45

สองเดือนต่อมา...ช่อเอื้องพยายามจะปรึกษาเรื่องไปเรียนแลกเปลี่ยนกับ แม่ทัพ แต่ช่วงหลังๆ เขามักจะงานยุ่งตลอด และเธอเองก็เรียนหนักมาก จนกระทั่งวันสุดท้ายของเทอมหนึ่ง วันที่ผลสอบชิงทุนไปเรียนแลกเปลี่ยนออกอย่างเป็นทางการ

กรี๊ดดดด แฮปปี้กับเอ็นจอยกรีดร้องและกระโดดโลดเต้นไปมาด้วยสีหน้าที่ดีอกดีใจ ราวกับถูกลอตเตอรี่รางวัลใหญ่ยังไงอย่างงั้น

“มะ...มีอะไรเหรอ?” ช่อเอื้องที่กำลังเหม่อลอยหันไปถามอย่างมึนงง

“เอื้อง! เธอสอบชิงทุนได้” เอ็นจอยบอกพร้อมกับส่งมือถือไปให้กับเพื่อนสาวดูอย่างไม่หายตื่นเต้น

“เพื่อนฉันเก่งสุดๆ ไปเลย” แฮปปี้ยังคงเต้นต่อเหมือนกับคนบ้า

“แล้วพวกเธอล่ะ” ช่อเอื้องรีบดึงแขนของเพื่อนสาวทั้งสองให้นั่งลง เพราะตอนนี้ทั้งรุ่นพี่รุ่นน้องต่างพากันหันมามองที่โต๊ะของเธอเป็นสายตาเดียว

“พวกเราไม่ผ่าน แต่จะขอทุนจากทางบ้านไปเอง” เอ็นจอยบอกถึงแผนสำรองที่วางไว้กับฝาแฝด

“ใช่! ว่าแต่สอบได้แบบนี้ เธอต้องไปนะเอื้อง” แฮปปี้ฉีกยิ้มกว้างอย่างดีใจที่จะได้ไปใช้ชีวิตในต่างแดนกับเพื่อนรัก

“เอ่อ...” คนที่ยังไม่ได้บอกเรื่องนี้กับแม่ทัพ เริ่มจะหนักใจขึ้นมานิดๆ

“อะไรกัน! จนป่านนี้แล้วยังลังเลอีก” เอ็นจอยขมวดคิ้วถามอย่างสงสัย

“นั่นสิ! อย่าบอกนะว่าเธอยังไม่ได้คุยเรื่องนี้กับคนที่บ้าน” แฮปปี้จ้องมองใบหน้าของเพื่อนสาวนิ่ง

“เราว่าจะบอกวันนี้แหละ” ช่อเอื้องบอกยิ้มๆ

“รีบเลยนะเอื้อง! อีกสองอาทิตย์พวกเราก็ต้องบินไปเตรียมตัวกันแล้ว” เอ็นจอยบอกอย่างสังหรณ์ใจแปลกๆ ว่าเพื่อนสาวจะสละทุนไปเรียนแลกเปลี่ยน

“อืม! เรากลับก่อนนะ” ช่อเอื้องบอกพร้อมกับหยิบไอแพดใส่ลงในกระเป๋า แล้วเดินไปที่รถทันที ทิ้งให้สองฝาแฝดมองตามอย่างมึนงง

รีสอร์ตอินธิรากรณ์...

แม่ทัพที่นั่งอ่านเอกสารซึ่งถูกส่งมาเมื่อสองชั่วโมงก่อนด้วยสายตาแดงก่ำ ลุกเดินไปหยิบบรั่นดีในตู้โชว์มาเปิดดื่มเพื่อดับความร้อนรุ่มในใจ ตลอดระยะเวลาที่ผ่านมาเขาทั้งรักทั้งซื่อสัตย์และทำดีกับนางฟ้าคนสวยสารพัด แต่ทำไมเธอถึง...แอบไปสอบชิงทุนแลกเปลี่ยนมาโดยไม่ยอมบอกเขาแม้แต่คำเดียว

คลิก!

ช่อเอื้องที่เปิดประตูเดินเข้ามาในบ้าน ก็เห็นเจ้าชายของเธอยืนจ้องมองมาด้วยสายตาดุดัน

“นี่อะไร!” แม่ทัพที่พอได้ยินเสียงรถของสาวเจ้าแล่นเข้ามาจอดที่หน้าบ้าน พลัน! อารมณ์โกรธที่ถูกกดไว้ ก็ระเบิดออกมาทันที

“คะ...คือว่า...เอื้องกำลังจะบอกพี่ทัพวันนี้ค่ะ” ช่อเอื้องจ้องมองเอกสารที่หล่นลงบนพื้นห้องอย่างตกใจ ไม่คิดว่ามันจะถูกส่งมาเร็วขนาดนี้ ทั้งที่ผลประกาศก็เพิ่งจะออก

“แล้วก่อนหน้าที่จะไปสอบชิงทุนล่ะ ทำไมถึงไม่บอก” แม่ทัพถามอย่าง ไม่พอใจ

“เอื้องไม่คิดว่าตัวเองจะได้ค่ะ ก็เลย...”

“งั้นก็โทรไปยกเลิกทุนซะ” แม่ทัพยื่นคำขาด

“...” ช่อเอื้องยืนก้มหน้าน้ำตาคลอ

“ไม่ได้ยินที่ฉันสั่งหรือไง!” คนที่โกรธจนสั่นตวาดเสียงดังลั่น หลังเห็นสาวเจ้ายังคงนิ่งอยู่กับที่

“ฮึก...เอื้องทำไม่ได้ค่ะ” เธอส่ายหน้าปฏิเสธทั้งน้ำตา

“แปลว่าเธอจะไปใช่ไหม?” แม่ทัพถามย้ำเจตนา พร้อมกับจ้องมองคนตรงหน้าอย่างไม่อยากจะเชื่อ

“ค่ะ เอื้องอยากจะ...” ช่อเอื้องเช็ดน้ำตา พยายามจะเอ่ยอธิบายถึงเหตุผล แต่ก็ถูกตัดบทอีกครั้ง