เร่าร้อน 15/2

“เด็กดี ขอผมดูก่อนนะว่าบลูไหวหรือเปล่า”

ติณห์ถอดชั้นในตัวน้อยของเธอออก แล้วก้มลงไปสำรวจดูชัดๆ

โอ๊ยถ้าจะจ้องขนาดนี้ เธอต้องอายไหม

บุรฉัตรเอื้อมมือมาปิดที่กลางกายของตัวเองไว้ เห็นเป็นคนบ้าๆบอๆแบบนี้ เธอก็อายเป็นเหมือนกันนะ เขาเล่นก้มลงไปดูใกล้ขนาดนั้น หน้าห่างจากตรงนั้นของเธอไม่เกินไม้บรรทัด แม้เขาจะไม่ได้ใส่แว่นก็เถอะ แต่เธออาย

“ปิดทำไมล่ะบลู แล้วผมจะดูได้ยังไง ผมอยากรู้ว่ามันระบมมากหรือเปล่า”

ติณห์พยายามจะดึงมือเธอออก แต่เธอก็ขืนมือไว้ไม่ยอมให้เขาดึงออก

“บลูอาย”

ติณห์หัวเราะอย่างเอ็นดู

“อายทำไมล่ะครับ ผมเคยเห็นแล้ว”

“แต่คุณติณห์ไม่ได้มาจ้องแบบนี้นี่คะ”

“ผมดูนิดเดียวไงจะได้รู้ว่าบลูไหวไหม นะครับ นะคนดี กางขาออกให้ผมดูหน่อย”

ติณห์รู้สึกว่าเหมือนเขาเป็นป๋าที่กำลังจะหาทางเคลมอีหนูอย่างไรอย่างนั้น

แต่พอคิดแบบนั้น ลูกชายของเขาก็ผงกหัวหงึกหงักขึ้นมาอีกแล้ว

แค่ได้ยินคำว่าคนดี ขาขาวก็ค่อยๆกางออกทันที คุณติณห์พูดกับเธอเพราะขนาดนี้ เป็นใครก็ต้องใจอ่อนล่ะวะ

บุรฉัตรยอมเปิดเปลือยให้เขาดู แม้จะอายแสนอาย และติณห์ก็ดูแบบตั้งใจจริงๆ มือสากแบบผู้ชายสัมผัสตรงนั้นของเธอแล้วค่อยๆแหวกดูเพื่อพิจารณาความบอบช้ำที่ความเป็นหญิง

บุรฉัตรเสียวจนสั่นไปหมด ไหนจะมือที่สัมผัส ไหนจะลมหายใจที่รดรินจนทำให้กายสาวสั่นสะท้าน

“อื้อ~ คุณติณห์ขาบลูเสียว”

ต้นขาเธอสั่นระริก ปลายเท้าจิกเกร็งโดยอัตโนมัติ สะโพกยกขึ้น จนมันขึ้นมาใกล้หน้าของเขาอีก

กลิ่นของความเป็นหญิงดึงดูดให้เขาก้มหน้าลงไปใกล้ตรงนั้นของเธอมากขึ้น ตรงนั้นของเธอบอบช้ำนิดหน่อย มีร่องรอยบวมแดง หากวันนี้เขารังแกเธออีก มันต้องช้ำมากกว่านี้แน่นอน

แต่สาวฮอตตัวน้อยก็ดูจะกำลังทรมานกับความปรารถนานำ้หวานหลั่งรินออกมาจากช่องทางรักโชว์ความปรารถนาเร่าร้อนภายใน

ปกติไม่เคยใช้ปากกับตรงนั้นของผู้หญิงที่ไม่ใช่แฟน แต่คราวนี้ขอแหกกฏนั้นเถอะก็เธอน่ารักน่าใคร่ขนาดนี้

“อ๊ะ~ อื้อ คุณติณห์ ทำอะไรคะ ไม่เอา อ่าส์~”

บุรฉัตรพยายามจะส่ายสะโพกหลบริมฝีปากของคนที่กำลังกลืนกินตรงนั้นของเธอ แต่เขากลับล็อกสะโพกของเธอไว้แล้วลากลิ้นลงตรงใจกลางความเป็นหญิงราวกับจะปลอบประโลมความบอบช้ำที่เขาเป็นคนทำ

สัมผัสของเขาทำเอาบุรฉัตรแทบจะขาดใจ จากที่ส่ายสะโพกหนี กลับแอ่นให้เขาสัมผัสเธอได้อย่างถนัดมากขึ้น

“ดีไหมคนดี”

ติณห์มองใบหน้าสวยที่หลับตาพริ้มมือจิกเกร็งโซฟาแน่น ดูเหมือนเธอจะทรมานเอาเสียมากๆ เขาอยากจะปรนเปรอให้เธอใจจะขาด แต่ก็เกรงว่าเธอจะรับไม่ไหว

“คุณติณห์บลู ..ไม่ไหว”

เธอต้องการเขาต้องการเขาเดี๋ยวนี้เลย