ใครสักคน 2/3

“เฮ้ยพวกมึงน่ะไสหัวไปสิ มาแซวบลูอะไรทุกวันวะ เดี๋ยวกูจัดการรายตัวเลย”

เฮียมิกซ์ขาใหญ่ประจำซอย เพราะเป็นลูกชายเจ้าของค่ายมวยชื่อดังค่ายส.ไพรวัลย์ ตะโกนด่าแก๊งค์เด็กแว๊นที่นั่งตั้งวงกันอยู่แถวหน้าค่ายมวย ซึ่งหลายคนในนั้นก็เป็นนักมวยประจำค่ายด้วย

พอเฮียมิกซ์ตะโกนด่าทั้งแก๊งค์ก็เงียบกริบหุบปากไม่กล้ากระดิกตัวกันเลยทีเดียว

ที่ทุกคนชอบแซวบุรฉัตรเพราะเห็นว่าเป็นเพื่อนกันมาก่อน แล้วก็โดนมันด่าเป็นประจำอยู่แล้ว วันไหนไม่ได้แซวอีบลูเหมือนชีวิตมันขาดอะไรไปสักอย่าง

นับเป็นความบันเทิงอย่างหนึ่งที่ชอบพนันกันว่า วันนี้อีบลูจะด่าแรงแค่ไหน จะด่าพ่อหรือด่าแม่หรือด่าทั้งสองอย่าง พอได้ยินมันด่าแล้วรู้สึกเหมือนเอนโดรฟีนหลั่ง ร่างกายมีความสุขขึ้นมาทันที

แต่เห็นแซวๆแบบนี้ก็ไม่มีใครกล้าคิดไม่ดีกับอีบลูหรอก เพราะทุกคนรู้ว่า เฮียมิกซ์ผู้คุมค่ายส.ไพรวัลย์ ลูกชายป๋าสอเจ้าของค่ายชอบอีบลูอยู่

อีบลูเนี่ยผู้หญิงต้องห้าม เป็นเด็กเฮียมิกซ์

สยองแทนเฮียมิกซ์จริงๆที่ดันมาตกหลุมเสน่ห์คนอย่างอีบลูได้ ไม่รู้จะเอามันไปเป็นเมียหรือเป็นแม่ สวยก็จริงแต่ปากจัดฉิบหาย

“บลูขึ้นมา เดี๋ยวเฮียจะขับรถไปส่งที่หน้าบ้าน”

เฮียมิกซ์ขี่จักรยานยนต์คันโตมาจอดเทียบตรงหน้าบุรฉัตร เพราะจากตรงนี้ไปถึงบ้านบุรฉัตรก็เจ็ดร้อยเมตรได้ และวันนี้ก็มืดแล้ว

เขาไม่อยากให้เธอเดินกลับบ้านเอง

บุรฉัตรมองร่างสูงและล่ำมากหน้าตาคมเข้มแบบคนไทยแท้ของเฮียมิกซ์

ก่อนตัดสินใจกระโดดขึ้นคร่อมมอเตอร์ไซค์คันโก้ของเฮียมิกซ์กลับบ้าน ทำให้คนที่หน้าด้านขับรถมาจอดเทียบยิ้มออกมาได้

มีไม่กี่ครั้งหรอกที่บุรฉัตรยอมรับความช่วยเหลือจากเขา แอบชอบบุรฉัตรมาตั้งแต่เธออายุสิบเจ็ด จนตอนนี้ผ่านไปสามปีแล้วก็ยังจีบไม่ติด

เสียชื่อมิกซ์ ส.ไพรวัลย์ฉิบหาย ปกติมีแต่สาวๆวิ่งเข้าหา แต่สาวอย่างบุรฉัตรกลับไม่สนใจเขา

วันนี้เธอยอมขึ้นรถมากับเขาดีดี หรือจะเริ่มมีใจแล้ววะ

เมื่อมาถึงหน้าบ้านบุรฉัตรก็กล่าวขอบคุณเขาเสียงหวาน

“ขอบคุณมากนะคะเฮียมิกซ์”

เห็นรอยยิ้มหวานๆของคนที่เขาแอบชอบ มิกซ์ถึงกับใจเต้นรัว หน้าตาคมเข้มแบบคนหน้าตาดียิ้มกว้างรับคำขอบคุณ

“ยินดีครับบลู วันหลังให้เฮียมาส่งอีกก็ได้นะ บลูจะได้ไม่ต้องเดิน”