103 - The End

ฉันคลี่ยิ้มออกมาเมื่อพี่เลย์พูดคำว่าหึง ผู้ชายคนนี้ยังขี้หึงเหมือนเดิมไม่เคยเปลี่ยน

“คุณพ่อให้คุณจอแดนสอนเรื่องงานในบริษัทให้ ไอริสขัดไม่ได้ก็เลยต้องนั่งอยู่แบบนั้น แต่พอคุณพ่อขึ้นไปชั้นสองคุณจอแดนก็บอกให้ไอริสไปหาพี่เลย์ แต่พี่เลย์น่ะดันมาเจอแล้วก็โวยวายซะก่อน” ฉันพยายามอธิบายให้พี่เลย์เขาใจ

“เห็นแบบนั้นใครจะทนได้” พี่เลย์ยังชักสีหน้าใส่เหมือนเดิม

“แต่มันก็ไม่ได้มีอะไรนี่นา คุณจอแดนเขาเข้าใจ แล้วเขาก็ไม่ได้คิดอะไรกับไอริสมากกว่าน้องสาวแล้วนะคะ”

พี่เลย์ยังคงทำหน้างอนอยู่ฉันจึงยื่นหน้าขึ้นเพื่อจะหอมแก้มเขา แต่ด้วยความเจ้าเลย์ของพี่เลย์เขาหันหน้ามาทำให้ริมฝีปากของเราทั้งคู่ชนกัน

พี่เลย์ยกมือขึ้นมาจับที่ต้นคอของฉันจากนั้นก็กดจูบลงมาอย่างดูดดื่ม และจากนั้นไม่นานมือหนาก็เริ่มซุกซน เริ่มเลื้อยไปตามตัวของฉัน จูบที่ดูดดื่มแปรเปลี่ยนเป็นจูบที่หิวโหย จนฉันต้องรีบผลักพี่เลย์ออกก่อนที่มันจะเลยเถิด

“หยุดคิดเรื่องนั้นเลยนะคะ”

“ขึ้นห้องมั้ย อากาศตรงนี้มันร้อน ^_^” ฉันไม่เชื่อว่าพี่เลย์อยากจะขึ้นห้องเพราะอากาศตรงนี้ร้อน สายตาของเขามันกำลังบอกว่าคิดไม่ซื่ออยู่

“งดคิดเรื่องนั้นไปได้เลยค่ะ รอไปปรึกษาหมอก่อน” พี่เลย์ทำหน้าบึ้งทันทีพอได้ยินฉันบอกแบบนั้น

“พรุ่งนี้เรากลับไทยกันนะคะ อยู่ที่นี่คงไม่ได้ทำอะไรคุณพ่อก็ต้องเข้าบริษัททุกวัน”

“ที่รีบกลับไม่ใช่เพราะว่าพ่อเธอไม่ชอบหน้าฉัน ?”

“แต่ยังไงคุณพ่อก็ไม่ห้ามเรานี่คะ ^_^”

พี่เลย์ถอนหายใจออกมาเบาๆ ก่อนจะดึงฉันเข้ามากอด แล้วพูด

“กลับไทยเร็วๆ ก็ดีเหมือนกันฉันไม่ชอบให้ไอ้นั่นมายุ่งกับเธอ”

“ขี้หึงน่ะให้มันน้อยๆ หน่อยสิคะ ไอริสก็ท้องอยู่ หึงไม่เข้าเรื่องจริงๆ”

พี่เลย์นั่งคุกเข่าลงตรงหน้าของฉัน จากนั้นเขาก็เอามือมาลูบบนหน้าท้องแล้วเอาหูมาแนบที่ท้อง

“ว่าไงนะครับลูก อยากให้พ่อเข้าไปทักทายใช่มั้ยครับ”

แปะ! ฉันตีแขนพี่เลย์เบาๆ เขาทะลึ่งอีกแล้ว “พอเลยค่ะ ถ้าจะคุยกับลูกแบบนี้ไม่ต้องคุยเลยนะ”

“ท้องเธอโตขึ้นแล้วนะ” พี่เลย์บอกทำให้ฉันก้มมองที่ท้องตัวเอง ใช่ท้องฉันโตขึ้นแล้วจริงๆ ด้วย ไม่ได้สังเกตท้องตัวเองเลย

พี่เลย์ยืนขึ้นแล้วพูดต่อ “นมเธอก็ใหญ่ขึ้นด้วย”

“อีกแล้วนะคะ!!” ฉันดุพี่เลย์ ตอดเล็กตอดน้อยนี่คงเป็นงานถนัดของเขาจริงๆ

“ก็คนมันหิว”

“หิวอะไรคะ”

“หิวเมีย ^_^”

ฉันตีไหล่พี่เลย์อีกครั้งก่อนจะเดินหนีเข้าบ้าน ซึ่งแน่นอนว่าพี่เลย์ต้องเดินตามคิดอย่างกับเงา

มื้อเย็นของวันนี้คุณจอแดนนั่งร่วมโต๊ะกินข้าวด้วยเพราะต้องคุยเรื่องธุรกิจกับคุณพ่อ จริงๆ คุณพ่อก็ไม่ใช่ว่าไม่ชอบหน้าพี่เลย์อะไรมากมายหรอก แต่ท่านคงฝังใจเรื่องที่พี่เลย์ทำกับฉัน

ตอนกินข้าวคุณพ่อก็มีคุยเรื่องธุรกิจของพี่เลย์ที่ไทย เวลาที่พูดถึงเรื่องงานพี่เลย์จะกลายเป็นคนที่จริงจัง แล้วดูท่าคุณพ่อก็เริ่มพอใจในตัวพี่เลย์แล้วแหละ เพราะเริ่มชวนคุยเรื่องบริษัทไม่หยุดปากเลย

#ประเทศไทย…

มาถึงไทยพี่เลย์ก็รีบพาฉันไปที่โรงพยาบาล จุดมุ่งหมายเดียวของเขาคือการมาปรึกษาคุณหมอเรื่องการมีอะไรกันในตอนที่ตั้งครรภ์อยู่

บอกตามตรงว่าฉันอายคุณหมอเอามากๆ เพราะพี่เลย์ถามละเอียดมาก ชนิดที่ว่าทำได้วันหนึ่งกี่ครั้ง ต้องเอาเข้าลึกประมาณไหน ทำแรงๆ ได้ไหม ท่าไหนบ้าง

ตลอดเวลาที่พี่เลย์ถามคุณหมอฉันจะเอาแต่ก้มหน้าก้มตา อยากให้เขารีบถามแต่นี่ก็ชั่วโมงกว่าแล้วที่พี่เลย์ยังถามคุณหมออยู่

“แล้วถุงยางนี่ไม่ต้องใส่ก็ได้ใช่มั้ยครับ”

“พี่เลย์พอแล้วค่ะ ไม่อายบ้างหรือไง” ฉันดึงแขนพี่เลย์เบาๆ ให้เขาเลิกตั้งคำถามสักที คุณหมอก็ได้แต่ยิ้มๆ อย่างเอ็นดูเราสองคน

“ไม่ต้องใส่ครับ ^_^”

“แล้ว….”

“พี่เลย์” ฉันจ้องพี่เลย์สายตาดุๆ ทำให้เขายอมปิดปากเงียบ ชักจะเกินไปแล้ว ฉันอายจนทำตัวไม่ถูกแล้วนะ

มีอีกหนึ่งอย่างที่น่าตื่นเต้น ฉันกำลังจะได้เห็นเจ้าตัวเล็กในท้องแล้ว คุณหมอกำลังเตรียมอัลตราซาวด์ ส่วนพี่เลย์ไปเข้าห้องน้ำนานแล้วยังไม่มาเลย ทั้งฉันและคุณหมอก็กำลังรอเขาอยู่

ฉันเห็นว่าพี่เลย์ไปนานมากแล้วจึงโทรไปตามเขา ในใจเริ่มคิดกระวนกระวายว่าพี่เลย์อาจจะแอบนัดผู้หญิงคนอื่นไว้ ไม่ได้อยากจะคิดหรอกนะแต่สมองฉันมันคิดไปเอง