ตอนที่ 9
9
November 4, 2026
มีผลต่อฝูอ๋องจริง ๆ ผู้ใดก็รู้ว่าวันข้างหน้าฝูอ๋องต้องเป็นรัชทายาทอย่างแน่นอน ทำให้สวีฮองเฮามองหน้าหลานสาวตัวเอง สวีเหมยรู้สึกใจคอไม่ดีนักเมื่อเห็นสายตาสวีฮองเฮามองนางเช่นนี้
หลี่ซินเผยอยิ้มเล็กน้อยได้ผลจริง ๆ ด้วย เพียงแค่ เอ่ยถึงตำแหน่งรัชทายาทในอนาคต สวีฮองเฮามีความคิดที่จะรักษาหน้าฝูอ๋อง
"ชายาฝูอ๋อง เจ้าไม่อบรมสั่งสอนเสี่ยวเทียนให้ดี ปล่อยให้มารังแกคนอื่น เจ้ามีความผิด อย่างที่ชายาหยางอ๋องกล่าวจริง ๆ"
สวีฮองเฮาถอนหายใจ
"นำตัวชายาฝูอ๋องไปโบยยี่สิบที" พอสวีฮองเฮาตรัสออกมาเช่นชายาฝูอ๋องตกใจไม่น้อย
"ท่านป้าเพคะ ท่านป้าไม่นะเพคะ"
"ท่านแม่ ท่านแม่ ปล่อยแม่ข้านะ ยายแก่แร้งทึ้งปล่อยแม่ข้าเดี๋ยวนี้" ทุกคนต่างตกใจกับคำพูดของเด็กห้าขวบ อย่างเสี่ยวเทียน เขาไปจำคำพูดบ้าบอนี้มาจากไหน ถ้ามิใช่มารดาเสี้ยมสอนบุตร
สวีฮองเฮาแทบจะเป็นลม พนัดดาของนางมีตำพูดที่แย่ พระนางรับมิได้
"นับแต่นี้ เสี่ยวเทียนจะอยู่วังหลวงกับข้าสักระยะ แยกเสี่ยวเทียนกับชายาฝูอ๋องออกจากกัน"
"ท่านแม่" เสี่ยวเทียนร้องไห้ขี้มูกโปร่ง เสี่ยวเปาเสี่ยวเปยพลันแอบสาแก่ใจไม่น้อย ถ้าไม่เพราะมารดามาทวงความยุติธรรมให้ พวกเขาคงร้องไห้ไม่หยุดแน่นอน
สวีฮองเฮายุติงานเลี้ยงบุปผาในค่ำคืนนั้น อีกทั้งยังมอบของเล่นล้ำค่าให้เด็กแฝดสองคน ภายในรถม้า หลี่ซินนั่งตรงกลาง โอบกอดเด็กแฝดทั้งสอง อย่างมีความสุข ในที่สุดนางก็ให้สวีเหมยได้รับบทเรียน ไม่คิดจริง ๆ เลยว่าสวีฮองเฮาจะคล้อยตาม หลี่ซินมีความสามารถหลายอย่างจริง ๆ
บนหลังคาที่มีความสูงอย่างมากร่างหนาทั้งสามคน ยืนมองรถม้าออกนอกวังหลวง
"ท่านอ๋องดูท่าพระชายาจะรัก ท่านหญิงท่านชายมาก ในงานเลี้ยง นางทวงความยุติธรรมให้ทั้งสอง" องครักษ์เงาอย่างอี้โจอย่างขึ้น หลายวันมานี้พระชายาเปลี่ยนไปมาก
หยางอ๋องมองรถม้าเข้าตรอกไปสุดตา ทุกอย่างที่นางพูดในศาลาอุทยานหลวง เขาได้ยินหมดแล้ว ไม่น่าเชื่อว่านางจะเปลี่ยนไปแล้ว หรือว่านางต้องการจะเรียกร้องความสนใจจากเขา
แต่ทว่าแววตาสีหน้า ท่าทางที่นางมองเด็กแฝด มันออกมาจากใจนางจริง ๆ ไม่ ๆ นางแค่แสดงละครงิ้ว เขาจะไม่มีวันเชื่อนางเป็นอันขาด
"พระชายาคงจะกลับตัวกลับใจแล้ว" อี้ชางเห็นด้วยกับอี้โจ เพราะเขาเฝ้าที่จวนอ๋องมาหลายวัน จึงเห็นนิสัยของหลี่ซินหลายอย่าง แตกต่างจากเดิมมาก