เส้นทางใหม่ 3/2

“ไม่อ่ะ ไม่ใช่สเปก”

“เอ้าอีนี่แล้วสเปกมึงเป็นแบบไหนล่ะ”

บุรฉัตรยักไหล่

“ไม่รู้สิ ไม่เคยตั้ง”

แนทตี้ขยับเข้ามาใกล้เพื่อนมากขึ้น แบบคนที่อยากจะพูดเรื่องสำคัญ

“บลู มึงรู้ไหมเจ้าของบริษัทพิริยะประกันชีวิตหล่อมาก... มึงเอ้ย กูอยากให้มึงได้เห็น คนอะไรโคตรดูดีเลย ดูหล่อแบบผู้ดี รอยยิ้มเป็นมิตรอบอุ่นจริงใจ และที่สำคัญรวยมาก”

แนทตี้ทำท่าเพ้อฝัน ตาลอย ที่บุรฉัตรได้ยินเป็นรอบที่ร้อยแล้วมั้ง เรื่องเจ้าของพิริยะหน้าตาดีมาก ไม่รู้มันจะเพ้อไปอีกนานแค่ไหน

“แล้วไงวะ มึงอยากให้กูจับเขามาทำผัวหรือไงที่พูด มาเนี่ย”

บุรฉัตรถามเพื่อนอย่างหมั่นไส้เห็นชื่นชมแบบนี้มาหลายรอบแล้ว หล่อแล้วไง หล่อไปก็คงไม่มีโอกาสได้กิน

“โอ๊ยมึง มันก็น่าจับอยู่นะงานดีมาก ดูเป็นผู้ชายเนี๊ยบๆดี“

บุรฉัตรอดหัวเราะออกมาไม่ได้

“ตื่นได้แล้วอีแนทตี้ มึงนี่มันเพ้อฝันจริงๆผู้ชายหล่อรวยเนี๊ยบแบบเขาจะมาสนใจอะไรคนแบบเรา โอ๊ย คิดหาทางทำมาหากินยังจะมีทางเป็นไปได้มากกว่า ”

บุรฉัตรส่ายหัวให้กับความเพ้อฝันของอีแนทตี้ เธอว่าพ่อเธออยากถูกล็อตเตอรี่รางวัลที่หนึ่งจะเพ้อฝันแล้ว การจับคนรวยระดับนั้นมาเป็นผัวดูเพ้อฝันมากกว่าอีก

“โอ๊ยมึง เอาไว้มึงเจอคุณติณห์เสียก่อนเถอะ ระวังจะน้ำเดินนะอีบลู กูเนี่ยน้ำเดินมาหลายรอบแล้วผู้ชายอะไรไม่รู้ พูดเพราะสุภาพ ดูผู้ดี๊ผู้ดี ผู้ดีเสียจนกูอยากจะรู้ขึ้นมาเสียอย่างนั้นว่าตอนเอ็กซ์เอ็กซ์เอ็กซ์จะสุภาพขนาดไหน เวลาครางแต่ละที อาจจะ ซี้ดครับอ่าส์ครับ อื้อครับ อะไรแบบนี้ไหม”

แนทตี้ปิดปากหัวเราะได้อย่างน่าถีบ

“เอ็กซ์ เอ็กซ์ เอ็กซ์หมายถึงตอนอึ๊บอึ๊บอึ๊บ ใช่ไหมวะ”

แนทตี้ปรายตามองค้อนเพื่อนสาวอย่างมีจริตจะก้าน

“แหมเป็นสาวเป็นนางพูดคำว่าอึ๊บได้เต็มปากเต็มคำเลยนะยะ ขนาดคนสวยๆแบบกูยังไม่กล้าพูดเลย”

แนทตี้เบ้ปากมองหน้าเพื่อนที่ไม่สนไม่แคร์โลก ว่าจะใช้คำพูดที่ขัดกับหน้าตายังไงบ้าง อีบลูนี่มันหน้าหวานกร้านโลกของจริง

“โอ๊ยเรื่องแบบนี้ธรรมดาจะตายมึง จะกระแดะอะไรนักหนา เรื่องอึ๊บกันปี้กันเรื่องธรรมดาจะตาย เอามันตรงๆนี่แหละชัดเจนดี”

“เออ เออ เอาไว้มึงเจอคุณติณห์ก่อนเถอะ ระวังจะน้ำเดินเหมือนกู มึงเอ้ยถ้ากูมีกีนะ กูจะไปอ่อยคุณติณห์มาเป็นผัวให้รู้แล้วรู้แรดไป”

บุรฉัตรอดหัวเราะให้กับท่าทางของเพื่อนไม่ได้