อบอุ่นใจ 31/1

พอบีมพูดจบทั้งพี่ทั้งน้องก็น้ำตาคลอด้วยกันทั้งคู่ มีไม่กี่ครั้งหรอกที่บีมจะพูดอะไรยาวๆแบบนี้กับเธอ เธอรู้ว่าน้องภูมิใจในตัวเธอจากแววตาของเขาที่มองมา มันชัดมากว่าเขาศรัทธาในตัวพี่สาวคนนี้แค่ไหน บุรฉัตรเอื้อมมือไปโยกศีรษะน้องเบาๆ แล้วหันไปฟ้องแม่

“แม่ดูสิ บีมพาบลูซึ้งหน้ากระทะทอดปาท่องโก๋”

เดือนเพ็ญที่ก็น้ำตาคลอยิ้มออกมา ดีใจที่เห็นพี่กับน้องรักกัน ภูมิใจในตัวลูกสาวและลูกชายที่ใฝ่ดี เป็นเด็กดีด้วยกันทั้งคู่ ชีวิตของเธออาจจะทำงานหนักมาตลอดชีวิต แต่คุ้มค่าเหลือเกินที่ลูกๆเป็นเด็กดี มันชดเชยกับความเหนื่อยที่ผ่านมาได้ทั้งหมด

ถ้ารวยแล้วลูกสร้างปัญหาก็คงทุกข์ไปอีกแบบ แม้เธอจะจนแต่ลูกๆของเธอก็ดีเหลือเกินสุดท้ายความเหนื่อยที่ผ่านมาทั้งชีวิตของเธอ ช่างให้ผลตอบแทนที่คุ้มค่ายิ่งนัก

“แม่กับลูกเป็นอะไรกัน ถึงทำหน้าซึ้งขนาดนั้น ไหนๆทักทายเพื่อนๆของพ่อหน่อย”

บารมีหันมาเจอลูกกับเมียยืนทอดปาท่องโก๋ช่วยกัน เลยยกกล้องมาส่อง

“ว้ายตาแก่ เอากล้องมาทำไม ฉันไม่สวย เอาออกไปเอาออกไป”

เดือนเพ็ญเดินหนีกล้องวุ่นวาย เพราะไม่มั่นใจที่ต้องเป็นดาราหน้ากล้อง ผัวเธอหน้าตาดีขนาดนั้น

เคยมีคนคอมเมนท์ขอดูหน้าเมียของเขาบารมีก็แพนกล้องมาทางเธอ พอเธอกลับไปย้อนดูไลฟ์วันนั้นเธออายมาก บารมีเป็นชายอายุห้าสิบที่ยังดูดียิ่งเลิกเหล้าได้ใส่เสื้อผ้าดีดีเขายิ่งดูหล่อ

แต่เธอสิผลจากการขายของตากแดดมานานหน้าตาผิวพรรณหมองคล้ำจนดูไม่เหมาะที่จะเป็นเมียของเขา หลังจากนั้นถ้าจะให้ออกกล้องได้ เธอต้องมั่นใจก่อนว่าเธอสวย

“อายอะไรล่ะแม่มึง มาๆมาทักทายแฟนคลับหน่อย”

พ่อถือกล้องเดินตามแม่ แม่เดินหนีดูวุ่นวาย บุรฉัตรกับบีมหัวเราะให้กับภาพนั้น

ไม่น่าเชื่อเลยว่าเธอจะมีโอกาสได้เห็นภาพนี้ ถ้าเธอไม่เข้มแข็งไม่สู้ไม่ทำเพื่อครอบครัว ก็ไม่รู้ว่าจะได้เห็นภาพนี้ไหม

โคตรภูมิใจในตัวเองเลยว่ะอีบลู บุรฉัตรยิ้มออกมาและชมตัวเองซ้ำๆในใจ

วันนี้บุรฉัตรแต่งตัวสวยมาพบลูกค้าที่เป็นเจ้าของร้านอาหารญี่ปุ่นชื่อดังแห่งหนึ่งแถวสุขุมวิท ลูกค้ารายนี้รู้จักเธอผ่านทางแฟนเพจที่บุรฉัตรถ่ายคลิปให้ความรู้เกี่ยวกับประกันชีวิตลงเพจไว้สม่ำเสมอ

ทำให้เธอมีลูกค้าที่สนใจเรื่องความคุ้มครองติดต่อมาให้เธอแนะนำแผนการประกันอยู่เรื่อยๆ

คุณนันทินีเจ้าของร้านอาหารญี่ปุ่นแห่งนี้ก็เป็นหนึ่งในลูกค้าของเธอ

“คุณบลูพี่ตกลงซื้อตามที่คุณบลูแนะนำทุกอย่างเลยค่ะ เดี๋ยวพี่ไปหยิบเอกสารมาให้นะคะ คุณบลูต้องการเอกสารอะไรบ้าง”

หลังการแนะนำอยู่เกือบสี่สิบนาทีเกี่ยวกับข้อดีข้อเสียของแต่ละแผนที่นำเสนอ

บุรฉัตรก็ช่วยคัดเลือกแบบที่เหมาะสมให้กับลูกค้า และอธิบายให้ฟังด้วยว่ามันดียังไง

ในการแนะนำแต่ละครั้งบุรฉัตรจะยึดที่ประโยชน์และความเหมาะสมกับลูกค้าเป็นที่ตั้ง แม้แบบนั้นจะทำให้เธอได้ยอดขายที่น้อยกว่า แต่เธอก็ถือคติว่ายึดประโยชน์ลูกค้าเป็นหลัก ไม่ใช่เชียร์ขายแต่อันที่จะได้ค่าคอมเยอะๆ

แนวคิดที่ว่าการขายคือการไปให้ไม่ใช่การไปเอาเป็นสิ่งที่บุรฉัตรยึดถือเป็นคติประจำใจอยู่ตลอดเวลา อาจจะเพราะแบบนี้ลูกค้าเลยแนะนำกันปากต่อปาก จนเธอมีลูกค้าเยอะมาก