28 - ไม่ไว้หน้า

สุดท้ายฉันก็ต้องจำใจ ลองชุดทั้งที่ไม่อยากลองแล้ว ในการลองชุดจะมีพนักงานคอยช่วยใส่ด้วย

“สวยมากเลยค่ะ นี่ถ้าใส่ชุดเจ้าสาวต้องสวยกว่านี้มากแน่ๆ เลย ^_^” พนักงานที่ช่วยใส่ชุดเอ่ยปากชมพร้อมกับรอยยิ้ม ฉันยื่นนิ่งดูตัวเองที่หน้ากระจกบานใหญ่

แทนที่จะต้องตื่นเต้น แต่มันกลับยิ่งทำให้หดหู่เมื่อเห็นตัวเองอยู่ในชุดนี้ ใกล้แล้ว มันใกล้เข้ามาแล้วจริงๆ

“ออกไปให้ว่าที่คู่หมั้นดูสักหน่อยไหมคะ…”

“ไม่ดีกว่าค่ะ” ฉันบอกขัดขึ้นก่อนที่พนักงานสาวจะพูดประโยคต่อไป ทำให้เธอเงียบ

“ขอเปลี่ยนชุดเลยแล้วกันนะคะ”

“ค่ะๆ”

พนักงานกำลังจะรูดซิบที่ด้านหลังให้ฉัน แต่จู่ๆ พี่เลย์ก็เดินเข้ามาในห้องลองชุด ที่ฉันเห็นก็เพราะกระจกที่มันกำลังสะท้อนร่างของพี่เลย์อยู่

“ออกไป เดี๋ยวฉันจัดการเอง” พี่เลย์ไล่พนักงานออกไป เธอรีบก้มหน้าลงแล้วออกไปจากห้อง

พี่เลย์ที่ยืนอยู่ทางด้านหลัง ค่อยๆ ก้าวขาเดินมาใกล้ฉันเรื่อยๆ โดยที่ฉันก็ยังยืนมองผ่านกระจก ราวกับถูกมนต์สะกดเมื่อมองใบหน้าหล่อคมคายของเขา

“อ๊ะ~” ฉันอุทานออกมาเบาๆ เมื่อหลุดออกจากภวังค์ความคิดของตัวเอง ก่อนจะเอนตัวเล็กน้อยหนีสัมผัสจากมือของพี่เลย์ที่วางลงมาบนไหล่ของฉัน

มือหนาค่อยๆ ลูบลงจากไหล่ของฉันลงมาเรื่อยๆ สายตาคมกริบกลับเอาแต่จ้องมองใบหน้าแดงเถือกของฉันผ่านกระจก “เดี๋ยวฉันรูดซิบลงให้”

ใบหน้าของฉันมันร้อนผ่าวกับคำพูดที่ชวนขนลุกของพี่เลย์ ทำไมกัน ทั้งที่เมื่อกี้เขาดุฉัน แล้วตอนนี้มันคืออะไร…

“มะ ไม่ต้องค่ะ” ฉันหมุนตัวหันหน้าไปประจันกับพี่เลย์

แต่!! มันเหมือนฉันเปิดโอกาสให้เขาก้มลงมากดริมฝีปากของตัวเองลงบนริมฝีปากของฉัน

“อื้อ~” ฉันใช้มือทุบบนแผงอกแกร่งเบาๆ เมื่อรู้สึกกำลังจะหมดอากาศหายใจจากจูบที่ดิบเถื่อน

พี่เลย์ไม่ได้ถอนริมฝีปากออก แต่เขากลับจูบหนักขึ้น หนักขึ้นเรื่อยๆ แถมยังรวบมือของฉันที่ทุบอกแกร่งของตัวเองไว้

ลิ้นสากดันเข้ามาในโพรงปาก แล้วตวัดเกี่ยวพันกับลิ้นของฉันครั้งแล้วครั้งเล่า ฉันที่เริ่มปรับตัวได้กับรสจูบที่ดิบเถื่อน ก็เริ่มตอบรับและเรียนรู้ไปในตัวเรื่องวิธีจูบ

สมองมันอื้ออึงไปชั่วขณะ รู้ตัวอีกทีตอนนี้พี่เลย์ก็รูดซิบชุดที่ฉันสวมใส่ลงแล้ว ฉันรีบยกมือขึ้นมาจับตรงหน้าอกไว้เพราะกลัวชุดมันจะหลุดลง แล้วถอยตัวหนี ทำให้ริมฝีปากของฉันเป็นอิสระ

พี่เลย์ไม่พูดอะไร เขาเดินไปล็อกประตูห้อง จากนั้นก็เดินมาใกล้ๆ ทำให้ฉันต้องถอยหนีเรื่อยๆ และสุดท้ายฉันก็จนมุม เมื่อแผ่นหลังของตัวเองชนเข้ากับกระจกบานใหญ่

“พะ พี่เลย์” ฉันเรียกชื่อคนตรงหน้าออกไปด้วยความหวาดระแวง ถ้าเขาคิดจะทำเรื่องนั้น ที่นี่มันไม่ใช่ที่ที่ควรเลย

พี่เลย์เข้ามาใกล้ฉันเรื่อยๆ จนตอนนี้ใบหน้าของฉันมันจะชนกับแผงอกเขาอยู่แล้ว มือหนาจับปลายคางของฉันให้เงยขึ้น ก่อนจะกดจูบลงมาอีกครั้ง

มือของฉันที่จับชุดเอาไว้อยู่ ค่อยๆ ถูกพี่เลย์จับออก เมื่อฉันไม่ได้จับชุดไว้ ทำให้ชุดลงมากองอยู่ตรงเอวของฉันในทันที มือหนาเอี้ยวมาปลดตะขอเสื้อชั้นในออกแล้วทิ้งมันลงพื้น

ริมฝีปากหนาผละออกก่อนจะก้มหน้าลงตะโบมดูดดุนหน้าอกของฉันอย่างหนักหน่วง

“มะ ไม่ ไม่ได้นะ” ฉันพยายามตั้งสติ แล้วผลักพี่เลย์ออกไป

เมื่อริมฝีปากหนาหลุดออกไปจากหน้าอก ฉันจึงรีบโกยชุดขึ้นมาปิดไว้เหมือนเดิมทันที

“ฉันบอกแล้วไงว่าถ้าฉันต้องการ เธอต้องให้ ถ้าไม่ให้ฉันจะไปทำกับคนอื่น”

“…..” ริมฝีปากของฉันค่อยๆ เม้มเข้าหากันแน่นเมื่อได้ยินคำพูดของผู้ชายตรงหน้า

“ว่ายังไง ?”

“มะ ไม่ค่ะ”

ถึงจะบอกออกไปแบบนั้น แต่ลึกๆ แล้วทำไมฉันถึงกลับไม่อยากให้พี่เลย์ไปทำแบบนี้กับใคร จู่ๆ ทำไมถึงคิดบ้าอะไรแบบนี้