12 - อึดอัด

ไม่คิดว่าคำพูดของพี่เลย์มันจะมีอิทธิพลต่อความรู้สึกของฉันขนาดนี้ สามารถทำให้ฉันน้ำตาคลอได้ในขณะที่กำลังมองแผ่นหลังของเขาอยู่

หยดน้ำตาไหลลงมาอาบแก้มทั้งสองข้างโดยที่ฉันไม่รู้ตัว ทำให้ต้องรีบยกมือขึ้นมาเช็ดน้ำตาออกแบบลวกๆ ก่อนที่จะจัดการเสื้อผ้าของตัวเองให้เรียบร้อย

หลังจากที่จัดการกับเสื้อผ้าของตัวเองเรียบร้อยแล้ว ฉันรีบลุกขึ้นเดินไปเปิดประตูห้องก่อนจะรีบวิ่งไปขึ้นลิฟต์ลงไปยังชั้นล่างของคอนโด

ฉันเรียกแท็กซี่กลับบ้านเองไม่ได้รอให้พี่เลย์ไปส่ง ฉันไม่สามารถทำใจนั่งรถไปด้วยความอึดอัดได้ และเมื่อกี้พี่เลย์ก็…

ฉันถอนหายใจออกมาเบาๆ ก่อนจะสะบัดความคิดบ้าๆ ออกจากหัว

ณ คฤหาสน์หลังใหญ่

ฉันรีบวิ่งขึ้นบันไดหวังว่าจะไม่เจอเฮียคานส์ แต่ดันเจอกับเฮียที่กำลังอยู่ที่ชั้นสอง

“ไหนบอกว่าไอ้เลย์จะมากินข้าว ?” เฮียเลิกคิ้วถามอย่างแปลกใจ

“พะ พี่เลย์ติดธุระค่ะ…”

“อื้ม” เฮียมองหน้าฉันเหมือนกำลังสังเกตอะไรอยู่สักอย่าง “เป็นอะไรไป ?”

“ปะ เปล่าค่ะเฮีย”

“ใครมาส่ง ?”