]
[หึหึ แล้วคุณทัพล่ะเป็นไงบ้าง?]
[พี่ทัพทำกับข้าวอยู่ข้างนอกค่ะ เอื้องอยู่ในห้องนอน เพิ่งจะวางสายจากคุณมาลีนเสร็จก็รีบโทรหาป้านิลเลย]
[เอ่อ...คุณทัพเขาดีกับเอื้องไหมลูก]
[พี่ทัพน่ารักแล้วก็ดีกับเอื้องมากๆ ค่ะ ทำกับข้าวก็อร่อย แถมยังช่วยสอนวิชาที่เอื้องเรียนให้ด้วยนะคะ]
[แหม...ได้ฟังแบบนี้ป้าก็เบาใจ]
[เอื้องฝากความคิดถึงไปให้ลุงศักดิ์ด้วยนะคะ]
[จ้า! ตั้งใจเรียนนะลูก]
[ค่ะป้านิล เอื้องสัญญาว่าจะเป็นเด็กดีค่ะ]
[โอเค! งั้นไว้ค่อยคุยกันใหม่นะลูก ป้าขอไปทำกับข้าวให้ลุงก่อน]
[ค่ะ รักป้านิลนะคะ]
[จ้า...ป้าก็รักเอื้องเหมือนกัน]
ช่อเอื้องกดวางสายเสร็จก็เดินไปหาพ่อครัวสุดหล่อที่ตื่นเช้ามาเข้าครัวทำอาหารด้วยสีหน้าระรื่น จนเธออดรู้สึกหมั่นไส้ไม่ได้ เพราะเมื่อคืนถูกเรียกร้องเรื่องบนเตียงไปหลายรอบ แม้ว่าในยกที่ 3 และ 4 เธอจะประท้วงอย่างหนัก แต่ก็ทนลูกอ้อนของคนหื่นไม่ไหว จำต้องคล้อยตามอย่างไม่มีทางเลือก
ด้านคนที่มาตามสาวเจ้าไปกินข้าว แต่พอได้ยินเสียงคุยสายจึงแอบเงี่ยหูฟังจนได้ยินประโยคที่บอก ‘พี่ทัพน่ารักแล้วก็ดีกับเอื้องมากๆ เลยค่ะ ทำกับข้าวก็อร่อย แถมยังช่วยสอนหลายๆ วิชาที่เอื้องเรียนให้ด้วยค่ะ’ พลัน! หัวใจของเขาก็พองโตจนแน่นคับอกที่รู้ว่านางฟ้าคนสวยนั้นชื่นชมตนให้ผู้ใหญ่ฟัง
คลิก!
“อ้าว! พี่ทัพมาทำอะไรตรงนี้คะ” ช่อเอื้องจ้องมองอย่างตกใจ หลังเปิดประตูออกมาแล้วเห็นพ่อเทพบุตรสุดหล่อยืนอยู่
“คือพี่กำลังจะเคาะประตูเรียกน่ะครับ แต่หนูก็เปิดออกมาซะก่อน” แม่ทัพเอ่ยแก้ตัวอย่างเขินๆ
“จริงเหรอคะ นึกว่าแอบฟังเอื้องคุยสายอยู่ซะอีก” ช่อเอื้องแกล้งแซว
“บ้า! พี่ไม่ทำแบบนั้นหรอกครับ”
“อืม...พี่ทัพทำอะไรกินคะ กลิ่นหอมมากๆ เลย” ช่อเอื้องเปลี่ยนเรื่องคุย พร้อมกับหันไปจ้องมองเมนูที่วางอยู่บนโต๊ะ
“จาจัง มยอน ครับ เห็นหนูบ่นว่าอยากกิน” คนที่ตื่นมาเข้าครัวทำบอกด้วยสีหน้ายิ้มๆ
“หนูรักพี่ทัพที่สุดเลยค่ะ” ช่อเอื้องโผเข้ากอดอย่างซาบซึ้งใจ
“หึหึ” แม่ทัพอมยิ้มที่ถูกอ้อน
“ว้าว! ทำเยอะเลยนะคะเนี่ย?” ช่อเอื้องมองอาหารที่วางเรียงอยู่บนโต๊ะอย่างรู้สึกอึ้ง มีทั้งซอสจาจัง (ที่นำเอาเต้าเจี้ยวถั่วดำหมักมาผัดกับผัก และเนื้อหมูซึ่งหั่นเป็นชิ้นๆ) เส้นบะหมี่ ไก่ทอด กิมจิ เบคอนทอดกรอบ สาหร่ายแบบแผ่นที่เอาไว้ห่ออาหารทาน และที่สำคัญคือมีซุปกิมจิอีกด้วย