บทที่ 5

“ข้าดีใจยิ่งนักที่เจ้ากลับมาแล้ว ข้าจะได้ไม่ต้องเหงาอีกต่อไป” เหลียนหรูเซียนยิ้มกว้างในรอบหลายวัน เพียงแค่เห็นหน้าสหายผู้นี้นางก็รู้สึกสบายใจขึ้นมาแล้ว

“เจ้าจะไม่ต้องเหงาอีกต่อไปแล้ว จากนี้เจ้าจะต้องวิ่งวุ่นไม่มีเวลาเสียใจเชียวล่ะ” เรื่องที่เกิดขึ้นกับสหายนางพอได้ยินจากซูซูมาบ้าง ส่วนรายละเอียดต่าง ๆ นั่นนางยังไม่รู้ เพราะซูซูเล่าให้ฟังเพียงผิวเผินเท่านั้น

เหลียนเฟิงหวงได้ยินว่าสหายของน้องสาวกลับมาเมืองหลวงก็รีบตรงไปหาทั้งสองทันที ทว่าเมื่อมาถึงก็เห็นว่าทั้งสองกำลังมีสีหน้าเคร่งเครียดจึงไม่ได้เข้าไป เพราะคิดว่าคงกำลังคุยเรื่องที่เพิ่งเกิดขึ้นเมื่อไม่นาน

เขาตั้งใจว่าจะเดินเลี่ยงออกไปเพราะคิดว่าทั้งสองคงอยากพูดคุยกันเช่นสตรี แต่จินหลันเล่อหันมาเห็นเขาเข้าพอดีจึงได้ร้องเรียกพี่ชายของสหายให้เข้าไปนั่งด้วยกัน

“พี่หวงจะไปที่ใดหรือเจ้าคะ”

เหลียนเฟิงหวงเมื่อถูกเห็นตัวก็เดินเข้าไปด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม ทักทายสหายของน้องสาวด้วยท่าทางสนิทสนม เพราะรู้จักกันมานาน

“ไม่เจอหน้ากันสองปี เจ้าก็ยังดูเป็นลูกเป็ดขี้เหร่เหมือนเดิม” เขายื่นมือไปลูบศีรษะของนางอย่างเอ็นดู ไม่ว่าจะผ่านไปกี่ปีนางก็ยังดูเป็นเด็กในสายตาของเขาเสมอ

“พี่หวง!” จินหลันเล่อเรียกชื่อคนพูดเสียงดัง ห่างกันสองปีเขาก็ยังคงปากดีเช่นเดิม

“ข้าล้อเล่น ลูกเป็ดขี้เหร่ตอนนี้โตขึ้นเป็นหงส์เสียแล้ว” เขาหัวเราะเบา ๆ ก่อนจะพูดอย่างเอาใจ “เจ้าจากเมืองหลวงไปสองปี เดี๋ยวข้าให้เซียนเอ๋อร์พาเจ้าออกไปเที่ยวเล่นให้หนำใจ โดยที่พี่ชายคนนี้จะออกค่าใช้จ่ายทั้งหมดให้เอง”

“เช่นนี้ก็ดีสิเจ้าคะ” เมื่อได้ยินเช่นนั้นก็ยิ้มร่า ลืมเรื่องที่ถูกแกล้งเมื่อครู่ไปเสียสนิท ได้เที่ยวทั้งยังไม่ต้องเสียเงินอีก ไม่รับความหวังดีนี้ไว้ก็บ้าแล้ว แต่มิใช่ว่านางดีใจจนไม่รู้จุดประสงค์ที่แท้จริงของเขา

“ว่าแต่กำลังพูดเรื่องอันใดกันอยู่หรือ หน้าเครียดเชียว” เหลียนเฟิงหวงถาม เพราะรู้อยู่แล้วว่าอย่างไรสหายของน้องสาวก็ต้องพูดออกมาอยู่ดี

“ก็พูดเรื่องสหายของท่านอย่างไรเล่า ใจร้ายนักนะ” ได้โอกาส

จินหลันเล่อก็บ่นออกมาทันที เป็นสหายกันแท้ ๆ ยังปล่อยให้อีกฝ่ายทำร้ายจิตใจของน้องสาวอยู่ได้

“ก็ข้าบอกเซียนเอ๋อร์ไปหลายรอบแล้วว่าให้ตัดใจเสีย นางยอมฟังที่ไหนกัน จะให้ข้าไปบังคับอาเซินให้มารักนางได้หรือ ขนาดนางที่เป็นน้องสาวยังข้ายังบังคับไม่ได้เลย” จะเอาอันใดไปบังคับจิตใจของผู้อื่น หากเขาทำได้ก็คงไม่มีทางปล่อยให้น้องสาวของเขาต้องมานั่งเจ็บปวดหัวใจเช่นนี้หรอก