กลบเกลื่อน 27/2

“ยังไม่ให้ตื่น ไม่มีหมอนข้างนอนไม่หลับ เข้าห้องน้ำเสร็จมานอนเลย ห้ามดื้อ”

ติณห์บอกเธออย่างคนที่เอาแต่ใจ บุรฉัตรอยากจะกรอกตามองบน เห็นเธอเป็นหมอนข้างไปได้

เธอเดินไปเข้าห้องน้ำเสร็จก็เดินออกมานอนข้างเขา คนที่นอนหลับอยู่ก็คว้าเธอเข้าไปกอดทันที แล้วก็ซบหน้าลงกับความอวบอิ่มตรงทรวงอก

“ชักจะไม่อยากนอนแล้วแฮะ”

ติณห์สูดกลิ่นหอมจากอกอวบๆของเธอ แล้วเริ่มปลดสายชุดนอนออกเพื่อให้ได้สัมผัสกับเนื้อแท้ของเธอ ปากงับเอาปลายยอดอกสีทับทิมเอาไว้

“งื้อคุณติณห์เอาอะไรแต่เช้าคะ เมื่อคืนก็สองรอบแล้วนะ”

บุรฉัตรประท้วงเซ็กส์จัดจริงๆผู้ชายคนนี้ ตอนอยู่ที่ทำงานนิ่งเฉยแบบคนไม่รู้จักกัน ดูสนใจแต่เรื่องงาน พออยู่ในห้องสองต่อสองกับเธอเท่านั้นแหละ ยังกับคนละคน

“สองรอบเองเหอะ ปกติวันศุกร์ต้องมีไม่ต่ำกว่าสาม เห็นว่าบลูเทรนหนักเฉยๆหรอก เมื่อคืนผมเลยให้นอนเร็ว”

อดสงสารไม่ได้เมื่อวานต้องซ้อมพรีเซนต์หลายชั่วโมง บุรฉัตรเก่งมากจริงๆจดจำได้เร็วถ่ายทอดได้ดี และเป็นคนมีเสน่ห์ในการพูด เก่งๆแบบนี้อนาคตไกลแถมอายุยังน้อยด้วยมีเวลาฝึกอีกเยอะ

“นี่ไปเก็บกดมาจากไหนคะ ช่วงก่อนคุณมาอาทิตย์ละวันนี่มาอาทิตย์ละสามวัน มันก็ควรจะลดจำนวนครั้งต่อวันลงบ้างไหม”

บุรฉัตรบ่นอย่างไม่เข้าใจ คนอะไรเปลี่ยนปุ๊บปั๊บยังกับหน้ามือเป็นหลังมือ ก่อนหน้านี้ยังร้ายอยู่เลย อยู่ดีดีก็กลับมาดี เธอปรับอารมณ์ตามไม่ทันแล้ว หรือเขาอยู่ในช่วงวัยทองวะ

“กินข้าวยังต้องกินทุกวันเลยบลู นี่ผมมีเซ็กซ์อาทิตย์ละสามวันเยอะตรงไหน”

เขาลูบไล้ไปที่ต้นขาของเธอแล้วลูบขึ้นมาที่สะโพก บีบเบาๆที่ก้น

“ห๊า แบบนี้ไม่เรียกว่าเยอะ”

แล้วถ้าเยอะเธอจะไม่หลวมหมดหรือยังไง โอ๊ยคุ้มไหมเนี่ยกับเงินหกหมื่น ความรักก็ไม่ได้ ได้แต่เซ็กส์ พอครบสัญญาเธอไม่ต้องยกเครื่องใหม่ทั้งหมดหรือยังไง การลงทุนมีความเสี่ยงจริงๆ

“ใช่ไม่เยอะ อยากรู้ไหมว่าเยอะคือแค่ไหน”

บุรฉัตรมองหน้าเขาตาโต พูดไปพูดมาตาแก่เนี่ยก็หาเรื่องเคลมเธออีกแล้ว

“คุณติณห์ถามจริง วัยทองหรือเปล่าเนี่ยหรือเป็นไบโพลาร์ บลูงงไปหมดแล้วตามอารมณ์คุณไม่ทันจริงๆ”

ติณห์มองคนที่ว่าเขาวัยทองแล้วยังมองหน้าเขาตาแป๋วอีกต่างหาก มันน่าฟัดนัก เขาหอมแก้มเธออย่างมันเขี้ยว

“ใครวัยทองห๊าบุรฉัตร เดี๋ยวเหอะจะเอาให้ขาอ่อนลงจากเตียงไม่ได้เลย”

ติณห์กัดหัวนมเธอเบาๆ

“อุ๊ยเสียว ไม่เอาแบบนี้คุณติณห์ไม่กัดนะ”

บุรฉัตรร้องโวยวายเมื่อติณห์เหมือนจะแกล้งเธอ แต่ติณห์ก็ยังไม่ยอมฟังยังกัดเธอเล่นไปทั่วทั้งตัว จากเสียงโวยวายก็ค่อยๆเปลี่ยนเป็นเสียงคราง

บุรฉัตรพาพ่อกับแม่มาดูตึกที่ซอยยี่สิบที่การก่อสร้างคืบหน้าไปได้เก้าสิบเปอร์เซนต์แล้ว

ตึกห้าคูหาหน้ากว้างสี่เมตรสูงสามชั้นราคาห้องละสี่ล้านบาทสำหรับห้องตรงกลางแต่ห้องมุมที่บุรฉัตรสนใจอยู่ที่สี่ล้านห้า

“ชอบไหมพ่อ”